Chapter Title : ഉണ്ടകണ്ണി 11 [കിരൺ കുമാർ]

സന്തോഷം കൊണ്ട"

"ഊവ ഊവെ... അപ്പോ ഇത്രേ ഉള്ളൂ കോളേജിലെ ബലം പിടിത്തം ഒക്കെ ല്ലേ "

"പോടാ ഇതൊക്കെ നിന്നോട് മാത്രമല്ലേ "

"ആ ശരി ശരി "

അവൾ പെട്ടെന്ന് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് വിട്ട് മാറാൻ പോയപ്പോൾ അവൻ പിന്നെയും അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു

"എവിടെ പോണ്... അവിടെ നിക്ക് "

"ഹ വിട് ചെക്കാ നിന്റെ ഷർട്ട് മുഴുവൻ നനഞ്ഞു "

"സാരമില്ല .. നീ അവിടെ നിക്ക് "

അവർ ആ നില്പ് കുറച്ചു നേരം നിന്നു .. കടലിൽ നിന്നുള്ള കാറ്റ് അവരെ തലോടി പോയ്‌കൊണ്ടിരുന്നു.

"കിച്ചു... " അക്ഷര ശബ്ദം താഴ്ത്തി വിളിച്ചു

'ങേ.... എന്താ വിളിച്ചത്???? "

കിരൺ അത്ഭുതതോടെ അവളെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് അടർത്തി മാറ്റി നോക്കി

"കിച്ചു ന്ന് എന്തേ???"

"ഈ പേര് ഇത് എവിടുന്ന കിട്ടിയേ ഇപ്പോ "

"അതൊകെ കിട്ടി "

"അമ്മ പറഞ്ഞു കാണും ല്ലേ??? "

"എന്നോട് ആരും പറഞ്ഞില്ല.. എനിക്ക് നിന്നെ എന്തും വിളിക്കാം "

"ഊവെ.... ഇത് അമ്മ എന്നെ ഒത്തിരി സ്നേഹം കൂടുമ്പോ വിളിക്കുന്ന പേരാണ് "

"ആണോ ന്ന ഞാനും നിന്റെ അമ്മയാന്ന് കരുതിക്കോ "

"അയ്യ... എന്റെ അമ്മ ആവാൻ വന്നേക്കുന്നു ... വേണേ ഒരു അമ്മയാക്കാം നീ ഒന്നു സഹകരിച്ച മതി "

അവൻ ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു

"പ്ഫ തെണ്ടി ,  നീ ഇങ് വാ  ചെത്തി ഞാൻ ഉപ്പിലിടും "

"യ്യോ അപ്പോ പിന്നെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ എങ്ങനെ നടകും "

"പ്ഫ പോടാ നാറി..."

" അക്ഷ ..."

"ന്ത...."

" ഇങ്ങനെയാണോ വിളി കേൾക്കുന്നെ???"

"ന്തോ..."

"ആ അത് നല്ല കുട്ടി"

"എന്താടാ "

"നമുക്ക് എവിടെയെങ്കിലും പോയാലോ "

"എവിടെ?? "  അക്ഷര മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി

"ഇതെല്ലാം കൂടെ കേട്ട് എനിക്ക് തല പെരുത്തിട്ടു വയ്യ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഒന്ന് ഓടി കളയാൻ തോന്നുവ .. പക്ഷെ അതിന് കയ്യിൽ കാശും