Chapter Title : വൈദ്യന്റെ മരുമകൾ 1 [പോക്കർ ഹാജി]

ചന്തികളിലേക്കു നീണ്ടു . അവൾ ഊം എന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് വശ്യമായൊരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ടു ചന്തി അല്പം കൂടി രണ്ട് ഭാഗത്തേക്കും തുള്ളിച്ചു നടന്നു .തുടയിടുക്കിലെ കൊഴുത്ത മദജലത്തിൽ കുതിർന്ന ഷഡി ഉൾത്തുടയിടുക്കിൽ ഒട്ടിവലിഞ്ഞു . തല പുറത്തേക്കിട്ട കന്തു ഷെഡ്‌ഡിയിലുരഞ്ഞ് കൊഴുത്തു .അവൾ ഉമ്മറത്തേക്കിറങ്ങിയതും അടുത്ത ആൾ അകത്തേക്ക് കേറാനായി നിക്കുന്നത് കണ്ടു അവൾ തമാശക്ക് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു .ദൈവമേ അച്ഛനിപ്പം എന്റെ പുറകിൽ നോക്കിയിരുന്ന അവസ്ഥയിലായിരിക്കും അവിടിരിക്കുന്നതു പുതിയ ആളങ്ങോട്ടു ചെല്ലുമ്പോ എന്താകുമോ എന്തോ .ദൈവമേ അച്ഛന്റെ മാനം പോവാതിരുന്നാൽ മതി .എന്നോർത്തവളുടെ ഉള്ളിൽ ചിരി പൊട്ടി .അപ്പോഴേക്കും അവിടെ കാത്ത് നിന്നിരുന്ന ഭാര്യയോടും ഭർത്താവിനോടും അകത്തേക്ക് ചെല്ലാൻ വിളിച്ചു .ശ്രീജ നേരെ ചാരിയിട്ടിരുന്ന ഉമ്മറ വാതിൽ തുറന്നകത്തേക്കു കേറി ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്നു അടുക്കളയിലെത്തി .അപ്പോഴവിടെ അടുപ്പിലെന്തോ വെച്ച് പുകയൂതിക്കൊണ്ടിരിക്കുവായിരുന്നു സാവിത്രി .അമ്മയെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവളിലെ ആ സന്തോഷം പാടെ കെട്ട് പോയി .ശ്രീജയുടെ മൂഡ് അപ്പാടെ മാറി ഉത്തേജിക്കപ്പെട്ട ശരീരം പഴയ പോലെയായി .പുറത്തേക്കു നീണ്ടു വന്ന് തുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന കന്തു അകത്തേക്ക് തന്നെ പോയി .'അമ്മ തന്നെ കാണുമ്പോ എന്തെങ്കിലുമൊന്ന് കുത്തി നോവിക്കാതെ വിടത്തില്ല .ശ്രീജയൊന്നു മുരടനക്കിക്കൊണ്ട് ചെറിയൊരു അങ്കലാപ്പോടെ വിളിച്ചു

“….അ അമ്മേ...“

“….ആ വിളി കേട്ട് സാവിത്രി തിരിഞ്ഞു നോക്കി .പുറകിൽ ശ്രീജയെ കണ്ടിട്ടു വലിയ സന്തോഷമൊന്നും കാണിക്കാതെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് വീണ്ടും പുകയൂതിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...“

“….ആ നീ വന്നോ...“

“….ഊം...“

“….ആ ആരെയോ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരുമെന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞാരുന്നു...”

ശ്രീജ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല .വളരെ കാലത്തിനു ശേഷമാണ് അവൾ അമ്മയുടെ ശബ്ദ്ദം കേൾക്കുന്നത് .'അമ്മ തനിക്ക് അപരിചിത ആയ ആരോ ആയിത്തീർന്നു എന്നവൾക്കു തോന്നി .അവിടുത്തെ ആകപ്പാടെയുള്ള അന്തരീക്ഷം കണ്ടിട്ടു അവൾക്കു എന്തോ ഒരു വല്ലായ്മ തോന്നിത്തുടങ്ങി .വരേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്തിനാ ഈ തണുത്ത പ്രതികരണം കാണാനാണോ താൻ രാവിലെ കെട്ടും കെട്ടിയിറങ്ങിയത് .

“….ആ നിന്റെ ആർക്കാ പ്രശ്നമെന്ന് പറഞ്ഞത് കൂട്ടുകാരിക്കാണോ .എത്ര വർഷമായി അവരുടെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടു...”

“….അ അതമ്മേ.. ഞാൻ പിന്നെ...“

“….എന്താടി കൂട്ടുകാരി കല്യാണം കഴിഞ്ഞതല്ലേ പിന്നാരാ .ആ കന്നുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ പിന്നെ കന്നുകളല്ലാതെ പിന്നെ ആരാ അല്ലെ...”

അമ്മയുടെ പറച്ചില് കെട്ടവൾക്കു ദേഷ്യവും സങ്കടവും വന്നു .എന്തൊരു ക്രൂരയായ സ്ത്രീയാണിവർ .ഒരു മനഃസാക്ഷിയുമില്ലാത്ത സാധനം ചേട്ടൻ ഇതിനെയൊക്കെ കളഞ്ഞിട്ടു വന്നത് തന്നെ തന്റെ ഭാഗ്യം