Chapter Title : തുടക്കവും ഒടുക്കവും 6 [ശ്രീരാജ്]

ചോദിച്ചപ്പോൾ യാതൊരു തടസ്സവും പറഞ്ഞില്ല ജലജ.

.......................................................................... അഭി പതിവ് പോലെ ഒരു കാഴ്ചക്കരൻ ആയി ഇരുന്നു, കൂടെ തൊട്ടടുത്തു അപ്സര കൂടെ ഉണ്ട്. അതായതു മഞ്ജിമയുടെ കുട്ടി. ഈ രണ്ട് പേർക്ക് മാത്രമേ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്നുള്ളു.

ഗോൾഡൻ സാരിയിൽ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി, ഉഷയെയും, അപ്സരെയും കൂട്ടി ആയിരുന്നു ഫാത്തിമ ജലജയുടെ വീട്ടിലേക്കു വന്നത്.

വന്ന് കയറിയ വഴി ഫാത്തിമയെ കെട്ടിപിടിച്ചു അശ്ലീഷിച്ച മഞ്ജിമയെ കണ്ട് ജലജ മനസിലാക്കി, ഒരു ബോസ് എന്നതിൽ ഉപരി അവർ തമ്മിൽ ബന്ധം ഉണ്ട് എന്ന് ( ശരിക്കുള്ള ആഴം, പക്ഷെ ജലജക്ക് ഊഹിക്കാൻ പോലും കഴിയാവുന്നതല്ല ).

ഫാത്തിമ ആണ് തുടക്കം ഇട്ടതു : മഞ്ജു എന്റെ ഒരു ജോലിക്കാരി അല്ല. മനസാക്ഷി സൂക്ഷിപ്പ് കാരി കൂടെ ആണ്. എന്റെ എല്ലാം ആണ്. അതുകൊണ്ട്, നമുക്ക് നല്ല അർഭാടം ആയി തന്നെ വേണം വിവാഹം.

നാട്ടുകാരെയൊക്കെ വിളിച്ചു കൂട്ടി, വളരെ അർഭാടം ആയി, നടത്താൻ തന്നെ ആയിരുന്നു ജലജയുടെ ഇഷ്ടം. അല്ലെങ്കിൽ സ്വപ്നം. കാണുന്നവരോടും പോകുന്നവരോടും മകനെ പറ്റി വാ തോരാതെ പുകഴ്ത്തി പാടി നടന്നിരുന്ന ഒരു അമ്മയുടെ സ്വപ്നം.

പക്ഷെ ആ ചിത്രത്തിൽ മഞ്ജിമ ആയിരുന്നില്ല അഭിയുടെ ഭാര്യ ആവേണ്ടിയിരുന്നത്. ഒരു കുട്ടിയുടെ അമ്മ. അതും തന്റെ ഒറ്റ മകന്, എത്രപേർ ഒളിച്ചും തെളിച്ചും എന്തൊക്കെ പാടി നടക്കും എന്ന് ഒരുപിടിയുമില്ല ജലജക്ക്‌..

മഞ്ജിമ വായിച്ചെടുത്തു ജലജയുടെ മുഖത്ത് നിന്നും എല്ലാം, എന്ത് പറഞ്ഞാലും മകനെ പൊന്നു പോലെ വളർത്തി സ്നേഹിച്ച അമ്മയുടെ ദുഃഖം.

മഞ്ജിമ ഇടയിൽ കയറി പറഞ്ഞു : അത് വേണ്ട ഇത്ത. കല്യാണം വളരെ സിമ്പിൾ മതി. അത്രയും വേണ്ടപ്പെട്ടവർ മാത്രം. ഇനി ആരും ഇല്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല.

മഞ്ജിമ മുഖം കൊണ്ട് ഫാത്തിമയോട് അത് മതി എന്നവശ്യപ്പെട്ടു.....

ഫാത്തിമ : ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല അഭിയുടെ അമ്മ. അത് മതിയോ?.

ജലജ : അത് മതി, താലികെട്ട് ഗുരുവായൂർ അമ്പലത്തിൽ. അതെന്റെ നേർച്ച ആണ്.

അഭി : അല്ല പാർട്ടി, കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്നവരെ ഒക്കെ വിളിക്കണം.