ട്വിൻ ഫ്ലവർസ് 5 [Eros - God of Lust]

നെടുവീര്‍പ്പോടെ പറഞ്ഞു.

“ഏതു കാര്യം...?” മനസിലാവാതെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“ഇവിടെ തണുപ്പിനെ ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ചേട്ടൻ പറഞ്ഞില്ലേ... അത്.” ഡാലിയ പറഞ്ഞിട്ട് എന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖം കൊണ്ട്‌ പതിയെ ഉരസി. “ഹീറ്റർ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പൊ കിട്ടുന്ന ഇത്ര സുഖമൊന്നും കിട്ടില്ലായിരുന്നു.”

അവൾ പറഞ്ഞത് സത്യമാണെന്ന് അംഗീകരിച്ചതിന്റെ സൂചകമായി അവളെ മുറുകെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട്‌ ഞാൻ കിടന്നു.

“ചേട്ടാ...?”

“എന്താ...?”

“ഞാൻ നേരത്തെ വായിൽ വച്ച് ചെയ്തത് ചേട്ടന് ശെരിക്കും ഇഷ്ടമായി, അല്ലേ. ശെരിക്കും സുഖവും കിട്ടി, അല്ലേ..?” നാണത്തോടെ അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“ഹോ... ഞാൻ സ്വര്‍ഗം കണ്ടു മോളെ...!!” പറഞ്ഞിട്ട് അവളെ ഞാൻ കൂടുതൽ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി പിടിച്ചതും തല പൊക്കി അവൾ നാണത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ശെരിക്കും സ്വര്‍ഗവും നരകവും ഉണ്ടോ, ചേട്ടാ..?” അവള്‍ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.

“ഉണ്ടല്ലോ..”

“ആന്നോ..!! അപ്പൊ എന്താണ് സ്വര്‍ഗം...? എന്താണ് നരകം..?” അവൾ ചോദിച്ചു.

“നമുക്ക് ഇഷ്ട്ടമുള്ളതൊക്കെ സ്വര്‍ഗം. ഇഷ്ട്ടമില്ലാത്തതൊക്കെ നരകം.” ഞാൻ പറഞ്ഞതും ഡാലിയ ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് പിന്നെയും എന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖം അമർത്തി വച്ചിട്ട് എന്നെ കൂടുതല്‍ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി പിടിച്ചു.

അതുകഴിഞ്ഞ്‌, പണ്ടു ഞാൻ ഡെയ്സിക്ക് എഴുതി കൊടുത്ത മുപ്പത് വരി കവിതയെ ഡാലിയ ഈണത്തില്‍ പാടാൻ തുടങ്ങിയതും എന്റെ സ്വരവും അവളുടെ സ്വരത്തോട് കലര്‍ന്നു.

ഞങ്ങൾ പരസ്പരം മുറുകെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട്‌ ഞങ്ങൾ ആ കവിത പാടി കഴിഞ്ഞതും മനസ്സിന് വല്ലാത്ത സന്തോഷം അനുഭവപ്പെട്ടു.

ഡാലിയ പെട്ടന്ന് മുഖം ഉയർത്തി എന്റെ കണ്ണില്‍ നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് നല്ല തിളക്കവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. അവൾ അല്‍പ്പം മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി വന്നിട്ട് എന്റെ ചുണ്ടില്‍ ചുംബിച്ചു. അവള്‍ ചുണ്ടുകള്‍ മാറ്റാൻ തുടങ്ങിയതും ഞാൻ മെല്ലെ അവളുടെ രണ്ടു കവിളും പിടിച്ചു കൊണ്ട്‌ അവളുടെ ചുണ്ടില്‍ ഉമ്മ കൊടുത്തിട്ട് വിട്ടു. അപ്പോ ഡാലിയയുടെ മുഖത്ത് വര്‍ദ്ധിച്ചു കേറിയ ആഹ്ലാദം കണ്ട് എന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു.

“ചേട്ടാ..”

“എന്തേ..” അവളുടെ കവിളത്ത് തഴുകി കൊണ്ട്‌ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“പണ്ട്‌ ഈ കവിത എഴുതിയപ്പോ ഈ കവിതയില്‍ ചേട്ടൻ എന്റെ പേരും എന്തിനാ ചേര്‍ത്തത്..!? ഡെയ്സി എന്ന പേരും ഡാലിയ എന്ന പേരും തുല്യമായ അളവിലാണ് മെൻഷൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. കൂടാതെ ഡെയ്സിക്കും ഡാലിയക്കും തുല്യമായ പ്രാധാന്യവുമാണ് കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്...!!”

അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. അന്ന് ഡെയ്സിയും ഇതേ ചോദ്യം തന്നെയാ എന്നോട് ചോദിച്ചത്‌. പക്ഷേ എനിക്ക് പോലും അതിന്റെ കാരണം അറിയില്ല എന്നതാണ് സത്യം.

“എനിക്ക് അറിയില്ല, ഡാലി.” ഞാൻ പറഞ്ഞു. “അന്ന് ഈ കവിത എഴുതി വന്നപ്പോ സത്യത്തിൽ എന്റെ മനസ്സാണ് എന്നെ നയിച്ചത്. എല്ലാം എഴുതിയ ശേഷം മാത്രമാണ് ഞാൻ പോലും എഴുതിയ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് ഞാൻ ശെരിക്കും ബോധവാനായത്. പിന്നീട്, നിന്റെ പേരിനെ മാറ്റി വേറെ എന്തെങ്കിലും മാറ്റി എഴുതാനും എനിക്ക് മനസ്സുണ്ടായില്ല... പക്ഷേ എന്നിട്ടും ഡെയ്സിയോട് അഭിപ്രായം ചോദിച്ചപ്പോ മാറ്റി ഒന്നും എഴുതേണ്ട എന്ന് അവളും പറഞ്ഞു.”

ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഡാലിയ