Chapter Title : ത്രികൊണ മദ്ധ്യേ അവിഹിതം 2 [Shan1994]

"നിന്റെ അനിയത്തി ആണേലും കഴപ്പിൽ അവൾ നിന്റെ താത്ത ആണ്.. എങ്ങനെ കൺട്രോൾ ചെയുന്നു ആവോ..."

"നി ഉമ്മാനോട് അവന്റെ കല്യാണ കാര്യം പറ "

"എന്താ മോളെ നിനക്കും ഒരു ഇളക്കം "

"ഇവൾ ആണേൽ സേഫ് ആയല്ലോ!

"

പടച്ചോനെ എന്തൊക്കെയാ ഇവിടെ നടക്കുന്നെ ഞാൻ മേലെ പോയി സിഗരറ്റ് കൊളുത്തി..

കയ്യിലെ സിഗരറ്റ് പതുക്കെ കത്തി തീരുകയായിരുന്നു.

നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയിട്ട് അധികം ദിവസമായിട്ടില്ലെങ്കിലും, മനസ്സിൽ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ കിടന്ന് കറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഫിദയുടെ മുറിയിൽ നിന്ന് കേട്ട സംഭാഷണങ്ങൾ ഇപ്പോഴും തലയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഒടുവിൽ റൂമിലേക്കു പോയി എപ്പോഴോ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.

പുലർച്ചെ അലാറം മുഴങ്ങുന്നതിന് മുമ്പേ തന്നെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.

മുറിയിൽ ഇരുട്ടായിരുന്നു.

കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ജനൽ തുറന്നപ്പോൾ തണുത്ത കാറ്റ് മുഖത്തേക്ക് അടിച്ചു.

കുറച്ചു നേരം ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ നിന്നു.

പിന്നെ ട്രാക്ക് പാന്റും ടി-ഷർട്ടും ധരിച്ച് ഷൂസ് എടുത്തു.

ഒറ്റയ്ക്ക് ജോഗിംഗ് പോകാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു.

താഴേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ വീട് മുഴുവൻ നിശ്ശബ്ദം.

സൈറയെയും ഫിദയെയും ഉണർത്താതെ ഞാൻ ഗേറ്റ് തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

പുലർച്ചെ റോഡുകൾക്ക് മറ്റൊരു ഭംഗിയായിരുന്നു.

ആദ്യ കുറച്ചു മിനിറ്റുകൾ മനസ്സിൽ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു.

പിന്നീട് ഇന്നലെ കേട്ട ഓരോ വാക്കുകളും വീണ്ടും ഓർമ്മയിൽ വന്നു.

ഫിദ...

സൈറ...

ഫാബി.. അത് ആരായിരിക്കും...

ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു ഞാൻ ഓടികൊണ്ട് ഇരുന്നു

ജോഗിംഗ് പൂർത്തിയാക്കി ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി.

വരാന്തയിൽ കയറിയപ്പോൾ സൈറ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു.

"ഒറ്റയ്ക്ക് പോയാലെ ?"

"ഹാ ഉമ്മാ. ഇന്ന് കുറച്ചു നേരത്തെ ഇറങ്ങി."

അവർ ചിരിച്ചു.

"ചായ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഫ്രഷ് ആയി വാ."

"ശരി."

കുളിച്ച് താഴേക്ക് വന്നപ്പോൾ പ്രഭാതഭക്ഷണം തയ്യാറായിരുന്നു.

ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ഇന്നത്തെ യാത്ര ഓർമ്മ വന്നത്.

"ഉമ്മാ, ഇന്ന് നമ്മൾ എപ്പോഴാണ് പോകുന്നത്?"

സൈറ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു .

"ചായ കഴിഞ്ഞാൽ ഇറങ്ങാം."

"ശരി."

അവർ എന്തോ പറയാൻ മടിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

"എന്താ ഉമ്മാ?"

"ഒന്നുമില്ല ഡാ ."

കുറച്ചു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദത.

പിന്നെ സൈറ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

"ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ?"

"പറഞ്ഞോളൂ."

"എന്നെ... സൈറ എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി."

ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ അവരെ നോക്കി.

"എന്താ?"

"നീ 'ഉമ്മാ' എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ ആദ്യം ഒരു രസം തോന്നി,പിന്നെ പിന്നെ എന്തോ ഒരു ഒരു അന്യത തോന്നുന്നു. നിനക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ മാത്രം... സൈറ എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി."

ഞാൻ കുറച്ചു നേരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

പിന്നെ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

"ശരി... സൈറ."

ആ വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്ത് ഒരു വിചിത്രമായ പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

"അങ്ങനെ വിളിച്ചാൽ മതി."

കുറച്ചു