Chapter Title : തൊണ്ണൂറുകളിലെ യൗവ്വനം [Joel]

'' ഇനിയും നിനക്ക് മതിയായില്ലാല്ലേ...ശരിക്കുള്ള മനസ്സിലിരിപ്പു പുറത്തുവന്നില്ലേ ഇപ്പോള്‍'' അവന്റെ ഉളളിലിരിപ്പു പുറത്തു വന്നപ്പോള്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു അവനെ തല്ലാനോങ്ങി അവന്റെ തുടയില്‍ 6-7 തവണ തമാശയായി ഇടിച്ചുകൊണ്ടു ഡെയ്‌സി പറഞ്ഞു '' നിനക്കു ഞാനൊരു നല്ല പേരിട്ടിട്ടുണ്ടു ... ജാക്കി ജെയ്‌സന്‍'' ഡെയ്‌സി അവനെ കളിയാക്കികൊണ്ടു പറഞ്ഞു ''ഞാനും മമ്മിക്കൊരു പേരു കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട് .. കേള്‍ക്കണോ'' ജെയ്‌സന്‍ ചോദിച്ചു '' വേണ്ട... എനിക്കു കേള്‍ക്കണ്ട നിന്റെ ദുഷ്ടമനസ്സില്‍ എന്തു പേരാണ് വരാ എന്നെനിക്കറിയാം '' ഡെയ്‌സി പറഞ്ഞു '' ജാക്കി ജെയ്‌സന്‍... നിനക്കു ആ പേര് നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട് മൈക്കിള്‍ ജാക്‌സന്‍ എന്നൊക്കെ പറയുന്നപോലെ'' ഡെയ്‌സി അവനെ ചൊടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു '' കുണ്ടി ഡെയ്‌സി എന്നു പറയുന്നത്ര ചേരില്ല '' വീണ്ടും വീണ്ടും ചൊടിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ തിരിച്ചു ജെയ്‌സന്‍ മമ്മിയെ കളിയാക്കികൊണ്ടു പറഞ്ഞു. ഡെയ്‌സി അവനെ തല്ലാനോടിച്ചു. തിരിച്ചുള്ള ബസ്സ് യാത്ര യുവമിഥുനങ്ങളെ പോലെയായിരുന്നു അവര്‍ നടത്തിയത്.തിരിച്ചു പോകുമ്പോള്‍ ബസ്സ് കാലി ആയിരുന്നു ഇരിക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് സീറ്റ് കിട്ടിയിരുന്നു.

'' ബസ്സില്‍ തിരക്കില്ലല്ലോ ..ജാക്കി ജെയ്‌സന്റെ പ്ലാന്‍ എല്ലാം തെറ്റിയല്ലോ '' ബസ്സ് നീങ്ങി തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഡെയ്‌സി കുസൃതിയോടെ അവനെ കളിയാക്കി കൊണ്ടു പതുക്കെ പറഞ്ഞു '' എന്നാല്‍ വാ ബസ്സില്‍ നിന്നിറങ്ങാം... തിരക്കുള്ള ബസ്സു വരുമ്പോള്‍ പോകാം'' ജെയ്‌സന്‍ മമ്മിയുടെ അടുത്ത് കൂടുതല്‍ അടുപ്പത്തോടെ കൂടുതല്‍ സ്വാതന്ത്യത്തോടെ സംസാരിക്കാമെന്ന ധൈര്യത്തില്‍ തമാശയോടെ പറഞ്ഞു (യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഡെയ്‌സിയും ജെയ്‌സനും മുന്‍പും ഒട്ടു മറയില്ലാതെ തുറന്ന് സംസാരിക്കുന്ന സ്വഭാവക്കാരായിരുന്നു. ബസ്സിലെ ജാക്കി വെപ്പോടെ അത് ഒരു പടികൂടി കയറി മറ്റൊരു