Chapter Title : തഴുകിയുണർത്തിയവരേ നിങ്ങൾക്ക് നന്ദി [സ്പൾബർ]

നിൽക്കും എന്നാണ് പറഞ്ഞത്..

ഏകദേശം  മുത്തങ്ങ അടുക്കാറയപ്പോ ശ്രുതി വിളിച്ചു.. അവൾ പറഞ്ഞ് കൊടുത്ത അടയാളം ഒരു വണ്ടിയാണ്… കാട്ടിലൂടെ ഓടുന്ന ഒരു ഫോർ വീലർ ജീപ്പ്..

മുകളിൽ വുഡില്ലാത്ത ആ ജീപ്പ് ദൂരെ നിന്നേ ദിവ്യകണ്ടു… അതിനടുത്ത് അവൾ കാർ കൊണ്ട് ചെന്ന് നിർത്തി.. നോക്കുമ്പോ ശ്രുതി പറഞ്ഞയച്ച ആൾക്കാർ തന്നെ.. രണ്ട് പേരുണ്ട്..

“” മാഡം… ഇനി വണ്ടി ഞാനോടിക്കാം… കാട്ടിനുള്ളിലൂടെയുള്ള റോഡാണ്… മാഡത്തിന് ഓടിക്കാൻ

ബുദ്ധിമുട്ടാവും… “

അതിലൊരുത്തൻ വന്ന് പറഞ്ഞു..

അത് കേട്ട് ദിവ്യ ഡോറ് തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി പിന്നിൽ കയറിയിരുന്നു.. ജീപ്പ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് കാട്ട് പാതയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.. പിന്നാലെ അവരുടെ കാറും.. അയാൾ പറഞ്ഞത് പോലെ വളരെ മോശം വഴിയായിരുന്നു.. ഒരു റിസോട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയെന്താ ഇത്ര മോശമെന്ന് പാർവ്വതി ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്തു..ഇത്ര ലോക്കൽ സെറ്റപ്പിലാണോ ഒരു പരസ്യം ചിത്രീകരിക്കുന്നത് എന്നവൾക്ക് സംശയമായി..ആ സംശയം ദിവ്യക്കും തോന്നി…

എന്നാൽ ഒന്ന് രണ്ട് കിലോമീറ്റർ കാട്ടിനുള്ളിലൂടെ ഓടിയെത്തിയ സ്ഥലം കണ്ടവർ അമ്പരന്നു..അത്യാഡംബരം നിറഞ്ഞ ഒരു റിസോട്ടിന്റെ മുറ്റത്തേക്കാണ് വണ്ടി കയറിച്ചെന്നത്.. സുന്ദരമായ ലോണും ഫൗണ്ടനുകളുമുള്ള റിസോട്ടിന്റെ കല്ല് പാകിയ മുറ്റത്തേക്ക് സംതൃപ്തിയോടെ പാർവ്വതിയും, ദിവ്യയും ഇറങ്ങി..

പാർക്കിംഗിൽ തന്നെ ശ്രുതി കാത്ത് നിന്നിരുന്നു..

“യാത്രയൊക്കെ സുഖമായിരുന്നോ മാഡം… ?..

വാ…രണ്ടാളും കയറി വാ… “..

ശ്രുതി രണ്ടാളെയും പുഞ്ചിരിയോടെ ക്ഷണിച്ചു.. കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയ പാർവ്വതി ചുറ്റുമൊന്ന് നോക്കി..നല്ല ആഡംബര റിസോട്ടാണ്.. ചുറ്റും ഇടതൂർന്ന ഘോരവനം.. പകല് പോലും ഇരുട്ടാണ്.. നല്ല തണുപ്പും.. വലിയ റിസോട്ടാണെങ്കിലും ഒറ്റ മനുഷ്യരെ കാണാനില്ല.. തങ്ങളെ ഇങ്ങോട്ടെത്തിച്ച ചെറുപ്പക്കാർ ജീപ്പുമായി മടങ്ങി..

പാർവ്വതിയും, ദിവ്യയും, ശ്രുതിയുടെ കൂടെ അകത്തേക്ക് നടന്നു…

“അല്ല ശ്രുതീ… ഇത് വലിയ റിസോട്ടാണല്ലോ… എന്നിട്ടെന്താ ഇവിടെയൊന്നും ആരുമില്ലല്ലോ…”..

പാർവ്വതി സ്വാഭാവികമായൊരു സംശയം ചോദിച്ചു..

“”മാഡം… ഈ റിസോട്ട് മൊത്തം മൂന്ന് ദിവസത്തേക്ക് നമ്മൾ വാടകക്കെടുത്തിരിക്കുകയാ…മൂന്ന് ദിവസം പുറത്ത് നിന്നാരും ഇങ്ങോട്ട് വരില്ല…””..

“” ഇന്ന് ഷൂട്ടുണ്ടോ ചേച്ചീ…?”..

ദിവ്യ ചോദിച്ചു…

“” ഇന്നുണ്ടാവില്ല ദിവ്യാ… എന്നാലും രാത്രി ഒരു സ്ക്രീൻ ടെസ്റ്റുണ്ടാവും… പിന്നെ സാറ്