Chapter Title : വൈകി വന്ന തിരിച്ചറിവുകൾ [മായൻ]

അതാ നിനക്ക് നല്ലത്...മാമനോടും സുമമ്മയോടും ഉള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ട് ക്ഷമിക്കുന്നതിനും ഒരു പരിധിയുണ്ട്...കേട്ടോടി പിത്തക്കാളി..ദേഷ്യം സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നപ്പോൾ അവലിരുന്ന മേശയുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചേർന്ന് നിന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ ദേഷ്യത്തോടെ മാമന്റെ മുറിയിലേയ്ക്ക് നടന്നു...

മുറിയിലെത്തിയിട്ടും എന്റെ ദേഷ്യത്തിന് അയവ് വന്നിരുന്നില്ല....രണ്ടെണ്ണം അടിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ...കുപ്പിയോരെണ്ണം കയ്യിൽ കരുതതിരുന്നതിൽ ആ നിമിഷങ്ങളിൽ വലിയ നിരാശ തോന്നി...പെട്ടെന്നെന്റെ മനസ്സിലേക്ക് പ്രതീക്ഷയുടെ കിരണങ്ങൾ ഒഴുകിയെത്തി...മാമൻ അത്യാവശ്യം കഴിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ ആണ്...വർക്കില്ലാത്തപ്പോഴും..വീട്ടിൽ വരുമ്പോൾ സുമാമ്മ അറിയാതെയും...ഒരിക്കൽ അച്ഛനും മാമനും വീട്ടിൽ കമ്പനി കൂടുന്നതിനിടയിൽ കേട്ട സംസാരത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കിയതാണ്...ഞാൻ എണീറ്റ്‌ മുറിയാകെ തപ്പി നോക്കി...നിരാശയായിരുന്നു ഫലം..ഇനിയെന്ത് ചെയ്യുമെന്നാലോചിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നപ്പോൾ ആണ് യാദൃച്ഛികമായി..ബാത്‌റൂമിന്റെ മുകളിൽ ഉള്ള തട്ടിൻപുറം ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്...ഞാനവിടെ കിടന്നൊരു ചെയർ എടുത്തിട്ടു കയറി നിന്ന് തട്ടിനുള്ളിലേയ്ക്ക് എത്തി വലിഞ്ഞു നോക്കി....ഒരായിരം ലഡു ഒരുമിച്ച് പൊട്ടിയത് പോലെ എന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി...ഒന്നല്ല രണ്ട് കുപ്പി എനിയ്ക്ക് വേണ്ടിയെന്ന പോലെ അവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നു...മാമന് വീട്ടിൽ വന്നാൽ ഇത് തന്നെയാണോ പണി..ആ..എന്തെങ്കിലുമാകട്ടെ എന്തായാലും എനിയ്ക്കത് ഉപകാരമായല്ലോ...

ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് എന്തിവലിഞ്ഞു കയറി ഒരു കുപ്പിയും എടുത്ത് താഴെയിറങ്ങി..നല്ല ഒന്നാന്തരം സ്കോച്ച്... താങ്കു മാമ...

ഞാൻ കുപ്പിയെടുത്ത് വായിലേക്ക് കമിഴ്ത്തി... മതിയായപ്പോൾ കുപ്പി ടേബിളിൽ വച്ച് ബെഡിലേക്ക് കൈകൾ വിരിച്ചു കിടന്നു...

കരണ്ട് പോയതും അടുത്ത നിമിഷത്തിൽ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ഇടിയും മിന്നലും ഒരുമിച്ചുണ്ടായി...അതോടൊപ്പം ഹാളിൽ നിന്ന് വിദ്യയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളിയും ഉണർന്ന് കേട്ടു....വേഗം മൊബൈൽ എടുത്ത് ടോർച്ച് ഓണാക്കി ഹാളിലേക്ക് പാഞ്ഞു ചെന്നപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച്ച ഇത്രയും നേരം പുലിയെപ്പോലെ എന്റെ നേരെ കുതിച്ചു ചാടിയിരുന്നവൾ വെള്ളത്തിൽ വീണ പൂച്ചയെപ്പോലെ കൈകൾ കൊണ്ട് മുഖം പൊത്തിയിരുന്നു വിറയ്ക്കുന്നു...എനിയ്ക്കത് കണ്ട് ഉള്ളിൽ ചിരി വന്നെങ്കികും ഞാൻ ഗൗരവത്തിൽ തന്നെ നിന്നു...

എന്തിനാടി കാറിപ്പൊളിക്കുന്നത് നിന്റെ നിലവിളി കേട്ട് നാട്ടുകാർ ഓടിക്കൂടിയേനല്ലോ....അടുത്ത് വീടുകൾ ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്നത് എന്റെ ഭാഗ്യം ഇല്ലേ ഞാൻ വല്ലതും ചെയ്തിട്ടാണെന്നല്ലേ..ഓടിക്കൂടുന്നവർ കരുതുള്ളു...അവൾ കൈകൾ മാറ്റി എന്റെ നേരെ ദയനീയമായി നോക്കി..കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു...

ഇന്നിനി കരണ്ട് വരുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല..അപ്പൊ എങ്ങനാ ഉറങ്ങാൻ നോക്കയല്ലേ...എണീച്ചു വാ ഞാൻ റൂമിൽ