Chapter Title : ഉണരുന്ന ഇരുളം [Irul Mashi]

ഇതിപ്പോ ഒരു വർഷത്തോളം ആയല്ലോ…?”
“മാമി എപ്പോ ഇത് കൊടുത്തത്?”
“ടാ അവളുടെ കല്യാണത്തിന് തലേന്നോ അതിന് തലേന്നോ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു, അവിടെ ആകുമ്പോൾ നിങ്ങൾ എല്ലാരും വരുമല്ലോ അപ്പോ എല്ലാർക്കും കൂടി കൊടുക്കാൻ ആയിട്ട് നിങ്ങളുടെ എല്ലാരുടേം പാസ്സ്‌ബുക്കും അവളെല് അന്ന് കൊടുത്ത്. നിനക്ക് അവൾ തന്നില്ലേ…?”
“ഓ… അത് ചിലപ്പോൾ കല്യാണത്തിന്റെ തിരക്കിൽ അവൾ മറന്ന് പോയി കാണും, ഞാൻ വിളിച്ചു ചോദിക്കാം.” ഞാൻ ഒരു ഒഴുക്കൻ മട്ടിൽ പറഞ്ഞിട്ട് ബാങ്കിൽ നിന്ന് തിരിച്ചിറങ്ങി.

ബൈക്ക് എടുത്ത് തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന വഴി മനസ്സിൽ ആകെ ഒരു അങ്കലാപ്പ്, അവളെ എങ്ങനെ വിളിച്ചു ചോദിക്കും? നമ്പർ പോലും ഇല്ല, അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ വിളിക്കാൻ മനസ്സ് വരുന്നില്ല, ഓർക്കുമ്പോൾ നല്ല ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്, ആ എന്തായാലും രഞ്ജുനെ വിളിച്ചു ചോദിക്കാം. അവളുടെ കൈയ്യിൽ എങ്ങാനും കൊടുത്തോ എന്ന് അറിയാല്ലോ… കൊടുത്തെങ്കിൽ അവൾ പറയേണ്ടത് ആണല്ലോ… ആ എന്തായാലും ചോദിക്കാം… മനസിനെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു ശാന്തമാക്കി ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് ലക്ഷ്യം വെച്ചു.

വീട്ടിലെത്തി വല്ലതും കഴിച്ച് നേരെ മുകളിലേക്ക് കേറി റൂമിൽ പോയി കിടപ്പ് ആയി.
അപ്പോഴും മനസ്സ് ആകെ ഒരു ചാഞ്ചാട്ടം തന്നെ. അവസാനം രഞ്ജുനെ വിളിച്ചു ചോദിക്കാം എന്നുള്ള തീരുമാനത്തിൽ എത്തി.

അങ്ങനെ ഫോൺ എടുത്ത് രഞ്ജുവിനെ വിളിച്ചു. രണ്ട് മൂന്നു റിങ്ങിൽ തന്നെ അവൾ കാൾ എടുത്തു.

“ഹലോ, ഡേയ്…രഞ്ജു , നിനക്ക് എന്താ പരിപാടി?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“പ്രത്യേകിച്ച് പരിപാടി ഒന്നും ഇല്ലെടാ, ചേട്ടൻ രാവിലെ ഡ്യൂട്ടിക്ക് പോയി, ഇനി നാളെ