Chapter Title : വധു is a ദേവത 30 [Doli]

വന്നത് തന്നെ ഭാഗ്യം നീ നടത്തി വിട്

വിഷ്ണു : അമ്മ

ശ്രീയുടെ അച്ഛൻ : അങ്ങനെ അല്ല ചേച്ചി

വിഷ്ണുവിൻ്റെ അമ്മ : നീ ഒന്നും പറയണ്ട ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേക്ക് അവളെ അങ് കെട്ടിച്ച് പറഞ്ഞ് വിട് കുടുംബത്തിൻ്റെ മാനം രക്ഷിക്കാൻ അതെ ഉള്ളൂ വഴി...

ശ്രീയുടെ അച്ഛൻ : മോളെ അത് വേണോ മോനെ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്ക്

ശരൺ ചേട്ടൻ : ശെരി ആണ് ദേവു അച്ഛൻ ഇഷ്ട്ടം ഇല്ല വേണ്ട

വിഷ്ണു : അതെ ചേച്ചി വേണ്ട ചേച്ചി... അവള് പാവം അല്ലേ വിഷ്ണു പേടിച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു

വിഷ്ണുവിൻ്റെ അമ്മ : എടി മോളേ നീ അവരെ വരാൻ പറ ഈ ചരക്കിനെ അവര് തന്നെ കൊണ്ട് പോട്ടെ പെഴച്ച മൂദേവി

വിഷ്ണു : നിർത്ത് ഇനി ഒരക്ഷരം അവളെ കുറിച്ച് പറയരുത് .... ചേച്ചി അവളെ എനിക്ക് താ ചേച്ചി അവള് പെഴട്ടില്ല ഒരു തെറ്റും ചെയ്തില്ല ചേച്ചീ പ്ളീസ് അവൻ ചേച്ചിയുടെ കൈ പിടിച്ച് കരഞ്ഞ് പറഞ്ഞു....

ചേച്ചി : മോനെ എനിക്ക് അറിയാം നിനക്ക് അവളെ ഇഷ്ട്ടം ആണ് എന്ന് പക്ഷേ കണ്ടിടം നിരങ്ങിയ അവളെ നിൻ്റെ തലയിൽ കെട്ടിവെക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല നീയും എൻ്റെ അനിയൻ അല്ലേ....

വിഷ്ണു : പ്ളീസ് ചേച്ചി....

ചേച്ചി : എടാ അമ്മായി പറഞ്ഞ പോലെ ഇവള് ആരുടെ പറയാൻ തന്നെ നാണം ആവുന്നു

വിഷ്ണു : ചേച്ചിയെ ഒന്ന് തറപ്പിച്ച് നോക്കി കൈ കുടഞ്ഞ് മാറി പോടി നീ ഒക്കെ ഒരു ചേച്ചി ആണോ ഞാൻ പറയുന്നത് മനസ്സിലായില്ലേ അവള് ഒരു തെറ്റും ചെയ്തില്ല എല്ലാം പ്ളാൻ ആയിരി അവൻ പെട്ടെന്ന് നിർത്തി....

വിഷ്ണു ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി

ചുവന്ന കണ്ണുകളും ആയി ചേച്ചി അവനെ നോക്കി നിന്നു

ചേച്ചി : മുഴുവൻ പറയട തന്തയില്ലാത്തവനെ കണ്ണ് തുടച്ച് കൊണ്ട് ചേച്ചി പറഞ്ഞു....

വിഷ്ണു പേടിച്ച് പുറകോട്ട് പോയി...

ചേച്ചി : ശരണെട്ട പിടിക്ക് അവനെ....

ചേച്ചി