Chapter Title : Unknown Eyes 2 [കാളിയൻ]

സ്ലോ മോഷൻ ചിത്രത്തിലേതെന്നപോലെ വിഷ്ണുവിന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു ......... ചുറ്റും ആരുമി ല്ലെന്ന് മനസിലാക്കിയ വിഷ്ണു തന്റെ പാന്റിന്റെ മുകളിലെ മുഴുപ്പിൽ അമർത്തിയൊന്ന് തടവി..... പക്ഷെ ഇതെല്ലാം വീക്ഷിച്ച് കൊണ്ട് ശ്രീ ചൈതന്യ കോളേജിലൂടെ ഒടുങ്ങാത്ത പകയുമായി ഒഴുകി നടന്ന ആ അജ്ഞാതമിഴികളെ വിഷ്ണു കണ്ടില്ല....വിഷ്ണു വെന്നല്ലാ, ആരും തന്നെ കണ്ടില്ല.......... മൊബൈലുകളിലേയ്ക്ക് വന്ന വാചകങ്ങളും ഒരു നിരുപദ്രവകരമായ ഫോട്ടോയും അതിനോടകം തന്നെ പലരുടെയും സ്വസ്ഥത കെടുത്തിയിരുന്നു ... വെറും മിനിട്ടുകൾ കൊണ്ട് തന്നെ വർഷങ്ങളോളം പഴക്കമുളള പല സുഹൃത്ത് ബന്ധങ്ങളിലും ചെറിയ പൊട്ടിതെറികൾ ആ മെസ്സേജുകൾ സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു ...... *********************** "നീ എന്തിനാടി ആ പൊട്ടനോട് സോറി ഒക്കെ പറയാൻ പോയത് ...." ഹെലൻ അനുവിനോട് കയർത്തു.... " പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് വേണം ഞാൻ കാരണമല്ലേ പാവം അവന് ......." ഹെലൻ : ഓഹോ എങ്കിൽ അടിയ്ക്കും മുന്നേ തടയാൻ പോവാത്തതെന്താ ....? അനു  : എ ടീ ..., അതുപിന്നെ ഞാൻ , എനിക്ക്..... ഞാൻ തളർന്ന് പോയെടി ..... ഹെലൻ  : ഏഹ് .... നീ അടി കണ്ടിട്ടില്ലേ .... ഇതിലും വലിയ തല്ല് ഈ കോളേജിൽ നടന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ ........ അനു  : അല്ല ടീ ... വിഷ്ണു നെ ......

ഹെലൻ  : വിഷ്ണൂന്? വിഷ്ണു നെന്താ കൊമ്പൊ ണ്ടോ ....? അല്ലേലും ആ മണ്ണുണ്ണിയ്ക്ക് രണ്ട് കിട്ടണം ....... നിന്നടി കൊണ്ടതല്ലാതെ മറുത്തൊരു ചീത്ത പോലും വിളിച്ചില്ല... മണ്ണുണ്ണി ..... അനു  : നീ പോടി .....അഞ്ചുപ്പേര് ഒരുമിച്ച് ചെല്ലുമ്പോ അവൻ ഒറ്റയക്ക് എന്നു ചെയ്യാനാ.....പിന്നെ ആ ജിമ്മൻ പ്രമോദ് അവനെ പിടിച്ച് വച്ചേയ്ക്കുന്ന് ....അല്ലേൽ തന്നെ ഡി - കമ്പനിയ്ക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടാൻ ആരാ ഇപ്പൊ ധൈര്യം കാണിക്കുന്നത് ...... വിഷ്ണുവാണേൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ആണ് ...... ഫ്രണ്ട്സ് പോലും ഇല്ല...... മീനാക്ഷി  : ഇപ്പോ അങ്ങന ആയോ നിനക്കെന്താടി അവനോടിപ്പോ ഇത്ര സോഫ്റ്റ് കോർണറ്, അടി കൊണ്ടവനല്ലാ, കൊടുത്തവനാ നിന്റെ ലവ്വർ . അതു മറക്കണ്ട പെണ്ണേ