തിരോധാനം

The Mystery | Author : Kabaninath

“ ഈ കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും തികച്ചും സാങ്കൽപ്പികം മാത്രമാണ്… അഥവാ എന്തെങ്കിലും സാദൃശ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികതയാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നില്ല… ….”

🎗️🎗️🎗️🎗️🎗️🎗️🎗️🎗️🎗️🎗️🎗️🎗️🎗️🎗️

അക്ഷരനഗരി…….....

റെയിൽ പാളത്തിന്റെ അപ്പുറം തകർന്നു കിടക്കുന്ന ഓടച്ചാൽ…

കറുത്ത നിറത്തിൽ മലിനജലം കെട്ടിക്കിടക്കുന്നു…

ഏതോ തട്ടുകടക്കാർ ഒഴിവാക്കിപ്പോയ, പൊട്ടിയ കവറിൽ നിന്നും പുറത്തുചാടിയ, ചീഞ്ഞ ബ്രഡ്ഡിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടതും ടോണിയ്ക്ക് ഓക്കാനം വന്നു..

നല്ല ദുർഗന്ധം ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

കഴിഞ്ഞു പോയ മഴയിൽ അടിഞ്ഞു കൂടിയ മാലിന്യക്കൂമ്പാരത്തിലേക്ക് നോക്കി , മൂക്കുപൊത്തി  ടോണി പിറുപിറുത്തു..

“ നീ എന്നെ ഇല്ലാത്ത അസുഖം വരുത്തി വെയ്ക്കാൻ വിളിച്ചു കൊണ്ടു വന്നതാണോ… ?”

“” നിനക്ക് അയാളെ കാണണോ… ?”

മൂക്കുപൊത്തിക്കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഷാഹുലും ചോദിച്ചത്…

ടോണി മറുപടി പറഞ്ഞില്ല..

ആവശ്യക്കാരൻ താനാണ്…

അവനിതിൽ ഇടപെടേണ്ട ഒരു കാര്യവും ഇല്ല…

അല്ലെങ്കിലും പ്രതീക്ഷ വെച്ചു പോവുകയല്ല..

ഇതല്ലാതെ ഇനി ഒരു മാർഗ്ഗവും അവശേഷിക്കുന്നില്ല…

ചുമലിൽ കോണിച്ച് കോർത്തിട്ടിരുന്ന ബാഗ് നിലത്തുവീഴാതെ അവൻ നെഞ്ചോടു ചേർത്തുപിടിച്ചു…

മാലിന്യത്തിൽ ചവുട്ടാതെ ഇരുവരും ഒറ്റ തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ പഴയ കെട്ടിടത്തിനടുത്തെത്തി……

ഓടുമേഞ്ഞ രണ്ടു നില കെട്ടിടം…

താഴെയുള്ള രണ്ടു മുറികളുടെ നീല പെയിന്റടിച്ച മരത്തിന്റെ ഷട്ടർ അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നു…

ഇടതു വശത്തുകൂടി മരത്തിന്റെ ഗോവണി തന്നെയാണ് മുകളിലേക്ക് കയറാനുപയോഗിക്കുന്നത്…

അതിന്റെ ആദ്യത്തെ പടി അടർന്നു കിടപ്പുണ്ട്……

ഗോവണിയുടെ ചുവട്ടിലെത്തി ഇരുവരും നിന്നു..

ഗോവണിയുടെ പിന്നിലായി, ഒരു നീല ടാർപായ വലിച്ചുകെട്ടിയതിനു കീഴെ ഒരു ആർമി മോഡൽ ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാൻഡിലിട്ടിരിക്കുന്നു…

“” ഇതൊരുമാതിരി ഭാർഗ്ഗവീ നിലയം ടൈപ്പാണല്ലോടെ……….””

ടോണി ചോദിച്ചു…

“” ആളൊരു അരവട്ടനാ… പിന്നെ സ്വന്തം കെട്ടിടമല്ലേ… അത്രയ്ക്കുള്ള ശുഷ്കാന്തിയേ കാണൂ… “

ഷാഹുൽ പറഞ്ഞു……

“” നിനക്കെങ്ങനെയാ ഇയാളെ പരിചയം… ? “”

“” ആർക്ക് പരിചയം……….? നമ്മളിങ്ങോട്ട് വരുന്ന വഴി ഒരു ചെറിയ ബോർഡ് കണ്ടില്ലേ… ? അതു തന്നെ എനിക്കുമുള്ള പരിചയം…....'’

ഷാഹുൽ പറഞ്ഞു……

“” ആ… ബെസ്റ്റ്………. “

ടോണി തിരിഞ്ഞു നിന്നു…

“” എടാ… ഇത് ക്രൈം ബ്രാഞ്ച് വരെ ഒഴിവാക്കിയ കേസാ……. പറഞ്ഞു പറഞ്ഞ് പ്രതീക്ഷ തന്നിട്ട് നീയും…”

വാക്കുകളുടെ അവസാനമായപ്പോഴേക്കും ടോണിയുടെ ശബ്ദമിടറി…

“” നീ പറയണ്ട… കാര്യങ്ങളൊക്കെ എനിക്കറിയാം… ഇത് അവസാന പ്രതീക്ഷയാ… “”

ഷാഹുൽ അവന്റെ പുറത്തു തട്ടി…

“” മകൻ തിരിച്ചു വരുന്നതും കാത്ത് പ്രതീക്ഷയോടെയിരിക്കുന്ന ഒരമ്മയേയും ഞാൻ എന്നും കാണാറുണ്ട്… “”

ടോണി പിന്നീടൊന്നും പറയാതെ രണ്ടാമത്തെ പടിയിലേക്ക് തന്റെ വലതു കാൽ എടുത്തു വെച്ചു..

ഗോവണി ഒന്നു കരഞ്ഞു…

ഇരുവരും മുകളിലേക്കുള്ള പടികൾ കയറി..

ഗോവണി കിരുകിരുത്തതല്ലാതെ അതിനു ബലക്ഷയമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…

രണ്ടാമത്തെ നിലയിലെ വീതി കുറഞ്ഞ വരാന്തയിലേക്കാണ് പടികൾ കയറിച്ചെല്ലുന്നത്..

മഴച്ചാറ്റലടിച്ച് വരാന്ത നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..

ആദ്യത്തെ മുറി പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു..

രണ്ടാമത്തെ മുറിയുടെ രണ്ടു പാളികളുള്ള വാതിലിൽ ഒന്ന് തുറന്നു കിടക്കുന്നു…

കുമ്മായമടിച്ച ചുവരുകളിൽ കരിക്കട്ട കൊണ്ടോ, നിറമുള്ള ചോക്കു കൊണ്ടോ വ്യക്തമല്ലാത്ത ചിത്രങ്ങളും തെളിമയില്ലാത്ത