Chapter Title : തിരോധാനം 2 [കബനീനാഥ്]

അവസ്ഥയിൽ………. “

“ ഹോംസി “ന്റെ വാക്കുകൾ ശരിയാണെന്ന് ഇരുവർക്കും തോന്നി…

പക്ഷേ അതാര്……….?

അങ്ങനെ ഒരാളുടെ മുഖം ടോണിയുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞില്ല…

ക്രിസ്റ്റിയുടെ മരണശേഷം വീട്ടിൽ ചേച്ചിയെ ആശ്വസിപ്പിക്കുവാനായി വന്ന സുഹൃത്തുക്കളുടെ ബാഹുല്യം കണ്ട് അന്തം വിട്ടവനാണ് താനും…

പിന്നെയാര്……….?

“ പൊലീസ് ഞങ്ങളോട് ഇങ്ങനെയൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല സർ… അവർ പലപ്പോഴും മോശം വാക്കുകളാണ് പറഞ്ഞത്… “”

ടോണി പറഞ്ഞു…

“” ലുക്ക് ബോയ്സ്…… “

“” ഹോംസ്”” തന്റെ വട്ടത്തൊപ്പി തലയിലൊന്നു ചുഴറ്റിക്കൊണ്ട് അവരുടെയടുത്തേക്ക് വന്നു…

“” പൊലീസങ്ങനെ പലതും പറയും.. പറയാതിരിക്കും. അതവരുടെ അന്വേഷണത്തിന്റെ രീതി.. അവരെക്കൊണ്ട് സാധിക്കാത്തതു കൊണ്ടാണല്ലോ നിങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നത്………. “”

ഇരുവരും തലയാട്ടി……….

“ അവരെഴുതിയ ഒരു റിപ്പോർട്ടും എനിക്ക് ആവശ്യമില്ല… കാരണം അവർ ഒന്നുകിൽ ആരെയോ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മിസ്സിംഗ് കേസ് തെളിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത സുകുമാരക്കുറുപ്പിന്റെ കാലത്തെ പൊലീസല്ലല്ലോ ഇപ്പോഴുള്ളത്…”

ഇരുവരും മിണ്ടിയില്ല…

“” ലോക്കൽ പൊലീസ് കൃത്യമായി തെളിവുകൾ ഇല്ലാതാക്കിയിട്ടുണ്ടാവും… അതായത് പിന്നീട് ഒരു ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷൻ ഏജൻസിക്കും ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത തരത്തിൽ…”

പൊലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ പോയപ്പോൾ തനിക്കും പപ്പയ്ക്കും നേരിടേണ്ടി വന്ന അപമാനകരമായ ചോദ്യങ്ങൾ ആ നിമിഷം ടോണി ഓർത്തു…

അന്വേഷിക്കാം…….....

അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്…

രണ്ടു ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ ഒന്നുടഞ്ഞ് വന്നോളും കാർന്നോരെ… ….

അന്നതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായിരുന്നില്ല…

ശരിയായിരുന്നു…

പൊലീസ് ആദ്യം തന്നെ വലിയ ഉത്സാഹമൊന്നും കാണിച്ചിരുന്നില്ല എന്നവന് ഓർമ്മ വന്നു…

പക്ഷേ………. ?

ആർക്കുവേണ്ടി… ?

ആരെ സഹായിക്കാൻ… ?

എന്തിന്……….?

“” ഹോംസ്”” പതിയെ വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു……

ഇരുവരും കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് അയാളെ അനുഗമിച്ചു…

വാതിൽ കടന്ന് അയാൾ വീതി കുറഞ്ഞ വരാന്തയുടെ മരത്തിന്റെ കൈവിരിയിൽ ഇരു കൈകളും കുത്തി പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു…

“” ആ കുട്ടിക്ക് പിന്നെ എന്തു സംഭവിച്ചു… ?””

“” ഹോംസ്”” തന്നോടു തന്നെ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ട് കൈവിരിയിൽ നിന്ന് നിവർന്നു…

“ ഞാൻ കുറച്ചു ദിവസം ഇവിടെ ഉണ്ടാവില്ല… ഞാൻ വിളിച്ചിട്ട് നിങ്ങൾ വന്നാൽ മതി…””

“” ഹോംസ്””

അവരെ നോക്കി