Chapter Title : വൈബ്രേറ്റർ [Sojan]

: "എന്നിട്ട്?"

നവ്യ : "എന്നിട്ടെന്താ, ഒരു രാത്രി കഴിഞ്ഞ് അവർ തിരിച്ചു പോന്നു"

നവീൻ : "നിങ്ങളുടെ ഗ്യാങിലുള്ള ആരെങ്കിലും ആയിരുന്നോ കൂടെ?"

നവ്യ : "അല്ല, ആയിരുന്നെങ്കിൽ കുര്യാക്കോസ് ചേട്ടന് മനസിലാകുമായിരുന്നു"

നവീൻ : "അപ്പോൾ ആരായിരിക്കും?"

നവ്യ : "അവളുടെ ബുള്ളറ്റ് റൈഡിങ്ങ് ഗ്രൂപ്പിൽ പലരും ഉണ്ട്, അതിൽ ഏതെങ്കിലും പെങ്കൊച്ചായിരിക്കും"

നവീൻ : "അവൾക്ക് ആണുങ്ങളോട്?"

നവ്യ : "ആണുങ്ങളും ഉണ്ടെന്റെ ചേട്ടാ, ഏട്ടായീ ഈ പെമ്പിള്ളേരുടെ കാര്യം എന്താന്നാ കരുതിയിരിക്കുന്നേ?"

നവീൻ : "നിനക്കും ഉണ്ടോ?"

നവ്യ : "എനിക്കുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഐറിൻ ഇപ്പോൾ ഏട്ടന്റെ ചെവിയിൽ എത്തിച്ചേനെ"

നവീൻ : "ഓ അതൊന്നും പറയാനൊക്കില്ല, നീ പറയരുത് എന്ന്‌ പറഞ്ഞാൽ അവൾ പറയുമോ?"

നവ്യ : "അത് ശരി, ങാ എന്നാൽ എനിക്കുമുണ്ട്, എന്താ?"

നവീൻ : "എനിക്കൊന്നുമില്ലേ"

നവ്യ : "എങ്കിൽ വണ്ടിയോടിക്ക്"

അഭിയും, ഐറിനും തമ്മിലുള്ള കാര്യമല്ല നവ്യ പറഞ്ഞത്, അഭിയുടെ കാര്യം മാത്രം പറഞ്ഞ് ഐറിനെ വിട്ടു. ഐറിനെ കൊച്ചാക്കാതിരിക്കാനാണോ? അതോ ഐറിൻ അഭിയിലും മോശമാണെന്ന്‌ പറയാതെ പറയാനാണോ ശ്രമിച്ചത്? ഏതായാലും ഇന്നത്തേയ്ക്ക് ഒരു വാണത്തിനുള്ളതായി. തന്റെ പെങ്ങളുകുട്ടിയും ഈ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഒരു രീതിവച്ച് അത്യാവശ്യം സെൽഫ് സഫിഷ്യന്റ് ആയിരിക്കും എന്ന്‌ നവീനിന് തോന്നി. അവൻ പെട്ടെന്ന്‌ മനസിൽ നിന്നും അത് മായ്ച്ച് കളയാൻ ശ്രമിച്ചു. തൽക്കാലം ഐറിൻ അരയ്ക്ക് മുകളിലേയ്ക്ക് എല്ലാം സമ്മതിച്ചു കഴിഞ്ഞു. കുറച്ചുകൂടി സേഫ് ആയുള്ള ഒരു സ്ഥലമാണെങ്കിൽ കളിയും ഈസിയായി നടക്കും, വേണമെങ്കിൽ അഭിലാഷയേയും കിട്ടും. പിന്നെന്തിന് പെങ്ങളുടെ സ്വഭാവം