Chapter Title : വാൽസല്യം [പഴഞ്ചൻ]

നിൽക്കുന്ന ഉരുണ്ട ചന്തി കണ്ട് അവൻെറ കണ്ണ് തുറന്നു പോയി... ഹോ...

എങ്ങനെ ഞാനീ നേരിയ മുണ്ടും ഇട്ട് ഇവിടെ നടക്കും ഈശ്വരാ... അവനവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു...

“ അമ്മേ... “ അവൻെറ പതർച്ചയോടുള്ള വിളി കേട്ട് സരസ്വതി തിരിഞ്ഞു നോക്കി...

മുഖത്ത് ആവി കൊണ്ട് വിയർത്തു നിൽക്കുന്നു...

മുഖത്ത് പരന്നു കിടക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ അവളുടെ ഭംഗി ഇരട്ടിപ്പിച്ചു...

മുഖത്ത് നിന്ന് വിയർപ്പു കണങ്ങൾ ഉരുണ്ടു കൂടി അവളുടെ വെളുത്ത കഴുത്തിലൂടെ ഒരു ചാൽ തീർത്ത് താഴേക്കൊഴുകി...

അവൻ നോക്കുമ്പോൾ അവളുടെ തോർത്ത് മറയ്ക്കാത്ത ബ്ലൌസിനു മുകളിലെ ഒരു കുടുക്ക് അകന്നിരുന്നു... മുലകൾ പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു നിന്നിരുന്നു... താലിമാല ബ്ലൌസിനു നടുവിൽ വിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു...

“ കൊള്ളാലോ കണ്ണാ... നിനക്ക് നല്ലോണം ചേരുന്നുണ്ട്... കണ്ടോ ഇപ്പോഴാ നീയെൻെറ കുഞ്ഞാവയായത്... “ സരസ്വതി കൃഷ്ണനെ നോക്കി...

ഇടതു വശത്ത് അൽപവും വലതു ഭാഗത്തേക്ക് നന്നായി ചീകി വച്ചിരിക്കുന്ന കറുത്ത ചുരുളൻ മുടി...

ചെറിയ കണ്ണുകൾ...

ഓമനത്തം തുളുമ്പുന്ന മീശയില്ലാത്ത കുട്ടിത്തം കളിയാടുന്ന മുഖം...

നെഞ്ചിലൊന്നും രോമമില്ല...

അവളവൻെറ ദേഹത്തൂടെ വീരലോടിച്ചു...

ദുർമേദസ്സിലാത്ത കൌമാരദേഹം അവളുടെ വിരലുകൾ തൊട്ടപ്പോൾ കുളിരണിഞ്ഞു...

താഴേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അല്പം മസ്സിലുള്ള തുടകൾ...

മുണ്ടിൽ വളഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവൻെറ കോലിൻെറ ആകൃതി കണ്ട് അവളൊന്ന് ചിരിച്ചു പോയി...

ഒരു നേന്ത്രപഴത്തിൻെറ ആകൃതിയുണ്ടോ അതിന്...

വലിയ വളഞ്ഞ നേന്ത്രപഴം... വണ്ണമുള്ള ഒരെണ്ണം...

അയ്യേ താനെന്തൊക്കെയാ ഈ ആലോചിക്കുന്നേ... അവളറിയാതെ നാവ് കടിച്ചു പോയി... നോട്ടം വീണ്ടും അവൻെറ മുഖത്തേക്കായി...

അവൾ അവനെ ചേർന്ന് നിന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു...