Chapter Title : ? വൈശാഖി ? [? ? ? ? ?]

ആയി.സമാധാനമായിട്ട് ഒന്നിരിക്കാനും സമ്മതിക്കില്ല എന്ന് പിറു പിറുത്തുകൊണ്ടവൾ തിരിച്ചു വിളിച്ചു..

ചിറ്റാഴി ഷാപ്പിൽ കാലത്തു മദ്യദുരന്തം കാരണം കുറച്ചു പേര് മരിച്ചെന്നും, 30 ഓളം പേര് അവൾ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ആയിട്ടുണ്ടെന്നും, അവിടത്തെ അവസ്‌ഥ അത്യവശ്യം സീരിയസ് ആണെന്നും സുമിയോട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും അധികൃതർ അറിയിച്ചു. ഞാൻ ജസ്റ്റ് ടീവി ഓണാക്കി നോക്കി.ന്യൂസിൽ കവർ ചെയുന്നുണ്ട് സംഭവം.

“സുമി….”

“പോണം എന്നാണോ പറയുന്നേ...”

“പോയല്ലേ പറ്റൂ ഏട്ടാ ….”

സുമി പോകാനായി ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു ഞങ്ങളും വരാമെന്ന്. സുമി മാത്രം തനിച്ചു പോകുക എന്ന് പറയുമ്പോ എനിക്കും എന്തോ പോലായി….

“വേണ്ട കുട്ടേട്ടാ … എന്തായാലും ഞാൻ വണ്ടിയെടുത്തു ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാം...നിങ്ങളിരിക്ക് നാളെ എത്തിയാൽ മതി.”

“വേണ്ട ചേച്ചി ...ഒന്നിച്ചു പോകാം...” വൈശുവിനും സുമിയില്ലാതെ നിൽക്കാൻ താത്പര്യമില്ലെന്ന് അറിയുമ്പോ പിന്നെ എന്റെ മനസിലും പോയാൽ മതിയെന്നായിരുന്നു.

“അതല്ല വൈശു...ഞാൻ കാരണം വെറുതെ നിങ്ങൾക്കുകൂടെ ….ശേ വന്നതും പോയതുമെല്ലാം ഒന്നിച്ചായപോലെ… പിന്നെ ആദിയ്ക്കും ഇവിടെ നന്നായി ഇഷ്ടമായത് അല്ലെ… അവന്റെ കൂടെ ഇന്ന് വേഴാമ്പലിനെ കാണാൻ പോകാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ട് ഇനി അവനെ പറ്റിക്കണ്ട. നിങ്ങൾ നാളെ ഉച്ച കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയാൽ മതി...….”

വൈശുവും എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും സുമി കേട്ടതേയില്ല. ഒടുവിൽ ഞാൻ റിസോർട് ഓണറെ വിളിച്ചിട്ട് ഒരു കാബ് ഏർപ്പാടാക്കി, സുമിയോട് എത്തിയ ഉടനെ വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഊണ് കഴിച്ച ശേഷം സുമി ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഞാനും വൈശുവും മുഖത്തോടുമുഖം നോക്കി.

“അച്ഛാ ...വേഴാമ്പൽ എപ്പോഴാ വരിക?”

“പോകാം ആദി...നമുക്കുടൻ….” ഞാൻ കവിളിൽ ഉമ്മ കൊടുത്തു.