Chapter Title : വൈകി വന്ന തിരിച്ചറിവുകൾ [മായൻ]

ഇന്നും മാമൻ അച്ഛന്റെ സന്തതസഹചാരിയായി കഴിഞ്ഞു പോകുന്നു...
മാമന്റെ മൂത്ത മകൾ ആണ് ദിവ്യ 22 വയസ്സ് അച്ഛന്റെ ഒപ്പം വിവാഹം നടന്നെങ്കികും അവർക്ക് 8 വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിനോടുവിൽ ആണ് ദിവ്യ ജനിക്കുന്നത്...നഴ്‌സിംഗ് പഠനം കഴിഞ്ഞ് ഒരു വർഷമായി അവൾ ടൗണിൽ ഉള്ള ഹോസ്പിറ്റലിൽ വർക്ക് ചെയ്യുന്നു...ഇപ്പോൾ വിവാഹാലോചനകൾ നടക്കുന്നുണ്ട്..ദിവ്യ ജനിച്ചു മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആയിരുന്നു അനിയത്തി വിദ്യയുടെ ജനനം...അവൾ ഇപ്പോൾ ഡിഗ്രി ഫസ്റ്റ് ഇയർ പഠിക്കുന്നു...ചെറുത്തിലെ എന്റെയും മാനസിയുടെയും കളിക്കൂട്ടുകാർ ആയിരുന്നു ദിവ്യയും വിദ്യയും അവർ വലുതായപ്പോൾ ഞാനുമായുള്ള അടുപ്പം കുറഞ്ഞു വന്നു...മാനസിയുടെ വിവാഹം കഴിയുന്നത് വരെ അവർ മിക്കവാറും വീട്ടിൽ വരുമായിരുന്നു വിവാഹം കഴിഞ്ഞതോടെ അതും നിന്നു..പിന്നീട് വല്ലപ്പോഴും നേരിൽ കാണുമ്പോൾ പരസ്പരം ചിരിക്കും എന്തെങ്കികും രണ്ട് വാക്ക് സംസാരിക്കും അത്ര തന്നെ...

ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി അകത്തു കയറി റൂം കണ്ട് പിടിച്ചു ചെന്നപ്പോൾ ദിവ്യ സുമാമ്മയ്ക്ക് മരുന്ന് കൊടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു...വിദ്യ എന്തോ മാസികയും നോക്കി അടുത്തുള്ള ചെയറിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്...

എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ വയ്യായ്മയിലും സുമാമ്മ എന്നെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു...

മോനെ ഈ രാത്രിയിൽ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചല്ലേ...

പിന്നില്ലേ... ആൾക്ക് അവിടെ മലമറിക്കുന്ന ജോലിയല്ലേ.... വിദ്യയുടെ എടുത്തടിച്ചത് പോലെയുള്ള സംസാരം കേട്ട് ദിവ്യ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...സുമാമ്മ അവളെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി...ഞാനും ഒന്ന് ഞെട്ടതിരുന്നില്ല അവളുടെ സംസാരം കേട്ടിട്ട്..ചെറുത്തിലെ കൂട്ടായിരിക്കുമ്പോൾ ഇത് പോലുള്ള തറുതല പറച്ചിൽ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും മുതിർന്നപ്പോൾ അകൽച്ച വന്നതോടെ കാണുമ്പോൾ ചിരിക്കാൻ പോലും മടി കാണിച്ചിരുന്നവൾ ആണ് മനുഷ്യന്റെ തൊലിയുരിച്ച്‌ നിർത്തതിയിരിക്കുന്ന എങ്ങനെ ഞെട്ടതിരിക്കും .ഞാൻ വിദ്യയെ നോക്കിയപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊരു കാര്യം സംഭവിച്ചിട്ടെയില്ലെന്ന പോലെ