Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 5 [Kumbhakarnan]

മറന്നമ്മേ... എടുത്തിട്ട് വരട്ടെ...നിങ്ങൾ അമ്മയും മോനും സംസാരിച്ചിരിക്ക്..."

അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ നടന്നുപോയി. സത്യത്തിൽ ശാരദയോടൊപ്പം ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ ആരുടെയും ശല്യമില്ലാതെ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കണമെന്നു മേനോൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. അത് ഇത്ര പെട്ടെന്ന് സാധിക്കുമെന്ന് കരുതിയില്ല. അയാൾക്ക് സന്തോഷം അണപൊട്ടി. പക്ഷെ..ഈ കുട്ടി.. പെട്ടെന്ന് മനസിൽ ഒരുബുദ്ധിയുദിച്ചു.

"റാഫീക്കേ....."

അയാൾ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു.
വിളികേട്ടുകൊണ്ട് റഫീക്ക് നടന്നു വന്നു.

"നീ ഈ കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ടുപോയി ആ ദൂരെ മൂലക്ക് നിൽക്കുന്ന മരത്തിലെ പൂവ് പൊട്ടിച്ചു കൊടുത്തേ.... മോള് അങ്കിളിനൊപ്പം ചെന്നാട്ടെ..."

പൂവെന്ന് മേനോൻ പറഞ്ഞതും കുട്ടി ചാടി റഫീക്കിന്റെ ഒക്കത്തു കയറി. മേനോനെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചിട്ട് കുട്ടിയെയുമെടുത്ത് റഫീക്ക് നടന്നു. അവർ കണ്മുന്നിൽ നിന്നു മറഞ്ഞതും ശാരദ ചോദിച്ചു.

"എന്തിനാ കുട്ടിയെ പറഞ്ഞുവിട്ടത്...?"

"എനിക്കെന്റെ അമ്മയെ ഒന്നു തനിച്ചു കാണാൻ...".

"കണ്ടിട്ട് എന്തിനാ...??"

അവരുടെ ശബ്ദത്തിലെ നേരിയ വിറയൽ അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

"കണ്ടിട്ട് ഇതുപോലെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കാൻ..."

അതു പറഞ്ഞിട്ട് ഇടതുകൈ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ ചുറ്റി കൊഴുത്ത മടക്കുകളിൽ ഒന്നു പിടിച്ചമർത്തി...

"അഹ്..."

അവളൊന്നു കിതച്ചു. അവളുടെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലായി. അതിനനുസരിച്ച് മുലകൾ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു...
അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് അവൾ നോക്കി.

"എന്റെ മോനേ....."

"അമ്മേ..."

"മോന് അമ്മേ അത്രക്കിഷ്ടമാണോ...?"

"ഉം...ഒരുപാട്..."

അവളുടെ കൈകൾ അയാളുടെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റി. മുഖം താഴേക്ക് വലിച്ചു .വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ അയാളുടെ ചുണ്ടിൽ അമർന്നു.  അവളുടെ മുഖം ഇരു കൈകളാലും കോരിയെടുത്തുകൊണ്ട് അവളുടെ വായിലേക്ക് നാവ് നുഴച്ചു കയറ്റി. ആ നാവിനെ അവൾ ആർത്തിയോടെ നുണഞ്ഞു വലിക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ കൈ കൊഴുത്ത മുലയിൽ അമർന്നു.

"ഓഹ്... പിടിക്ക്....പിടിച്ചുടക്ക്..."

അവൾ കിതച്ചു.

മെല്ലെ ആ പടിക്കെട്ടിലേക്ക് അവളെ മലർത്തിക്കിടത്താൻ തുടങ്ങി.

"വേണ്ട....ഇവിടെ വേണ്ടാ...അഹ്...ഹവിടെ... കുളിപ്പുരയിൽ.... അവിടെവച്ചു മതി..."

"എന്തു മതിയെന്ന്...?"

"കൊണക്കുന്നത്... ഓഹ്...എന്നെ അവിടെ ...നിർത്തി ഊക്കിത്തന്നാൽ മതിയെന്ന്.."

പാന്റിന് മുകളിലൂടെ