Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

അവൾ അടുത്തുവരുന്നു.

അത് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കാണാം. അവളുടെ നോട്ടം അകലെ എവിടെയോ പോകുന്നു. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിടരുന്നു. അവളുടെ ശബ്ദം ഇല്ലാതാകുന്നു.

ആദിത്യൻ അവളെ നോക്കി.

ഈ മുഖം മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇത് എപ്പോഴും കാണാൻ കഴിയില്ല. ഈ അഞ്ജന ഇനി ഉണ്ടാകില്ല. ഇത് ഒരു രാത്രിയിൽ മാത്രം ഉള്ളതാണ് എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ അവനിഷ്ടമല്ല.

അവൾ ഉയരുന്നു.

അവളുടെ ശരീരം ഒരു വില്ലുപോലെ വളയുന്നു. അവന്റെ പേര്, ആദ്യമായി, അവളുടെ വായിൽനിന്ന് ഒരു കരച്ചിലായി പുറത്തുവരുന്നു.

“മാധവാ..."

അവൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നില്ല. വാക്ക് മുറിഞ്ഞു പോകുന്നു.

അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു തുടിപ്പ്.

പിന്നെ മറ്റൊന്ന്.

പിന്നെ ഒരു പിടയ്ക്കൽ, വലിഞ്ഞു മുറുകൽ.

അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ മുതുകിൽ ആഞ്ഞു മുറുകുന്നു. നഖങ്ങൾ ആഴത്തിൽ പതിയുന്നു. ആദിത്യന്റെ മുതുകിൽ ഒരു ചൂട് പടരുന്നു. രക്തം.

അവനും വരാറായി. എന്നാൽ വരുന്നതിനു തൊട്ടുമുൻപ് അവന്റെ മനസ്സിൽ പല മുഖങ്ങളും ഓടികളിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഒരു മുഖം. അവൻ അവളുടെ ഉള്ളിൽ സ്ഖലിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവളുടെ ചെവിയുടെ ഓരം മുരണ്ടു. “അപർണ.”

അവൾ ഒരു നിലവിളി പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു. ആ നിലവിളിക്കു ഇടയിലും അവളുടെ ചുണ്ടും ഉരുവിട്ടു. “അപർണ.” കറുത്തവള തിളങ്ങി,

അവളുടെ ശീൽക്കാരം. ഉയർന്നത്. നീണ്ടത്. അതിൽ ഒരു ഭയം ഉണ്ട്. സ്വന്തം ശരീരത്തിനുമേലുള്ള നിയന്ത്രണം പോകുന്നതിന്റെ ഭയം. അതിനു പിന്നാലെ ഒരു വിടർച്ച. അതിൽ ആശ്വാസമുണ്ട്. എല്ലാം കഴിഞ്ഞുവെന്ന ആശ്വാസം.

അവളുടെ ശരീരം തളർന്നു.

കൽത്തറയിൽ അവൾ പതുങ്ങി കിടക്കുന്നു. കാൽകൾ വിടർന്നു കിടക്കുന്നു. കൈകൾ വശത്തേക്ക്. ശ്വാസം ഉയർന്നും താഴ്ന്നും.

ആദിത്യൻ