Chapter Title : ഉണ്ട ചോറിനുള്ള നന്ദി 2 [Ahmed]

കരുതിയത് മകൻ നഷ്ടപെട്ട അമ്മച്ചിയുടെ വേദന അവൻ ഓർത്തില്ല അവൻ അമ്മച്ചിയെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു കൊണ്ട് നടത്തികൊണ്ടുപോയി മുറ്റത്തുള്ള ബെഞ്ചിൽ ഇരുത്തി അമ്മച്ചി ഇനിയും ആ ഷോക്കിൽ തന്നെയാണ് അമ്മച്ചി മം അമ്മച്ചീഈഈ അവൻ ഒരൽപ്പം നീട്ടി വിളിച്ചു Enthaada അവൾ ഒരൽപ്പം കപട ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു ഞാൻ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു അവൾ ഭയത്തോടെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവൻ പോകുന്ന കാര്യമാണ് പറയാൻ പോകുന്നത് എന്ന് വ്യക്തം ഇതുകേട്ട് അപ്പച്ചനും ഇരുന്നിടത്തു നിന്നു എഴുന്നേറ്റു അവര്കാരികിൽ എത്തി ഇപ്പൊ എന്റെ കാലിനു പൂർണ ആരോഗ്യം ആയല്ലോ അല്ലെ അപ്പൊ എനിക്ക് ഇനി വേണേലും പോകാം അല്ലെ അമ്മച്ചി അമ്മച്ചി സങ്കടത്തോടെ തലയാട്ടി എന്നാലേ അമ്മച്ചിയുടെ ജോസൂട്ടി ഇനി എവിടെയും പോണില്ല അമ്മച്ചിയേക്കാൾ ഇപ്ലോ ജോസൂട്ടിക്ക് ഒന്നുമില്ല ഞാൻ എവിടേക്കും പോകുന്നില്ല എന്റെ അമ്മച്ചിയോടൊപ്പം കാണും എന്നും അവൻ അതും പറഞ്ഞു അമ്മച്ചിയുടെ മടിയിൽ കയറി കാലു ബെഞ്ചിൽ കയറ്റി വച്ചു കിടന്നു ഔസേപ് അതു കേട്ടു അവനെ ഒന്ന് തലോടി തിരിച്ചു പോയി ഒരു പെഗ് കൂടി അടിച്ചു എന്നിട്ട് സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ അങ്ങനെ ഇരുന്നു അമ്മച്ചി ഫുൾ ഹാപ്പി ആയി മാറി പിറ്റേന്ന് മുതൽ ഫർഷാദ് തോട്ടത്തിൽ ഒക്കെ പോയി തുടങ്ങി അപ്പച്ചന് കാപ്പി തേയില തോട്ടം ആണ് അതുപോലെ തന്നെ കാപ്പി ചായ പൊടികൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഫാക്ടറിയും ഉണ്ട് പിടിച്ചെടുത്തു പൊടികൾ കമ്പനികൾക്ക് നൽകും ഹോൾസെൽ ആയി നൽകും അത്ര തന്നെ കമ്പനിയിലും തോട്ടത്തിലും അവൻ എല്ലാർക്കും ജോസൂട്ടിയായി അവന്റെ പേരുപോലും അവൻ മറന്നു തോട്ടത്തിലും കമ്പനിയിലും അവൻ എല്ലാരുടെയും കൂടെ ജോലികൾ ചെയ്തു കൂടാതെ അമ്മച്ചിയുടെ പച്ചക്കറി തോട്ടവും അവൻ നോക്കി നടത്തി അങ്ങനെ അവൻ കുറഞ്ഞ സമയം കൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവൻ ആയിമാറി ഒരുദിവസം വെയിൽ മൂത്തപ്പോ തേയില നുള്ളുന്നതു നിർത്തി തണൽതിരിക്കുന്ന പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ത്രേസ്യാമ്മയുടെ കാലിൽ തലവച്ചു കിടക്കാണ് ജോസൂട്ടി അവനിപ്പോൾ എല്ലാരോടും കൂട്ടാണ് അവരോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും കൂടും എല്ലാരും കൊണ്ടുവന്ന കറികൾ കൂടിയാണ് സ്ഥിരം