Chapter Title : തൊണ്ണൂറുകളിലെ യൗവ്വനം [Joel]

തീഷ്ണമായി നോക്കി ചുവന്നചുണ്ടുകള്‍ കടിച്ചുകൊണ്ടു കൊഞ്ചി അവള്‍ പറഞ്ഞു പെട്ടെന്ന് മമ്മിക്കുണ്ടായ വികാരമാറ്റം അവനേയും ഹരം പിടിപ്പിച്ചു.ബാഗി പാന്റിനുള്ളില്‍ അവന്റെ കുണ്ണ കുലച്ചു നിന്നു. '' ഇഷ്ടായി പക്ഷെ കൊതിമാറുന്ന വരെ കിട്ടിയില്ല സമ്മാനം'' '' കൊതിയന്‍.... മതിയായില്ലാല്ലേ ''

കുറച്ചു നേരത്തെ നിശബ്ധദതക്കു ശേഷം ഡെയ്‌സി അവനോടു പറഞ്ഞു '' വീട്ടില്‍ ചെന്നതിനുശേഷം നിനക്കു ജാക്കി വെക്കണോ'' ജെയ്‌സന്‍ വിശ്വാസം വരാതെ ഡെയ്‌സിയെ നോക്കി '' ശരിക്കും .. നിനക്കു കൊതിമാറുന്ന വരെ മമ്മിയെ ജാക്കി വച്ചോ.... ഒരു കണ്ടീഷനുണ്ട് ... ഇന്നു മാത്രം......ഈ ഇട്ടിരിക്കുന്ന വേഷത്തില്‍ മാത്രം..... നീയും ഈ പാന്റില്‍ തന്നെ മാത്രം....ജാക്കി മാത്രം .... മറ്റൊന്നുമില്ല.... മറ്റൊന്നുമില്ല എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ ഡ്രസ്സ് അഴിക്കാനൊന്നും സമ്മതിക്കില്ലാന്ന് നിനക്ക്‌സമ്മതമാണോ'' ജെയ്‌സണ് സ്വന്തം കാതുകളെ വിശ്വസിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല.എന്ത് അത്ഭുതമാണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന ചിന്തയായിരുന്നു അവന്. '' ഉം മമ്മി പറയുന്ന പോലെ.... ജാക്കി വച്ചാല്‍ മതി എനിക്ക് മറ്റൊന്നും വേണ്ട'' '' ആന്‍സന്‍ ഇന്ന് വല്യപ്പച്ചന്റെ വീട്ടില്‍ തന്നെ നില്ക്കട്ടെ നമ്മള്‍ നേരം വൈകില്ലേ വീട്ടിലെത്തുമ്പോള്‍ .നമുക്ക് ബസ്സിറങ്ങയതിനുശേഷം ടെലിഫോണ്‍ ബൂത്തില്‍ നിന്ന് വല്യപ്പച്ചന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ഫോണ്‍ വിളിച്ചുപറയാം ആന്‍സനെ നാളെ വന്നു എടുക്കാം എന്ന് '' ജെയസ്ന്‍ അവിശ്വസനീയമായ ലോകത്തായിരുന്നു അപ്പോള്‍ ഏകദേശം വൈകുന്നരം 7.30 ആുയപ്പോഴാണ് അവര്‍ വീട്ടില്‍ ചെന്നുകയറിയത്്. '' ഒരു ചായകുടിച്ചിട്ടാകാലെ '' ജെയ്‌സന്റെ മുഖത്തുനോക്കി കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ച് ഡെയസി പറഞ്ഞു ജെയ്‌സന്‍ അപ്പോഴും അങ്കലാപ്പിലായിരുന്നു. അവനു ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട സമ്മാനം ലഭിക്കാന്‍ പോകുന്നു എന്നതിലപ്പുറം മമ്മി ഇത് എന്തു ഭാവിച്ചിട്ടാണെന്ന മട്ടിലായിരുന്ന ജെയ്‌സന്‍ അവന്‍ ബാത്ത്‌റൂമില്‍ പോയി മൂത്രമൊഴിച്ചു വരുമ്പോഴേക്കും മമ്മി ചായ തയ്യാറാക്കി കൊണ്ടുവന്നു . ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഡെയ്‌സിയും ബാത്ത്‌റൂമില്‍ പോയി മൂത്രമൊഴിച്ചു വന്നു. '' കണ്ടീഷനൊക്കെ സമ്മതമല്ലെ.... എവിടെ വച്ചു വേണം'' '' നമുക്കു ബെഡ്‌റൂമിലേക്കു പോകാം മമ്മി'' അവന്‍ പറഞ്ഞു '' വാ..'' അവനെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു വലിച്ച്് അവള്‍ കിച്ചനിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി.ഒരു വയലറ്റ് ഷിഫോണ്‍ സാരിയായിരുന്നു അവള്‍ ഉടുത്തിരുന്നത് .ആ ഷിഫോണ്‍ സാരിയില്‍