Chapter Title : തറവാട്ടിലെ നിധി 1 [അണലി]

എന്ന് വിളിക്കപെടാൻ അയാൾ അർഹനാണോ എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു... ജന്മം തന്നു എന്നൊരുകാര്യം മാത്രമാണോ ഒരു മനുഷ്യനെ അച്ഛനാക്കുന്നത്, അത് ഒരു വല്യ സ്ഥാനം അല്ലേ...

അച്ഛന്റെ കൂടെപിറപ്പുകൾക്ക് ഞാൻ വന്നതിൽ ഒട്ടും സന്തോഷം കാണത്തില്ല എന്നത് തീർച്ചയാണ്, അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അവർക്കു വിഹിതമായി കൊടുത്തത് എല്ലാം മുടിപിച്ചിട്ടാണ് അച്ഛനെ ചുറ്റി പറ്റി നിൽക്കുന്നതെന്ന്, എന്റെ വരവിൽ അവർക്കു നല്ല പേടി കാണും...

അച്ഛമ്മക്കു ഞാൻ വന്നത് ഇഷ്ടമാണോ എന്നത് മാത്രം എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും എന്നിക്കു മനസ്സിലായില്ല, അച്ഛമ്മക്ക് ഇഷ്ടമില്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ കേറ്റാനുള്ള അനുവാദം കിട്ടിലാരുന്നെല്ലോ... അതോ ഇനി അമ്മയുടെ അടുത്ത് നിന്നും എന്നെ തിരിച്ചെടുത്തു വിജയിക്കാനുള്ള മോഹം ആണോ ഇതിനു കാരണം...

അച്ഛന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യക്ക് എന്റെ വരവ് ഇഷ്ടപ്പെടാൻ ഒരു ചാൻസും ഇല്ലാ, തന്റെ ഭർത്താവിന് മറ്റൊരു സ്ത്രീയിൽ ഉണ്ടായ മകനെ എങ്ങനെയാണു അവർക്കു ഇഷ്ടപ്പെടാൻ പറ്റുന്നത്...

ആ കൊച്ചു കുട്ടിയും, വെള്ളം കൊണ്ടുവന്ന സുന്ദരിയും എല്ലാം ആരായിരിന്നു...

ഞാൻ ചിന്തയിൽ മുഴുകിയിരുന്നപ്പോൾ ആണ് കതക്കിൽ വീണ്ടും മുട്ടു കേട്ടത് ഞാൻ പോയി തുറന്നപ്പോൾ അച്ഛന്റെ ഭാര്യ, അവരുടെ പേര് ഉഷ എന്നാണെന്ന് എന്നിക്കറിയാമായിരുന്നു...

ഉഷ വേഷം മാറ്റിയെന്നു ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു, ഒരു കറുപ്പ് ബ്ലൗസ്സും വെള്ള സാരിയുമാണ് ഇപ്പോൾ വേഷം, അവരുടെ മാംസസമൃദ്ധമായ മാറിടത്തിന്റെ മേൽ ഭാഗം ആ കറുത്ത ബ്ലൗസ്സിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരൽപ്പം പുറത്തോട്ടു തടിച്ചു നിൽക്കുന്നു...

“മോൻ വേഷമെല്ലാം മാറിയല്ലോ, തറവാടും മുറിയും എല്ലാം ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ...”

എന്നെ പിടിച്ചു കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി അടുത്തിരുന്നവർ ചോദിച്ചു...

“കുഴപ്പമില്ലാ...”

എന്ന് ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു...

“മോന് എന്നോട് ദേഷ്യമാണന്നു എന്നിക്കറിയാം..,”

അതും പറഞ്ഞ് അവരുടെ കൈ എന്റെ തോളിൽ എടുത്തു വെച്ചു...

“എനിക്കു ദേഷ്യമൊന്നും ഇല്ലാ...”

ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു,..

“മോന് എന്ത് ആവിശ്യം ഉണ്ടേലും എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മതി പെറ്റമ്മയോളം വരില്ല ആരുമെന്ന് എന്നിക്കറിയാം പക്ഷെ മുരളിയേട്ടനെ വേലി കഴിച്ചപ്പോൾ മുതൽ എന്റെ മനസ്സിൽ മകൻ തന്നെയാ ശ്രീ...”

ഉഷ അത് പറഞ്ഞത് ഞാൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ആയതു കൊണ്ടുതന്നെ എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ നിശബ്ദനായി ഇരുന്നു...

“മോന്റെ അമ്മ ഇവിടെ നാലു വർഷം സഹിച്ചതു കഴിഞ്ഞ പത്തു വർഷമായി സഹിക്കുന്ന ആളാണ് ഞാൻ, അതുകൊണ്ട് എന്ത് പ്രശനം ഉണ്ടേലും എന്നോട് പറയാം കേട്ടോ...,”

അവർ തുടർന്നു...