Chapter Title : ഉണ്ട ചോറിനുള്ള നന്ദി 2 [Ahmed]

അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആ മുഖത്തേക്ക് പതിച്ചു വീട്ടിൽ ആയതുകൊണ്ട് മുഖ മരച്ചിട്ടില്ല ആ മുഖ കണ്ടതും അവൻ ഒരല്പം പതറിപ്പോയി അവന്റെ തൊണ്ട ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ അവൻ വിളിച്ചു ഫാത്തിമ…..,, മോളെ നീ അവനെ കണ്ട അന്താളിപ്പിൽ നിൽക്കുകയാണ് അവളെ ആരു തങ്ങളെ കാണരുത് എന്നാഗ്രഹിച്ചോ അയാൾ തങ്ങളെ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു വാതിൽ തുറക്കാൻ വന്ന ഫാത്തിമയെ നോക്കി വന്ന ഇത്ത കാണുന്നത് ഫർഷാദിനെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഫാത്തിമയെ ആണ് ആ കുടുംബം ആരിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടാൻ ആഗ്രഹിചിരുന്നോ ആ ആള് തന്നെ അവരുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു ഫർഷാദ് രണ്ടാളെയും മാറി മാറി നോക്കി ഫാത്തിമ നിന്ന് കരയാൻ തുടങ്ങി ഇത്തയും കരയുന്നുണ്ട് ഫർഷാദിന് അവളെ ഒന്ന് തലോടി ആശ്വസിപ്പിക്കണം എന്നുണ്ട് പക്ഷെ ഇതുവരെ ജീവിതത്തിൽ അവൻ അവളെ തൊട്ടിട്ടില്ല അവൻ തൊട്ടാൽ അവർ എന്തു വിചാരിക്കും എന്നുള്ള ചിന്ത അവനെ അവിടെ പ്രതിമകണക്കെ നിർത്തി അവൻ അപ്പോൾ അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞത്‌ ഓർത്തു അവരുടെ ഉപ്പ കിഡ്നി രോഗം ബാധിച്ചു കിടക്കുകയാണ് അതു ഇക്കയാണെന്നു അവന്റെ മനസ്സ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു എനിക്ക് ഇക്കയെ കാണണം ഇക്ക എവിടെ അവൻ രണ്ടാളോടുമായി ചോദിച്ചു ഫാത്തിമ ഒരൽപ്പം കരച്ചിൽ അടക്കി ഉള്ളോട്ട് ചൂണ്ടി കാണിച്ചു അവൻ മിന്നൽ വേഗത്തിൽ ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നു അവിടെ അവൻ കണ്ടു ആ രൂപം തളർന്ന ആ ശരീരം ഒരുപാട് ഉപദ്രവിച്ചിട്ടിട്ടുണ്ട് അവനെ പക്ഷെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ അവൻ അയാളെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു ആ കിടത്തം അവനെ ഒരുപാട് വിഷമത്തിൽ ആയത്തി അവൻ പതുക്കെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ആ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു അവന്റെ സാമീബ്യം അറിയാതെ ഉറങ്ങുകയാണ് ആ പാവം അവൻ അദ്ദേഹത്തെ പതുക്കെ വിളിച്ചു ഇക്ക വിളി കേട്ട അയാൾ പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നു മുന്നിൽ ഫർഷാദിനെ കണ്ടപ്പോൾ ഞെട്ടലിനു പകരം അദ്ദേഹം മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി നിറച്ചു ആ അങ്ങനെ എത്തിയോ നീ ഈ കോലം നിന്നെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് പടച്ചോൻ എന്നെ ഇതുപോലെ ഇട്ടിരുന്നത് എന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട് അത്രയും വലിയ തെറ്റായില്ലെടാ നിന്നോട് ഞാൻ ചെയ്തത് ചെയ്യാത്ത