Chapter Title : ഉണ്ട ചോറിനുള്ള നന്ദി 2 [Ahmed]

ശേഷം സാരിത്തലപ്പുകൊണ്ട് അവന്റെ മുഖത്തു ശരീരത്തിലും പറ്റിയ വെള്ളത്തുള്ളികൾ ഒപ്പിക്കളഞ്ഞു എന്നിട്ടു ആഹരം കറികൾ ചേർത്ത് ഒരുരുള അവന്റെ നേർക്കു നീട്ടി ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി അവൻ സ്നേഹം അനുഭവിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ ആയിരുന്നു അതു അവൻ ഒരോ ഉരുളയും ആസ്വദിച്ചു കഴിച്ചു അമ്മച്ചിയുടെ ഭക്ഷണം വളരെ രുചികരമായിരുന്നു അതിനേക്കാൾ ഉപരി അവരുടെ സ്നേഹം അതു അതിവിശിഷ്‌ടവുമായി തോന്നി അവനു അവൻ അവിടെ വച്ചു ജീവിതത്തിൽ സ്നേഹം അനുഭവിച്ചു തുടങ്ങി ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു അവന്റെ മുഖം തുടച്ചുകൊടുത്തു കഴിഞ്ഞു പോകാൻ ഒരുങ്ങിയ അമ്മച്ചിയോടായി ഫർഷാദ് തുടർന്ന് Eനിക്ക് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു തെ ജോസൂട്ടി നോക്ക് നീ കാലത്തു അപ്പച്ചനോട് പറഞ്ഞതൊക്കെ അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു നിന്നെ ഈ കോലത്തിൽ എന്തായാലും അമ്മച്ചി എങ്ങോട്ടും വിടില്ല നിന്റെ കാലൊക്കെ സെരിയാവട്ടെ എന്നിട്ടും നമുക്ക് ആലോചിക്കാം ഇപ്പോൾ നീ നന്നായി വിശ്രമിക്കു അതും പറഞ്ഞു അമ്മച്ചി പത്രങ്ങൾ എടുത്തു പുറത്തേക്കു നടക്കാൻ തുടങ്ങി പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഒരാത്തപോലെ നിന്നു എന്നിട്ടു അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു ആ കാലത്തു നീ ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കാൻ നോക്കി എന്ന് അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞല്ലോ അന്നേരം ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെകിൽ നിന്റെ അവസാനത്തെ നടത്തം ആയേനെ അതു ഇനി നടക്കാൻ തോന്നുമ്പോൾ അമ്മച്ചിയെ വിളിക്കണം ഞാൻ വന്നു നടത്തിക്കും ഒറ്റയ്ക്കുള്ള കാസർത്തൊന്നും വേണ്ട കേട്ടല്ലോ അവസാനം പറഞ്ഞത് ഒരൽപ്പം കടുപ്പിച്ചാണ് ഒരമ്മയുടെ എല്ലാ അധികാരങ്ങളും ഉള്ള സ്വരം അവൻ അവരെത്തന്നെ നോക്കി നിന്ന് തന്നെ അവരുടെ ജോസൂട്ടിയായി ആ അപ്പനും അമ്മച്ചിയും കണ്ടുകഴിഞ്ഞു മനസ്സുകൊണ്ട് അവരിപ്പോൾ തന്റെ അപ്പനും അമ്മച്ചിയുമാണ് പടച്ചോനെ ഇവരെ വിട്ടു താൻ എങ്ങനെ തെന്റെ ലക്ഷ്യം നടപ്പാക്കും അവൻ കുറച്ചു ആലോചിച്ചു പിന്നെ കട്ടിലിൽ കിടന്നു അവൻ മുറിയിൽ മൊത്തം കണ്ണോടിച്ചു ഇത് ജോസൂട്ടിയുടെ മുറി ആണെന്ന് തോന്നുന്നു മേശയിൽ കുറച്ചു പുസ്തകങ്ങൾ ഒക്കെ കാനുണ്ട് അതൊക്കെ എടുത്തു വായിക്കണം എന്നുണ്ട് പക്ഷെ നടന്നുപോയിവേണം അതെടുക്കാൻ എഴുന്നേൽക്കരുത് എന്നാണ് അമ്മച്ചിയുടെ ഓർഡർ അതുകൊണ്ട് നടന്നുപോയി എടുക്കാനും ഒരു മടി അമ്മച്ചി വരുന്നവരെയും അവനങ്ങനെ ഇരുന്നു ജോലിക്കിടയിൽ