Chapter Title : തുടക്കവും ഒടുക്കവും 7 [ശ്രീരാജ്] [Climax]
ആദ്യം.
ജലജ മഞ്ജിമക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞ് : എവിടെയോ എന്തൊക്കെയോ നടന്നിട്ടുണ്ട് എന്ന് എനിക്കറിയാം . എന്റെ ചെക്കൻ പൊട്ടൻ ആണ്. ഉത്തരവാദി ഞാനും. അവനെ അങ്ങിനെ വളർത്തി, അങ്ങിനെ ആക്കിയതിന് ഉത്തരവാദിയും ഞാൻ ആണ്.
മഞ്ജിമ കണ്ണ് തുറിച്ചു വാ പൊളിച്ചു കേട്ടു നിന്നു, അതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നും ഓടിയില്ല മഞ്ജിമക്ക് മനസ്സിൽ ആ സമയം.
ജലജ : എന്റെ ചെക്കൻ എങ്ങാനും സങ്കട പെട്ടാൽ, അതും നീ കാരണം, ഞാൻ അറിഞ്ഞാൽ, ഈ ജലജക്ക് വേറെ ഒരു മുഖം ഉണ്ട്. ആർക്കും അറിയാത്ത ഒരു മുഖം. നീ ചെയ്യില്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം.. എന്നാലും....
അത്ഭുധപ്പെട്ട് നിൽക്കുന്ന മഞ്ജിമയുടെ നേരെ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് ആളാകെ മാറി , നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് മുഖഭാവം ആകെ മാറി പുഞ്ചിരിച്ചു മഞ്ജിമയുടെ അടുത്തെത്തി നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ വച്ച് : നോക്കണെടി അവനെ. എന്റെ അഭി ആണ്. ഇപ്പോൾ നിന്റെയും...
മഞ്ജിമക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ പതറി. കണ്ണുകൾ അടച്ചു ആലോചിച്ചു. കണ്ണ് തുറന്ന് ഗോരവത്തോടെ അടുത്തു വച്ചിരുന്ന സ്റ്റീൽ ഗ്ലാസ്സ് അടിച്ചു തെറിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് വളരെ തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു : അമ്മായി മതി. ഇനി നിങ്ങടെ അല്ല അവൻ. എന്റെ ആണ്. എന്റെ മാത്രം. ഞാൻ നോക്കും അവനെ. പൊന്നു പോലെ. എന്റെ ശ്വാസം ആണ് അവൻ. എന്റെ ജീവ ശ്വാസം. അവൻ ഇല്ലാതെ ഈ മഞ്ജിമ ഇല്ല. അവനു എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ ഈ മഞ്ജിമ കാണില്ല ഈ ഭൂലോകത്ത്.
ഈ വട്ടം ശരിക്കും ഞെട്ടിയത് ജലജ ആയിരുന്നു. വാ പൊളിച്ചു നിന്നു പോയി ജലജ.
മഞ്ജിമ നിർത്താൻ തയ്യാറയിരുന്നില്ല : അമ്മായിക്ക് എന്ത് അറിയാം. ഒന്നും അറിയില്ല. കുട്ടികാലം മുതൽ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആയിരുന്നു അവനു സ്ഥാനം. കാലത്തിന്റെ മുന്നോട്ട് ഉള്ള പോക്കിൽ എനിക്ക് അവനെ നഷ്ടമായി. ഞാനല്ല അമ്മായിടെ മോനെ പാട്ടിൽ ആക്കിയത്. അമ്മായിടെ മോൻ ആണ് എന്നെ...
മഞ്ജിമയുടെ വാക്കുകൾ ഇടറി...
ജലജ എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുൻപ് : എന്റെ ഗതി കെട്ട ജീവിതത്തിനിടയിൽ, അവനെ
💬 Comments
View all comments