Chapter Title : തൃഷ്‌ണ [മന്ദന്‍ രാജാ]

അതംഗീകരിക്കുക . '' സാവിത്രി അവനെ വിട്ടപ്പുറത്തേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ മഹി അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു.

''അമ്മേ ... എനിക്കിപ്പോളറിയാം അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാനാണ് തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് ..അത് അമ്മക്കറിയുകയും ചെയ്യാം . . അതുകൊണ്ടാണ് അമ്മയെന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാനും ബോധ്യപ്പെടുത്താനും വന്നിരിക്കുന്നതും ''

'' എന്നോടങ്ങനെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല ..എന്നാലും ഞാൻ അവൾടെ അമ്മയല്ലേടാ .. പിന്നെയൊരു പെണ്ണും . എനിക്ക് അവളെ അറിയാൻ പറ്റും . പക്ഷെ ഒന്നെനിക്കുറപ്പുണ്ട് .. പഴയ ജീവിതമല്ല അവളെ അവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നതെന്ന് . ''

സാവിത്രി അവന്റെ കൈ വിടുവിച്ചു തന്റെ ഗ്ലാസിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നത് കുടിച്ചിറക്കിയിട്ട് മഹിയുടെ ശിരസ്സിൽ ഒന്നൂടെ തഴുകി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു

അൽപ സമയം കൂടി ഇരുന്നിട്ടാണവൻ മുറിയിലേക്ക് മടങ്ങിയത് .

സമയം പന്ത്രണ്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു എന്നാലും അവനുറക്കം വന്നിരുന്നില്ല . അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടവൻ എണീക്കാൻ ശ്രമിച്ചു .

''മഹീ ..മോനെ .. ''

പതറിയൊരു ശബ്ദം ..

''ഏച്ചീ ... ഉറങ്ങീല്ലേടി ... '' മഹി ചാടിയെണീറ്റവളുടെ കൈ പിടിച്ചു .

'' കിടന്നു .. ഉറക്കം വന്നില്ലടാ '' കാവേരി അവനെ കെട്ടി പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു .

''എടി ..നീ എങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ല ...നിന്നെ ഇങ്ങോട്ടും വിടുന്നില്ല ..പോരെ ..നീയെന്തിനാ വിഷമിക്കുന്നെ ?'''

മഹി അവളുടെ തലയിലും പുറത്തുമൊക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു .

'' മോനെ .. അതിനെക്കുറിച്ചൊന്നും നീ എന്നോട് സംസാരിക്കേണ്ട ... നീ കിടക്ക് ..എനിക്ക് നിന്റെ മേത്തു കിടന്നുറങ്ങണം ''

മഹി ബെഡിൽ കിടന്നതും കാവേരി അവന്റെ ദേഹത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു കയറി .

ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾ അവന്റെ ശരീരത്തു ദേഹത്ത് കാലുകൾ നീട്ടി കിടന്നിട്ട് മുഖം നെഞ്ചിൽ പൂഴ്ത്തി .

''എടിയേച്ചീ ...''

''' ഉറക്കം വരുന്നെടാ ...'' ഇനിയൊന്നും ചോദിയ്ക്കാൻ പാടില്ലന്നോ പറയാൻ ഇല്ലന്നോ എന്നുള്ള സൂചനയായാണ് മഹിക്ക് തോന്നിയത് . അവൻ അവളുടെ നെറുകയിൽ ചുംബിച്ചു .

'' കുത്തി കൊള്ളുന്നു '' സ്വയം പറഞ്ഞിട്ട് കാവേരി അവന്റെ വയറിനു മീതെ കാലുകൾ കവച്ചിരുന്ന് ഇട്ടിരുന്ന നൈറ്റി മേലേക്ക് ഊരി മാറ്റി . അടിയിലുണ്ടായിരുന്ന ബ്രെസിയറും അഴിച്ചുകളഞ്ഞിട്ടവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു .

''എടിയേച്ചീ ... '' അവളുടെ നഗ്നന്മായ പുറത്തൂടെ വിരലൊടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ മഹി വിളിച്ചു .

''