Chapter Title : വാർദ്ധക്യപുരാണം 7 [ജഗ്ഗു]

കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു മറുവശത്ത് അവരും മാറിടം ഉയരുകയും,താഴുകയും ചെയ്യുന്നു..എൻ്റെ കൈ വിരലുകൾ അവരുടെ മുടിയിലൂടെ ഇഴഞ്ഞുകൊണ്ട് പൂങ്കവിളിൽ ചുണ്ടമർത്താൻ മുഖം കുനിച്ചു പക്ഷെ മനസിലൊരു തോന്നൽ " നമുക്ക് ഇവിടെ വേണ്ട " പിന്നെ എവിടെ പോകും?? " തോട്ടിൻ കരയിൽ പോകാം " അയ്യോ വേണ്ടാ ഈ പാതിരാത്രി ശരിയാകത്തില്ല " അവിടെ പകല് പോലും ആരും വരില്ല പിന്നല്ലേ രാത്രി " അവിടെ എങ്ങനെയാ??

" പേടിക്കണ്ട അവിടെ ചൂണ്ടയിടാൻ വരുന്നവർ മുളയിൽ ചെറിയൊരു കൂടാരം കെട്ടിയിട്ടിട്ടുണ്ട് മഴ പെയ്യുമ്പോൾ കയറി ഇരിക്കാൻ വല്ലപ്പോഴും ഞങ്ങളും അവിടെ പോകാറുണ്ട് ആന്റി പേടിക്കാതെ വാ " ഏയ്‌ അതുവേണ്ട " ചിലപ്പോൾ ആന്റി ലിംഗം ഉള്ളിൽ കയറുമ്പോൾ വേദനയിൽ വിളിച്ചാലോ!!പറയാൻ പറ്റില്ല ചിലപ്പൊ അവര് ഉണരും ' അത് കേട്ടപ്പോൾ വീണ്ടും നാണത്താൽ മിഴികൾ ഇടഞ്ഞു " വേദനിക്കോ!!ഏയ്‌ വേദന കാണില്ല " പറയാൻ പറ്റില്ല ആന്റി വാ ' അവസാനം എൻ്റെ നിർബന്ധത്തിൽ വഴങ്ങി മനസില്ലാമനസോടെ അവർ സമ്മതിച്ചു..ഞങ്ങൾ ഒരു ഷീറ്റും തലയിണയും എടുത്ത് പൂർണ്ണ നിലാവ് വിരിച്ച മെത്തപ്പായായുടെ വെളിച്ചത്തിൽ തോട്ടിൻ കരയിലേക്ക് നടന്നു ' പറയാൻ പറ്റില്ല വിലക്കുവാങ്ങാൻ പറ്റാത്ത ഒന്നാണ് ജീവിതം..പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ പിന്നെ തിരിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയില്ല..ഒരു ചെറിയ അപസ്വരം മതി താളം തെറ്റാൻ..അപ്പോൾ അത്തരം അപസ്വരങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നതല്ലെ ബുദ്ധി..വേദനിക്കില്ല പോലും ഇരുമ്പൻ കുണ്ണയുടെ ഉറപ്പ് ഇവർക്ക് അറിയാഞ്ഞിട്ടാണ് യോനിയെ അവൻ കുത്തികീറാതെ ഇരുന്നാൽ മതി ' വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റിൽ കാട് കുലുങ്ങുന്നു തെങ്ങോലകൾ ശബ്ദിക്കുന്നു ഞങ്ങൾ നടന്ന് കൂടാരത്തിൽ എത്തി