Chapter Title : വാർദ്ധക്യപുരാണം 7 [ജഗ്ഗു]
കിടന്നെന്ന് തോന്നുന്നു ശബ്ദം ഒന്നും കേൾക്കുന്നില്ല സമയം ഒൻപതര കഴിഞ്ഞു ഇനി ഒരു മണിക്കൂർ കൂടി ഫോണിലും,ഘടികാരത്തിലും ഇമവെട്ടാതെ നോക്കി നോക്കി ഇരുന്നു..സമയം പത്ത് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവര് വിളിച്ചു
" ഹലോ
" പറ
" വരുന്നില്ലേ??
" ഞാൻ പത്തര ആകുമ്പോൾ വിളിക്കാമെന്നല്ലെ പറഞ്ഞെ
" എന്തോ ഭാഗ്യത്തിന് അവര് നേരത്തെ കിടന്നു
" അപ്പൊ ഗുളിക കൊടുത്തില്ലേ??
" കൊടുത്തിട്ടിപ്പൊ അര മണിക്കൂറായി തട്ടി വിളിച്ചിട്ട് അറിയുന്നില്ല അവര് നല്ല ഉറക്കം നീ വാ
" ദേ എത്തിപ്പോയി
' ആഹ്ലാദത്തിൻറെ അതിർവരമ്പിൽ മിന്നലാട്ടം മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറിൽ നിന്ന് വേടിച്ച സ്പ്രേയും എൻ്റെ ഫോണുമെടുത്ത് കതകു തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി..അമ്മ ഉറങ്ങിയെന്നു തോന്നുന്നു മുൻവാതിൽ തുറന്ന് ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ചാരി ചെരുപ്പും എടുത്തിട്ട് അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു ഒരു നീല ലുങ്കി മാത്രമായിരുന്നു എൻ്റെ ശരീരത്തിൽ
" ഹലോ പുറത്തിറങ്ങ് ഞാനിവിടെ വീടിന്റെ മുന്നിലുണ്ട്
" മ്മ്
' അനുഭൂതിയുടെ ലയത്തിൽ അവർ വാതിൽ തുറന്ന് ഇറങ്ങി വന്ന് സ്വയം മറന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ കവിളിൽ ലജ്ജയുടെ പവിഴമല്ലികൾ വിരിഞ്ഞു..അടുത്ത നിമിഷം നേരിയ പുഞ്ചിരിയോടെ കുളിര് കോരുന്ന കൈകളാൽ എന്നെ പിടിച്ച് വലിച്ചു
" വാടാ അകത്ത് പോകാം
' കള്ളവെടി വെക്കാൻ വന്ന കാമുകനെ വിളിക്കുന്ന പോലെ..അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ പുതിയൊരു തിളക്കം..ഉള്ളിൽ ചുര മാന്തുന്ന ആവേശത്തിൻറെ വേലിയേറ്റം..ഞരമ്പുകളിൽ തീ പിടിക്കുകയായിരുന്നു പക്ഷെ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച് പല്ലുകടിച്ച് ഒന്നും കാണാത്തവനെപ്പോലെ സ്വീകരണമുറിയിലേക്ക് നടന്നു
" ഇവിടിരി
' മുറിയാകെ കണ്ണോടിച്ച് ഒരു നിമിഷം അവരെ നോക്കി നിന്നു..പിന്നെ പതുക്കെ
💬 Comments
View all comments