Chapter Title : തൃഷ്ണ [മന്ദന്‍ രാജാ]

പറഞ്ഞു മാധവിയെ ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചു . അവര്‍ പിന്നിലുണ്ടായിരുന്ന മുറിയുടെ വാതിലിലേക്ക് പിന്നോക്കം മലര്‍ന്നതും ചാരി കിടന്നിരുന്ന വാതിലും തുറന്നകത്തേക്ക് വീണു .

''' ഡാ .. മോനെ . ഞാനിത്ര നാളും അനുഭവിച്ചത് ഞാനങ്ങു പൊറുത്തു . പക്ഷെ നിന്നെ തൊട്ടത് ..അത് ..അത് ഞാന്‍ ക്ഷമിക്കൂല്ല. നാണം ഇല്ലെടാ ഒരു പീറപ്പെണ്ണിന്റെ അടീം കൊണ്ട് നില്‍ക്കാന്‍ . മാധവിയോട് കളിക്കാന്‍ വരല്ലേന്ന്!! ..അതിന് ആരാ ഈ മാധവി ? അവള്‍ക്ക് അവള്‍ടെ പെണ്ണുണ്ണി മകനല്ലാതെ ആണുങ്ങളെ അറിയത്തില്ലാത്തത് കൊണ്ടാ .. നീ ഒരാണ് ആണെന്ന് അവളെ തെളിയിച്ചു കൊടുക്ക്‌ . അപ്പഴേക്കും ഞാന്‍ എനിക്കുവേണ്ടത് എടുത്തോണ്ട് വരാം '' കാവേരി വീണുകിടക്കുന്ന മാധവിയേം മഹിയെയും മാറി മാറി നോക്കി ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞിട്ടവനെ മുറിയിലേക്ക് തള്ളി വിട്ടു.

''ഡാ മഹീ ... അകത്തു കയറ്റിയേക്കരുത് .എന്നാല്‍ ഒരു ആണ് തരുന്ന സുഖം അവള്‍ അറിയണം . എന്നാല്‍ ... എന്നാല്‍ ഞാന്‍ ഇന്നലെ തന്നപോലെ നിനക്കിഷ്ടമുള്ളപ്പോള്‍ ഒക്കെ ... ' പൊടുന്നനെ അവന്റെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു ചെവിയില്‍ മന്ത്രിക്കുന്ന പോലെ കാവേരി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ മഹേഷ്‌ അന്തം വിട്ടവളെ നോക്കി .

''ഹ്മം ... പറഞ്ഞത് മനസ്സിലായല്ലോ . അകത്തു കയറ്റരുതെന്ന് . അതെന്റെ അവകാശമാണ് . '' പറഞ്ഞിട്ടുവേഗം അവനെ ഉള്ളിലാക്കി കാവേരി വാതിലടച്ചു .

മാധവി പെട്ടന്ന് സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്തുകൊണ്ട് നിലത്തുനിന്നും ചാടി എണീറ്റു . ഒരക്ഷരം മറുത്തു പറയാത്ത കാവേരിയുടെ ഭാവമാറ്റവും ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്ത് വീണതുമെല്ലാം അവള്‍ക്ക് ഷോക്ക് ആയി പോയിരുന്നു ..

''എറങ്ങടാ വെളീല് . ബ്ഭൂ ...അവനോരാണ് വന്നേക്കുന്നു ... . ഡാ ചെക്കാ . നിന്റെ പെങ്ങളേം വിളിച്ചോണ്ട് ഇപ്പോളിറങ്ങിക്കോണം .അല്ലേല്‍ രണ്ടിനേം വെട്ടിയരിഞ്ഞു എന്റെ പട്ടിക്കിട്ടുകൊടുക്കും ഞാന്‍ '' മാധവി കൈചൂണ്ടി പുച്ഛം കലര്‍ത്തിഅവനെ നോക്കി

'' നീയെന്നാ ചെയ്യൂന്നാ . അടിക്കുവോ ..കാണട്ടേഡാ..''

മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ മഹേഷ്‌ മാധവിയെ ആപാദചൂഡം നോക്കി ക്കൊണ്ട് പുറകോട്ട് കൈകള്‍ നീക്കി വാതിലടച്ചു ബോള്‍ട്ട് ഇട്ടു

കറുത്ത നിറം ആണെങ്കിലും കാണാനഴകുള്ള മുഖം