Chapter Title : തേജാത്മികം 8 [Nishinoya]

ഉദ്ദേശിച്ചത് എങ്ങനെ എങ്കിലും ഈ നരകത്തിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കണെ എന്ന് കേണുപറയുന്നത് ആണെന്ന് എനിക്ക് മാത്രെ അറിയൂ.

കഴിഞ്ഞു എല്ലാം കഴിഞ്ഞു. സുഹൃത്തിന്റെ വിശ്വാസം ആണോ എന്നെ പ്രാണനായി കരുതുന്ന പെണ്ണിന്റെ സ്നേഹം ആണോ വലുത് എന്ന ചോദ്യത്തിൽ സുഹൃത്ത് വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു. അതെ ദേവു ഈ നിമിഷം മുതൽ നിരഞ്ജന് സ്വന്തം. എന്റെ ഒപ്പം ഇരുന്നവർ എല്ലാം സദ്യ കഴിക്കാനായി ഓടി. കുറ്റബോധത്തിൽ അനങ്ങാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു.

"... ഇനി എന്തിനാ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് വാ പോകാം 😡..." എന്റെ പക്കൽ ഇരുന്ന കിച്ചു ദേഷ്യത്തോടെ എന്നോട് പറഞ്ഞു.

"... കിച്ചു..." നിർവികാരനായി ഞാൻ അവനെ വിളിച്ചു.

"... ഞാൻ ആശാനോട് പറഞ്ഞത് അല്ലെ ചേച്ചിയെ വിട്ടു കളയരുതെന്ന്. എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ..." എന്നോടുള്ള ദേഷ്യവും അമർഷവും എല്ലാം ആ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

"... ആശാൻ എന്റൊപ്പം വരുന്നെങ്കിൽ വാ. അല്ല ഇനി ആ കൊലച്ചോറ് കേറ്റിയിട്ടേ വരുന്നുള്ളൂ എങ്കിൽ ഞാൻ പോണു..." അത് പറഞ്ഞു കിച്ചു അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങാൻ നിന്നതും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാനും അവന്റൊപ്പം ഇറങ്ങി.

"...ടാ നിങ്ങൾ ഇത് എവിടെ പോണു. വാ സദ്യ ഉണ്ടിട്ട് പോകാം..."ഇറങ്ങാൻ തുനിഞ്ഞതും ദേവൻ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

"...കഴിക്കാൻ നിൽക്കുന്നില്ല ചേട്ട. ഒരു ഹോസ്പിറ്റൽ കേസ് ഉണ്ട് എമർജൻസി ആയത്കൊണ്ട് പോയെ പറ്റു..." കിച്ചു എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞ് തടി തപ്പാൻ നോക്കി.

"... ആണോ എന്നാൽ ഒരു ഫോട്ടോ എങ്കിലും എടുത്തിട്ടു പോവാം..." ദേവൻ നമ്മളെ നിർബന്ധിച്ചോണ്ടിരുന്നു.

അവസാനം ദേവന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ഞങ്ങൾ മണ്ഡപം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ഞങ്ങൾ വരുന്നത് കണ്ടതും നിരഞ്ജൻ വിജയി ഭാവത്തോടെ ദേവുവിന്റെ തോളിൽ പിടിച്ച് അവനോട് ചേർത്ത് നിർത്തി. ഏതോ വലിയ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച ചിരിയായിരുന്നു അവന്റെ മുഖത്ത്. എനിക്ക് അവനെ തല നിവർന്നു നോക്കാനുള്ള ദൈര്യം പോലും ഉണ്ടായില്ല.

"... തേജസ്‌ എന്റെ അടുത്ത്‌ നിൽക്കട്ടെ നിങ്ങൾ അപ്പുറത്ത് നിന്നോ..." ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ സ്റ്റേജിൽ കയറിയതും നിരഞ്ജൻ എന്നെ അവന്റൊപ്പം നിർത്തി.

"...നീ ഈ