Chapter Title : വൈഷ്ണവം 13 [ഖല്‍ബിന്‍റെ പോരാളി][Climax]

എല്ലാവരും തീരുമാനിച്ചു. അതിനായി അടുത്ത് കണ്ട ഫോട്ടലിന് മുന്നിലെ റോഡ് സൈഡില്‍ കാര്‍ പാര്‍ക്ക് ചെയ്ത് ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് പാഴ്സല്‍ വാങ്ങാന്‍ പോയി. തിരിച്ച് വരുന്ന വഴിയാണ് എവിടെ നിന്നോ പഞ്ഞ് വന്ന ഒരു ലോറി ഞങ്ങളുടെ കാറിനെ മുന്നിലേക്ക് ഇടിച്ച് കയറ്റി.... എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യും മുമ്പോ എന്‍റെ കണ്‍മുന്നില്‍ വെച്ച് അച്ഛനും അമ്മയും...... കണ്ണന്‍റെ കണ്ണില്‍ വെള്ളം നിറഞ്ഞു. റോഡിലേക്കുള്ള കാഴ്ച മങ്ങും പോലെ അത് അവിടെ വര്‍ദ്ധിച്ചു വന്നു. പിന്നെ സൈഡിലുടെ കവിളിലേക്ക് ഓലിച്ചിറങ്ങി. ചിന്നു കണ്ണന്‍റെ കവിളില്‍ തലോടി കണ്ണുനീര്‍ തുടച്ചു. അപ്രതിക്ഷിതമായി അവളുടെ കൈ വന്നതില്‍ കണ്ണനൊന്ന് ഞെട്ടി. ചിന്നു അവനെ നോക്കി അരുതെന്ന ഭാവത്തില്‍ തലയാട്ടി.... കണ്ണന്‍ സ്വയം കണ്ണു തുടച്ച് പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി...

നീ ചോദിച്ചില്ലേ.... എന്തിനാ ഇങ്ങനെയൊക്കെയായിട്ടും നിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാതെ കുടെകൂട്ടിയതെന്ന്.... എന്‍റെ ഇഷ്ടത്തേക്കാള്‍ കുടുതല്‍ അത് എന്‍റെ അമ്മയുടെ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. മരണത്തിന് മുമ്പ് എന്നോട് പറഞ്ഞ അമ്മയുടെ അവസാനത്തെ ആഗ്രഹം.... നിന്നെ എങ്ങിനെങ്കിലും സത്യം പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കാന്‍ കഴിയുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കാരണം അന്നും ഇന്നും ഞാന്‍ നിന്നെ അത്മാര്‍തമായി സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്..... അതില്‍ മായം ചേര്‍ക്കാന്‍ ഞാന്‍ നോക്കിയിട്ടില്ല.... അത് നിനക്ക് മനസിലാവും എന്ന് ഉറപ്പുണ്ട്..... അതിന് വേണ്ടിയാണ് ഈ നാടകമൊക്കെ കളിച്ചത്.... ചിന്നു അതുകേട്ട് കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെയിരുന്നു. പിന്നെ എന്തോ ഓര്‍ത്ത പോലെ കണ്ണനോട് ചോദിച്ചു.... കണ്ണേട്ടാ... അന്ന് കോടതിയില്‍ വന്നപ്പോ കാലിനെന്താ പറ്റിയത്..... ഹോ.... അതോ.... അന്നും ഞാന്‍ നിന്നെ തേടി നിന്‍റെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നതാണ്. പക്ഷേ വരുന്ന വഴി റോങ് സൈഡില്‍ കയറി വന്ന ഒരു വാന്‍ എന്നെ ഇടിച്ച് തെറിപ്പിച്ചു. എന്‍റെ കാല്‍ ചെന്നൊരു മൈല്‍കുറ്റിയില്‍ ഇടിച്ചു.... പിന്നിടുള്ള ദിവസമൊക്കെ ഞാനും അച്ഛനും അമ്മയും ആശുപത്രിയിലായിരുന്നു. ഡൈവോഴ്സ് പെറ്റിഷനും എല്ലാം വന്നതില്‍ നിന്നെ കാണാന്‍ അവര്‍ വരാഞ്ഞത് അതുകൊണ്ടാണ്.... പിന്നെ ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ചാണ് എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് കൗണ്‍സിലിംഗിന് വിട്ടത്.... അത് അങ്ങനെയും ആയി.... കണ്ണന്‍ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു അല്ലാ.... നിനക്കെങ്ങനെ മറ്റെ സത്യങ്ങളൊക്കെ മനസിലായത്.... മിഷേലിനെ കണ്ടിരുന്നോ......