Chapter Title : ടോമിയുടെ മമ്മി കത്രീന 2 [Smitha]

താഴ്ത്തി നോക്കി. ശരിയാണ് മുലച്ചാൽ ശരിക്കും കാണാം. തള്ളിത്തുറിച്ച് വിങ്ങിവീർത്ത് നിൽക്കുകയാണ്!

ശ്യേ!

മുലകളിൽ നിന്ന് മുഖമുയർത്തിയപ്പോൾ അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി.

താൻ സ്വയം മാറിടം നോക്കുന്നത് എല്ലാവരും കണ്ടിരിക്കുന്നു!

ഇതെന്താ താൻ ഇങ്ങനെ?

അവൾ മുഖം താഴ്ത്തി, വലിയ ടാർപോളിൻ ബാഗിൽ നിന്ന് സാധനങ്ങൾ പുറത്തെടുത്തു. പച്ചക്കപ്പയാണ്. നല്ല നീണ്ട തടിച്ച കപ്പക്കിഴങ്ങുകൾ.

"എന്നാ മുഴുത്ത കപ്പയാ അല്ലെ ചേച്ചി?"

സഹായിയായ പെൺകുട്ടി മഞ്ജു പറഞ്ഞു.

"ഒന്ന് പതുക്കെ പറ പെണ്ണെ!"

കൊച്ചമ്മിണി ശാസിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

"ഇതെങ്ങാനും അവമ്മാര് കേട്ടാ മതി!"

"കേട്ടാ എന്നാ? എന്തേലും കൊഴപ്പം ഒണ്ടോ ചേച്ചി?"

കൊച്ചമ്മിണി അവളെ നോക്കി.

"നിനക്കെത്ര വയസ്സായി?"

"ഓ! എനിക്കെന്നാ! പതിനെട്ട്,"

"പതിനെട്ടായി പ്രായം എങ്കിൽ കപ്പക്കെഴങ്ങ് എന്തോരം മുഴുത്തതാ എന്ന് ആണുങ്ങൾ കേൾക്കെ പറഞ്ഞാ അവന്മാർക്ക് എന്ത് തോന്നും എന്ന് നിനക്ക് അറീത്തില്ലേൽ നീ ഒരു കാര്യം മാത്രം ചെയ്താ മതി..."

കപ്പയുടെ തോൽ മാറ്റുന്നതിനിടയിൽ മഞ്ജു കൊച്ചമ്മിണിയെ നോക്കി.

"...നീ പോയി വല്ല കന്യാസ്ത്രീ മഠത്തിലും ചേര്,"

മഞ്ജു മനസിലാകാതെ അവളെ വീണ്ടും നോക്കി.

"എടീ ഇത് അവമ്മാരുടെ മുള്ളുന്ന സാധനം പോലെയാ ഇരിക്കുന്നെ. ഇപ്പം മനസ്സിലായോ?"

"ഓ!"

മഞ്ജു പെട്ടെന്ന് വായ് പൊത്തി.

കൊച്ചമ്മിണി ഉണക്കമീൻ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന സഞ്ചിഎടുത്തു.

അപ്പോഴാണ് മഞ്ജു സ്വയം പുഞ്ചിരിക്കുന്നത് കാണുന്നത്.

"എന്താടീ മുഖത്ത് ഒരു സുഖം?"

"ചേച്ചീ...!"

മഞ്ജു നാണത്തോടെ കൊച്ചമ്മിണിയെ നോക്കി.

"ഇന്നലെ ഉച്ചയ്ക്ക് എനിക്ക് തൂറാൻ മുട്ടി പ്ലാശ് മരം നിക്കുന്ന അങ്ങോട്ട് പോയി. അന്നേരം പ്രസാദ് ചേട്ടൻ അവടെ മുള്ളിക്കൊണ്ട് നിക്കുവ,"

"അതിനെന്നാ? മുള്ളുന്നത് സാധാരണ കാര്യവല്ലേ?"

ഉണക്ക തിരണ്ടിയുടെ തോലിന്മേൽ കത്തികൊണ്ട് ചിരണ്ടികൊണ്ട്  കൊച്ചമ്മിണി പറഞ്ഞു.

പെട്ടെന്നവൾ മഞ്ജുവിനെ നോക്കി.

"നീ അയാടെ സാധനം കണ്ടോ?"

മഞ്ജു നാണിച്ചു.

"ഒത്തിരി വലുതാ?"

മഞ്ജുവിൽ നാണം വല്ലാതെ കൂടി.

"ആണോടീ?"

ഇത്തവണ ചോദിക്കുമ്പോൾ കൊച്ചമ്മിണിയുടെ മുഖത്തും നാണം കടന്നിരുന്നു.

"ആ ചേച്ചി...ഈ കപ്പക്കിഴങ്ങിന്റെ അത്രേം...!"

"ഒന്ന് പോടീ!"

ലജ്ജ മാറ്റി അവൾ പറഞ്ഞു.

"പിന്നെ കപ്പക്കിഴങ്ങിന്റെ വലിപ്പം! അതിന് അയാളെന്നാ വല്ല കാട്ടാളനും