Chapter Title : തേൻവണ്ട് 17 [ആനന്ദൻ]

നിന്നപാടെ ബസിലെ ജീവനക്കാരൻ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നു

തമിഴിൽ ആണ്

എന്നാ മുത്തു ആണ്ണയ് ഇവളു ലേറ്റ്

അവിടെ നിന്നും മറുപടിയായി

കൊഞ്ചം തൂങ്കി പോയി തമ്പി

വാ ശിക്രം ഏറു ഉള്ളെ എന്ന് ബസ് ജീവനക്കാരൻ പറഞ്ഞു

ആരോ ഒരാളെ കയറ്റുവാൻ വേണ്ടി ആണ് വണ്ടി നിർത്തിയത് എന്നും അയാൾ മിക്കവാറും ഈ ബസ് ആണ് യാത്രക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നും റോസിന് മനസിലായി. വണ്ടിയിൽ കയറിയ അയാളെ റോസ് ഒന്ന് നോക്കി. മങ്ങിയ വെളിച്ചം ആണ് ഉള്ളത്. ഒരു ചെക്ക് ഷർട്ടും ഒരു വെള്ള മുണ്ടും ആആണ് വേഷം അതും തമിഴ് സ്റ്റൈലിൽ ആണ് മുണ്ട് ഉടുത്തിരുന്നത്. തലമുടി പാതി നരച്ചിട്ടുണ്ട്. മീശ കൊമ്പൻ മീശയാണ്. ഏതാണ്ട് തമിഴ് സിനിമയിൽ കാണുന്നപോലെ നന്മയുള്ള ഒരു അച്ഛന്റെ ഭാവം ഭേദം ഉള്ള മനുഷ്യൻ. കൈയിൽ ഒരു തുണി സഞ്ചി.

വണ്ടിയിൽ കയറിയ അയാൾ നേരെ റോസിന്റെ അടുത്തുള്ള സീറ്റ്‌ ലക്ഷ്യമാക്കി വന്നു. അയാൾ അവിടെ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ടു തനിക്ക് ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു. വയസു ചെന്ന ആൾ പോരാതെ ഒരു മാന്യൻ ലൂക്ക്. റോസ് ധൈര്യപൂർവ്വം കണ്ണടച്ചിരുന്നു മയങ്ങുവാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ മയക്കം വന്നില്ല അവൾ കണ്ണടച്ചു സീറ്റിൽ ചാരി കിടന്നു.

അയാൾ വന്നതും നേരെ വന്നു റോസിന്റെ അടുത്ത സീറ്റിൽ ഇരുന്നു. മുൻപിൽ വേറെ സീറ്റ്‌ ഒഴിവ് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നിട്ടും അയാൾ റോസിന്റെ അടുത്തായിരുന്നു വന്നിരുന്നത്

അയാളുടെ പേര് മുത്തുമാരൻ കൃഷിയും കന്നുകാലി വളർത്തലുമായി ജീവിക്കുന്നവൻ ആണ്. അയാൾ വന്നു റോസിനെ നോക്കിയിട്ടാണ് ഇരുന്നത്. കൊള്ളാം എന്ന് മനസിൽ പറഞ്ഞു. മലയാളിപെണ്ണാണ് ഏതായാലും ഇന്നത്തെ യാത്രയിൽ ഒന്നും നടന്നില്ലഎങ്കിൽ തൊട്ടുരുമ്മിയെങ്കിലും ഇരിക്കാം. അയാൾ ഇരുന്നപ്പോൾ റോസിന്റെ ദേഹത്തെ പരമാവധി തൊട്ടുരുമ്മി ആണ്. ഇളം ചൂട് അയാളുടെ ഉള്ളം തുടിച്ചു.

മുത്തു രണ്ടാഴ്ച കൂടുമ്പോൾ ഇതേ ബസിൽ യാത്ര പോകുന്നതാണ്. കച്ചവട ആവശ്യത്തിന് പോകുന്നു എന്നും പറഞ്ഞാണ് അയാൾ പലപ്പോഴും തന്റെ ഭാര്യയുടെ അടുത്തു പറയുന്നത്. പോകുന്നത് ഒരു നാഷണൽ പെർമിറ്റ്‌ ലോറി ഡ്രൈവറുടെ ഭാര്യ