Chapter Title : ട്രെയ്നീ [Flash]

എല്ലാവർക്കും അവരുടേതായ മോടീവ്സ് ഉണ്ട്. നിനക്ക് 21 വയസ്സേ ആയിട്ടുള്ളൂ... എൻ്റെ മകളുടെ പ്രയമെ നിനക്ക് ഉള്ളൂ... അച്ഛൻ പറയുന്നതായി കൂട്ടിയാൽ മതി."

എനിക്ക് ഇതൊക്കെ സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. ഞാൻ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ അവിടെ കരയാൻ തുടങ്ങി...

സാർ എന്നെ മാറോട് ചേർത്ത് ആശ്വസിപ്പിച്ചു...

ആദ്യമായി ഒരു അച്ഛൻ്റെ സ്നേഹം എനിക്ക് സാറിലൂടെ കിട്ടി...

നാട്ടിൽ പോയി വന്ന ശേഷം ഓഫീസിൽ ജോയിൻ ചെയ്തപ്പോൾ വികാസിനെ അവിടെ ഒന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... പിന്നീട് സർ ആണ് അവനെ ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്ത കാര്യം പറഞ്ഞത്...

പക്ഷേ ആ ഷോക്ക് എന്നെ വല്ലാതെ മാറ്റിയിരുന്നു... ഓഫീസിൽ ആരോടും മിണ്ടാതെ ആയി...

ഇതൊക്കെ കണ്ട ഫ്രാൻസിസ് സർ എനിക്ക് കൂടുതൽ പരികണന തന്നുതുടങ്ങി... ഞാൻ ലഞ്ച് കഴിക്കുന്നത് സാറിൻ്റെ ഒപ്പം ആക്കി...

ഞങ്ങൾ നല്ല ഫ്രണ്ടസ് ആവാൻ തുടങ്ങി... വികാസിനെ പറ്റി ഞാൻ മറന്നു...

സാറിനോടെ ഞാൻ എൻ്റെ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ ഷേയർ ചെയ്തു... സാറും സാറിൻ്റെ വീട്ടുകാര്യങ്ങളോക്കെ പറഞ്ഞു...

അങ്ങനെ ഒരിക്കൽ അഞ്ജലി ചേച്ചി നാട്ടിൽ പോയി... ഒരു 2 വീക് ലീവ് ആയിരുന്നു അത്,

ചേച്ചി ഇല്ലാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ സാർ ആണ് എന്നെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാകിയിരുന്നത്... വീട്ടിലാക്കി എന്നെ ഹഗ് ചെയ്തിട്ടാണ് സാർ പോവുക... പക്ഷേ ഒരിക്കൽ പോലും സാർ വീട്ടിലേക്ക് വന്നിട്ടില്ല... ഞാൻ ഇൻവയിറ്റ് ചെയ്തതും ഇല്ല.

അങ്ങനെ പതിവുപോലെ സാർ എന്നെ അന്ന് ഫ്ളാറ്റിൽ ആക്കി, അന്ന് സാറിനെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കത്തത്തിൽ എനിക്ക് വലിയ വിഷമം തോന്നി...

എൻ്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി സാർ ഫ്ലാറ്റിൽ വന്നു. ചായ കുടിച്ചു സാർ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി...

ഞാൻ : സർ ഇനി ഇടക്കൊക്കെ ഇവിടെ വരണം... എനിക്ക് ഇവിടെ നല്ല ബോർ ആണ്...

സർ : നോക്കട്ടെ... നീ ഒരു നല്ല ബോയ്ഫ്രണ്ട്നെ കണ്ടുപിടിക്ക്... ബോറടി ഒക്കെ മാറും

ഞാൻ : എനിക്ക് അങ്ങനെ ആരോടും ഒന്നും തോന്നിയിട്ടില്ല... തോന്നിയ ഒരാൾ ആണെങ്കിൽ...

സർ : എല്ലാവരും ഒന്നും അങ്ങനെ അല്ലടോ... നീ അതൊന്നും ആലോചിക്കാതെ പോയി