Chapter Title : ?വാപ്പാന്റെ ദുഃഖവും ഷംനയുടെ സ്വപ്നവും? [ലൂസിഫർ]

തന്റെ കൂടെ മകളുണ്ടല്ലോ. തന്റെ മൊഞ്ചത്തിക്കുട്ടി ഡ്രസ്സെല്ലാം മാറ്റി റെഡിയായിട്ടാണ് നിൽക്കുന്നതും. ഇനി സമയം കളയേണ്ട. അയാൾ മുണ്ടും ഷർട്ടും മാറ്റാനായി മുറിയിലേക്ക് കയറി.

"ഞങ്ങള് വരുന്നതുവരെ നീ വാതിലെല്ലാം അടച്ച് ഉള്ളിലിരുന്നോ.." പുറപ്പെടാൻ നേരം അയാൾ ഭാര്യക്ക് നിർദ്ദേശം നൽകി.

ഗേറ്റ് കടന്ന് മകളുടെ കൂടെ നടക്കുമ്പോഴും അയാളുടെ ഉള്ളിൽ ആശങ്ക ബാക്കിയായിരുന്നു. ജമീല മുറ്റത്ത് നിൽക്കുന്ന സമയത്തെല്ലാം അവളുടെ കുണ്ടിയിൽ നോക്കാതെ ഒരൊറ്റ ബംഗാളിയും അതിലൂടെ കടന്നു പോകാറില്ല. അതെങ്ങിനാ, അവളെ ആര് നോക്കിയാലും അവൾക്ക് യാതൊരു കൂസലുമില്ല. മറിച്ച് മോളെ ആരെങ്കിലും നോക്കിയാൽ ജമീലാന്റെ വിധം മാറും.!

ക്വോർട്ടേഴ്സിന് മുൻപിലെത്തിയതും അബൂബക്കർ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. പഹച്ചിയതാ തങ്ങൾ പോകുന്നതും നോക്കി മുറ്റത്തു തന്നെ നിൽക്കുന്നു. കേറിപ്പോടീ അകത്തേക്കെന്ന് കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ച് അയാൾ മകളുമായി ബസ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടന്നു.

ജമീല ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കോലായിലേക്ക് കയറി. താന്‍ ഒറ്റക്ക് നില്‍ക്കണ്ടേ എന്നതാണ് ഇക്കാടെ പേടി. ഈ പ്രായത്തില്‍ തന്നെ ആര് പൊക്കികൊണ്ടു പോകാന്‍. വരുന്നവന്‍റെ കാര്യം കട്ടപ്പുക. അവന്‍റെ കുണ്ണ അണ്ടിയടക്കം സുന്നത്ത് കഴിച്ചിട്ടേ ജമീല വിടൂ.

ഉമ്മറത്തെ വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ട് തിരിഞ്ഞതും അവളുടെ മുഖം വീണ്ടും മ്ലാനമായി. എന്തു വന്നാലും വേണ്ടില്ല, റഷീദിക്കാനെ വിവരം അറിയിക്കണം. അല്ലാതെ തനിക്കാരാണൊരാശ്രയം.? അവൾ മൊബൈലെടുക്കാനായി മുറിയിലേക്ക് കടന്നതും ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു.

ഫോണിലേക്ക് നോക്കിയതും അവളുടെ മുഖം അൽപം വിടർന്നു. നാത്തൂൻ നൂർജഹാനാണ്.

അമ്മായിയുമ്മയും മൂത്ത നാത്തൂൻ ഫൗസിയയും മൂശേട്ടകളായിരുന്നെങ്കിലും ഇളയ നാത്തൂൻ ആള് പച്ചപ്പാവമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ നൂർജുവിനെ തനിക്ക് ഒത്തിരി