Chapter Title : തൃഷ്ണ [മന്ദന്‍ രാജാ]

പറയാനാഞ്ഞിട്ട് അത്രയും പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോൾ സാവിത്രിയുടെ ശിരസ്സ് കുനിഞ്ഞു . അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വരുന്നതുകണ്ടപ്പോൾ അവൻ തന്റെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു .

''' മഹീ .... ''' നെറ്റിയിൽ മൃദുവായ തലോടലേറ്റപ്പോഴാണ് മഹേഷ് കണ്ണ് തുറന്നത് . മുറിയിലെ വെളിച്ചവുമായി അവൻ അല്പസമയമെടുത്തു് പൊരുത്തപ്പെടുവാൻ

ക്ളോക്കിലെ സമയം ഏഴ് ആയിരിക്കുന്നു

'' ചേച്ചീ ...'''

അവൻ എണീറ്റ് കട്ടിൽ ക്രാസിയിലേക്ക് ചാരി

''' അമ്മയോട് നീ ഒന്നും ചോദിക്കാനൊന്നും പോകണ്ടട്ടോ '' കാവേരി വാത്സല്യത്തോടെ അവന്റെ നെറ്റിയിലേക്ക് വീണുകിടക്കുന്ന മുടികളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

''അമ്മയെവിടെ ?'' മഹി വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കി

'' കുളിക്കാൻ കേറി ..'''

''എന്നാലും ചേച്ചീ ... ആര് നിർബന്ധിച്ചിട്ടായിരുന്നു ഇത് ?''

'' മോനെ ... നീയിങ്ങനെയൊക്കെ പറയല്ലേ ...അമ്മ എന്റടുക്കൽ വന്നൊരുപാട് കരഞ്ഞു ... കാലിൽ വീണ് മാപ്പും പറഞ്ഞു .''

'' അതുകൊണ്ടൊക്കെ തീരുന്നതാണോ ഇത് ? നിന്റെ ഭാവിയല്ലേ നശിച്ചത് ? '''

'' ഏതൊരമ്മയും മക്കളുടെ നല്ലതിനല്ലേ ചിന്തിക്കൂ മഹീ ..അതേയമ്മയും ചെയ്തുള്ളൂ . സര്‍ക്കാര്‍ ജോലിയും പിന്നെ അത്യാവശ്യം ജീവിക്കാനുള്ള ചുറ്റുപാടുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോള്‍ .... നീയിനി അമ്മയെ ഇതിനെ ചൊല്ലി കുറ്റപ്പെടുത്തരുത് ഒരിക്കലും ...പാവം .. നമുക്ക് വേണ്ടിയാണ് ആ ജീവിതം കളഞ്ഞത് .. മറ്റൊരു വിവാഹത്തിന് എല്ലാവരും നിർബന്ധിച്ചിട്ടും അമ്മ അതിന് സമ്മതിക്കാത്തത് നമുക്ക് വേണ്ടിയാണ് . എത്ര രാത്രികളിൽ അമ്മ ഉറക്കമില്ലാതെ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്നോ ?''

'' എന്തിന് ? വേറെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പറ്റാഞ്ഞിട്ടോ ?'''

'' മഹീ