Chapter Title : വാൽസല്യം [പഴഞ്ചൻ]

കുശുമ്പ് കലർത്തി കേശവൻ പറഞ്ഞു...

സരസ്വതിയുടെ മടിയിൽ ഇടതു തുടയിൽ ചന്തിയമർത്തി ഒരു കൈ മേശയിലും മറ്റേ കൈ സരസ്വതിയും പുറത്തൂടെ വലതു തോളിലും പിടിച്ചാണ് കണ്ണൻെറ ഇരിപ്പ്...

അവൾ സാമ്പാർ കുഴച്ച് ഓരോ ഉരുളയായി കണ്ണൻെറ വായിലേക്ക് വച്ചു കൊടുക്കുന്നു...

കണ്ണൻെറ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ വിരലുൾപ്പെടെ പതിയെ ചപ്പിക്കൊണ്ടാണ് ചോർ തിന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്...

അവന് താൻ ഇതുവരെ ഇത്രയും സ്വാദുള്ള ഊണ് കഴിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് തോന്നി...

അവൻ ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കേശവൻെറ മനസ്സും നിറഞ്ഞു...

സരസ്വതി രണ്ട് പിടി കൂടി രണ്ട് പിടി കൂടി എന്നു പറഞ്ഞ് കണ്ണനെ തീറ്റിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് അവനോട് എന്തു മാത്രം വാൽസല്യമുണ്ടെന്ന് അയാളറിഞ്ഞു...

“ ആഹാ... കണ്ണൻ വന്നത് പ്രമാണിച്ച് പായസം ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കിയോ നീ... “ കേശവൻ പപ്പടവും പഴവും കൂട്ടി കുഴച്ച് ആസ്വദിച്ച് കഴിച്ച് പറഞ്ഞു...

“ പിന്നെ ഇന്നെൻെറ കണ്ണൻ ഈ വീട്ടിൽ വന്ന ദിവസമല്ലേ... ഇന്നാണ് ഇവൻെറ പിറന്നാള്... “ അവൾ പായസവും പഴവും കൂടി കുഴച്ച് അവൻെറ വായിലേക്ക് വച്ചു കൊടുത്തു...

സരസ്വതിയുടെ സാമീപ്യത്തിൽ അവൻ ഒത്തിരി വാൽസല്യം അറിയുകയായിരുന്നു...

പക്ഷേ അവളുടെ കൊഴുത്ത ദേഹത്തെ പറ്റിച്ചേർന്നുള്ള അവൻെറ ഇരുപ്പ് അവനിലെ കൌമാരക്കാരൻെറ ചാപല്യങ്ങളെ ഓരോന്നായി തഴുകി ഉണർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു...

അവൻെറ വായിലേക്ക് പായസം വച്ച അവളുടെ വിരലുകൾ അവനോരോന്നായി വായിലിട്ട് ഊമ്പി...

അതുകണ്ട് അവൾ കുണുങ്ങിച്ചിരിച്ചു...

“ കൊതിയൻ കണ്ണാ... “ സരസ്വതി അവൻെറ ഇടതു കവിളത്ത് പായസം കൊണ്ടുള്ള വലതു കൈ കൊണ്ട് പതിയെ പിടിച്ച് കൊഞ്ചിച്ചു...

“ അയ്യേ... എന്താ അമ്മേ ഇത്... എൻെറ കവിളത്ത് പായസമായി... നോക്കിക്കേ അച്ഛാ... “ കൃഷ്ണൻ കൊച്ചു പിള്ളാരെ പോലെ ചിണുങ്ങി...

കണ്ണൻെറ പെട്ടെന്ന് അച്ഛാ എന്ന് കേശവനെ വിളിച്ചപ്പോൾ അയാളുടെ മനസ്സിലും ഒരഭിമാനം തോന്നി... ഈ വയസ്സാം കാലത്ത് തന്നെ അച്ഛാ എന്ന് വിളിക്കാൻ തനിക്കൊരു മകനെ കിട്ടിയല്ലോ... അയാൾ ദൈവത്തിന് നന്ദി പറഞ്ഞു... കണ്ണൻ എത്ര പെട്ടെന്നാണ് തന്നോടും സരസ്വതിയോടും ഇണങ്ങിയതെന്ന് അയാളോർത്തു... അവനും തങ്ങളെപ്പോലെ സ്നേഹം അന്വേഷിച്ചു നടന്നൊരുവനായിരിക്കും...

“ സരസ്വതി നീയെന്ത് പണിയാണെടി കാണിച്ചത്... സാരമില്ലടാ അമ്മേടെ ഓരോ തമാശയല്ലേ... നീ ക്ഷമിക്ക്... “ അയാളും ആ കുറുമ്പ് നിറഞ്ഞ നിമിഷങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചു...

“ എൻെറ മോനെയല്ലേ ഏട്ടാ... എനിക്ക് കൊഞ്ചിക്കുവാൻ പറ്റൂ... ക്ഷമിക്ക് കണ്ണാ... “ എന്ന് പറഞ്ഞ്