Chapter Title : വൈരനിര്യാതനം 2 [Master]

“ഇത്..ഇത് എബിച്ചായനല്ലേ..ഈ സ്ത്രീ..ഇതാരാണ്..”

വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തില്‍ സ്വയമെന്ന പോലെ അവള്‍ ചോദിച്ചു. ആ ചോദ്യം കേട്ട ഞാന്‍ ഉള്ളില്‍ ഉറക്കെ അട്ടഹസിച്ചു. പിന്നെ മ്ലാനഭാവം മുഖത്ത് വരുത്തി അവളെ നോക്കി.

“അതാരാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ?”

എന്റെ ശബ്ദം വളരെ ദുര്‍ബലമായിരുന്നു. സ്റ്റെഫി അവരുടെ കൂടുതല്‍ ഫോട്ടോകള്‍ നോക്കുകയായിരുന്നു. ആ ആല്‍ബത്തില്‍ മൊത്തം അവരുടെ ചിത്രങ്ങളായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.

“ആരാ..പറ..ആരാണിത്”

“ഇത്..ഇതാണ് എന്റെ ഭാര്യ..” പറഞ്ഞിട്ട് ദുഖിതനെപ്പോലെ ഞാന്‍ മേശപ്പുറത്ത് തലകുമ്പിട്ടു കിടന്നു. കൈകളുടെ ഇടയിലൂടെ അവളുടെ പൂറിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് ഞാന്‍ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ചേ..ചേട്ടാ..സത്യമാണോ..സത്യമാണോ നിങ്ങള് പറയുന്നത്? എബിച്ചായന്റെ കൂടെ നില്‍ക്കുന്നത്..ചേട്ടന്റെ ഭാര്യയാണോ..”

വിറയലും കിതപ്പും കലര്‍ന്ന അവിശ്വസനീയതയോടെ അവള്‍ ചോദിച്ചു. ഞാന്‍ നിറയാത്ത കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചുകൊണ്ട് നിവര്‍ന്ന് അതേയന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ തലയാട്ടി. സ്റ്റെഫി ശരീരം തളര്‍ന്ന മട്ടില്‍ ഭിത്തിയിലേക്ക് ചാരി; വീണു എന്ന് പറയുന്നതാകും കൂടുതല്‍ ശരി. ദുഃഖം നടിച്ചു ഞാനും മനസ്സ് തകര്‍ന്ന്‍ അവളും എത്രനേരം അങ്ങനെതുടര്‍ന്നു എന്നെനിക്ക് അറിയില്ല. എന്റെ നഗ്നമായ തോളില്‍ നനവ് പറ്റിയപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ തലയുയര്‍ത്തിയത്. അവളുടെ കവിളുകളിലൂടെ ധാരധാരയായി ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന കണ്ണീര്‍. മുഖം നിര്‍വികാരമാണ്; പക്ഷെ കണ്ണുകള്‍ തോരാമഴ പോലെ പെയ്യുകയാണ്. എന്റെ മനസ്സില്‍ ക്രൂരമായ ആഹ്ലാദം അലയടിച്ചു. അരയ്ക്ക് ചുറ്റും പൂറുണ്ട് എന്ന് ധരിച്ച് നിഗളിച്ച അവരാധിച്ചിമോള് കരയുന്നു! ഫോണിലൂടെ കടി മാറ്റാന്‍ ഉളുപ്പില്ലാതെ സംസാരിച്ചവള്‍, ഒരു നിസ്സാര പ്രശ്നത്തിന്റെ പേരില്‍ എന്നെ അപമാനിക്കാന്‍ ഒരുമ്പെട്ടവള്‍ കരയുന്നു! ഇതില്‍പ്പരം സന്തോഷം നല്‍കുന്ന ഒരു കാഴ്ചയുണ്ടോ? ആര്‍ത്തട്ടഹസിക്കാന്‍ തോന്നി എനിക്ക്. പക്ഷെ പാടില്ല. ഈ നില്‍കുന്ന പൂറിയെ എനിക്കെന്റെ വയലാക്കണം; ഉഴുതു മറിക്കണം