Chapter Title : ഉഷ്ണനൃത്തം [സ്മിത]

വർഷ ബിരുദ വിദ്യാർത്ഥിനി. അനുജൻ സമീർ കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസിൽ ഒന്നാം വർഷ ബിരുദ വിദ്യാർത്ഥി. ഞായാറാഴ്ചയായതിനാലാണ് മൂന്ന് പേരും ഒരുമിച്ച് സല്ലപിക്കാൻ സമയവും സന്ദർഭവും കിട്ടിയത്. വായനാട്ടിലാണ് ജോസഫിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ റൂട്ട്.

കാണുമ്പോഴൊക്കെ കീരിയും പാമ്പും പോലെയാണ് ഇരുവരുടെയും സംസാരമെങ്കിലും തമ്മിൽ കാണാതിരിക്കുമ്പോൾ സോണിയയ്ക്കും സമീറിനും വലിയ വിഷമമാണ്. എപ്പോഴെങ്കിലും അവൾ പുറത്ത് പോയിക്കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വരാൻ താമസിച്ചാൽ അവന് ഇരിക്കപ്പൊറുതിയുണ്ടാവില്ല. അന്വേഷിച്ചിറങ്ങും. അതുപോലെ തന്നെയാണ് അവൾക്കും. "ചെറുക്കാനെന്താ മമ്മി ഇത്രേം താമസിക്കുന്നെ?" സമീർ പുറത്ത് പോയാൽ സോണിയയുടെ സ്ഥിരം ചോദ്യമാണ്. സോണിയ പുറത്തുപോയി കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വരാൻ താമസിച്ചാൽ സമീർ പുറത്തേക്ക് പോയി അവൾ വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കും. അതുപോലെ സമീർ വൈകിയാൽ വരുന്നത് വരെ സോണിയ മൊബൈലിൽ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യും.

"സോണി ഈയിടെയായി നിന്റെ നാവിന് ഒരു ലൈസൻസും ഇല്ല കേട്ടോ,"

സമീപത്തെ ബോണസായി ചെടികളുടെ യടുത്തുള്ള കസേരകളിൽ അഭിമുഖം ഇരിക്കവേ പ്രിയങ്ക മകളോട് പറഞ്ഞു.

"മമ്മീടെ നാക്കിനും ലൈസൻസ് ഇല്ല,"

താഴെ റോഡിൽ ആകർഷകങ്ങളായ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച് പ്രണയത്തോടെ സല്ലപിച്ച് നടന്നുനീങ്ങുന്ന ചെറുപ്പക്കാരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ സോണിയ പറഞ്ഞു.

"എടീ എനിക്ക് വയസ്സും പ്രയോമായി ...നീ കൊച്ച് പെണ്ണാ..ഇങ്ങനെ വായി വരുന്ന തെറിയൊക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞാ ..! അത് നാട്ടുകാര് കേട്ടാ ..!.നാളെ വേറെ ഒരു വീട്ടി കേറി ചെല്ലേണ്ട പെണ്ണാ നീ അത് മറക്കണ്ട!"

പ്രിയങ്ക വാത്സല്യത്തോടെ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ കോതിയൊതുക്കി.

"ഓഹോ!"

അവൾ പ്രിയങ്കയുടെ കവിളിൽ നുള്ളി.

"മമ്മിക്ക് വയസ്സായാരുന്നോ! ച്ചോ ച്ചോ ച്ചോ ച്ചോ ...ഞാൻ നേരായും അറിഞ്ഞില്ലാരുന്നു ..അറിഞ്ഞാരുന്നേൽ പണ്ടേക്ക് പണ്ടേ കെട്ടിച്ചുവിട്ടേനെ! ഇനിയിപ്പം എന്നാ ചെയ്യും? ഹഹഹ!!"

"നീ പോടീ മൈരേ..."

പ്രിയങ്ക അവളുടെ തോളിൽ അടിച്ചു.

"പിന്നെ തെറി! എങ്ങനെ പറയാതിരിക്കും? മൈര് മമ്മി ഇതല്ലേ പ്പഴും പറയുന്നേ? ഇത് കണ്ടല്ലേ മകളായ ഞാൻ പഠിക്കുന്നെ?"

പ്രിയങ്ക മുഖം കോട്ടി.

"ഈ മമ്മീടെ ഒരു കാര്യം!"

പ്രിയങ്കയുടെ മുഖം വാടിയത് കണ്ട് സോണിയ തുടർന്നു.

"എന്റെ മമ്മി! മമ്മിയെന്നതാ വിചാരിച്ചേ? ഞാൻ പുറത്തും കോളേജിലും ഒക്കെ തെറിയാ