Chapter Title : വൈഷ്ണവം 10 [ഖല്ബിന്റെ പോരാളി]
അവളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. അവളില് ഒരു പുഞ്ചിരി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ ദുഃഖത്തില് കുടെ നില്ക്കാന് എന്നും തന്റെ കണ്ണേട്ടനുണ്ടാവും എന്ന വിശ്വാസം അവളില് സന്തോഷമുണര്ത്തി....
അല്ല.... ഇവനുമായി എന്താ പ്രശ്നം.... ചോദിക്കാന് പറ്റിയില്ല.... കണ്ണന് പെട്ടെന്നോര്ത്ത പോലെ പറഞ്ഞു.....
അത്.... രാത്രി നമ്മള് മാത്രമുള്ളപ്പോ പറഞ്ഞു തരാം.... ചിന്നു ചിരിച്ചോണ്ടു പറഞ്ഞു....
പൂരവും വെടിക്കെട്ട് കഴിഞ്ഞതിനാല് ചുറ്റും കൂടി നിന്നവര് എല്ലാം ഗ്യാലറി ഒഴിഞ്ഞ് പോയിരുന്നു. നേരത്തെ ഓടിപോയ ഗുണ്ട തിരിച്ച് വന്ന് നിലത്ത് കിടക്കുന്ന രണ്ടെണ്ണത്തിനെയും അവരുടെ ജിപ്പിലേക്ക് കയറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മറ്റവന് ദേഷ്യത്തില് കണ്ണനെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണന് അവനെ നോക്കി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു...
അപ്പോഴാണ് കോളേജിലെ പ്യൂണ് കണ്ണനടുത്തേക്ക് വന്നത്....
ഡോ... തന്നെ പ്രിന്സിപ്പാള് വിളിക്കുന്നുണ്ട്..... പ്യൂണ് കണ്ണനോടായി പറഞ്ഞു....
അത് കേട്ടപ്പോ ചിന്നുവിന്റെ മുഖത്തേ സന്തോഷം കൊഴിഞ്ഞുപോയി. അവള് കണ്ണനെ നോക്കി. കണ്ണന്റെ മുഖത്ത് ഇതൊക്കെ എന്ത് എന്ന ഭാവത്തില് ഒരു നറുപുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു...
ഇപ്പോ വരാം ചേട്ടാ.... ഒരു അഞ്ച് മിനിറ്റ്..... കണ്ണന് പ്യൂണിനോടായി പറഞ്ഞു.
അയാള് തിരിച്ച് നടന്നുപോയി....
കണ്ണന് ചിന്നുവിനെ നോക്കി... മുഖത്തെ സന്തോഷമില്ല ഇപ്പോ, ഒരു ടെന്ഷന് ആ മുഖത്ത് വന്നിരുന്നു.....
കണ്ണന് സൗമ്യമായി അവളുടെ തോളില് പിടിച്ചു പിന്നെ പറഞ്ഞു...
ഇപ്പോ മോള് ക്ലാസില് പോവാന് നോക്ക്... ഞാന് ആ പ്രിന്സിപ്പാളിനെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട് വരാം....
വേണേല് ഞാനും വരാം.... ചിന്നു പറഞ്ഞു....
വേണ്ട.... ഇതൊക്കെ എനിക്ക് സര്വ്വസാധാരണമാണ്.... നീ വിട്ടോ.... വൈകിട്ട് കാണാം.....
കണ്ണന് അതും പറഞ്ഞ് പ്രിന്സിപാളിന്റെ റൂമിലേക്ക് ലക്ഷ്യം വെച്ചു.... ഒരിക്കല് കുടെ ചുണ്ടില് നിന്ന് ഒലിക്കുന്ന രക്തം വായിലേക്ക് വലിച്ച് കയറ്റി പുറത്തേക്ക് തുപ്പി...
◆━━━━━━━◆ ❃ ◆━━━━━━━◆
പ്രിന്സിപ്പാളിന്റെ റൂമിന് മുന്നിലെത്തിയ കണ്ണന് അനുവാദം ചോദിച്ചു...
മെയ് ഐ കമീന് സാര്....
യെസ്.... കമീന്.... പ്രിന്സിപാള് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു....
കണ്ണന് റൂമിനുള്ളില് കയറി അയാളുടെ മുന്നില് ഭയഭക്തിയോടെ നിന്നു. ഞാനൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല എന്ന ഭാവത്തില്.... പ്രിന്സിപാള് ദേഷ്യം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ കണ്ണന് നേരെ ചാടി കയറി....
താനോക്കെ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത്
💬 Comments
View all comments