Chapter Title : വൈഷ്ണവം 13 [ഖല്‍ബിന്‍റെ പോരാളി][Climax]

എനിക്ക് വേറെയൊന്നും ചെയ്യാന്‍ പറ്റില്ല.... വേണേമെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഈ കാലു പിടിച്ച് മാപ്പ് പറയാം.... ഇത്രയും പറഞ്ഞ് ചിന്നു മുട്ടിലിരുന്നു കണ്ണന്‍റെ കാലുകളിലേക്ക് കൈ എത്തിച്ചു.... പക്ഷേ അപ്പോഴെക്കും കണ്ണന്‍ മുന്നടി പിറകിലേക്ക് മാറിയിരുന്നു.... ഇപ്പോള്‍ ചിന്നുവിന് എത്തിപ്പിടിക്കാവുന്നതിനും ദൂരത്തെത്തിയിരുന്നു ആ കാലുകള്‍.... കണ്ണന്‍റെ ആ പ്രവൃത്തി കുടെയായപ്പോഴെക്കും ചിന്നുവിന്‍റെ ചിന്നുവിന്‍റെ കരച്ചില്‍ ഉച്ചത്തിലായി.... ആ ക്യാമ്പിനില്‍ അവളുടെ ശബ്ദം പ്രതിധ്വനിച്ചു... ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ടും കണ്ണേട്ടന് തന്നെ വിശ്വാസമില്ലെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ചിന്നുവിന്‍റെ ഹൃദയം നിന്നുപോകുന്നത് പോലെ തോന്നി. അവള്‍ നോക്കിയിരുന്ന കണ്ണന്‍റെ കാലുകള്‍ അവളുടെ മുന്നില്‍ നിന്ന് മാറി പോകുന്നത് അവള്‍ അറിഞ്ഞു. കണ്ണേട്ടാ.... എന്നെ വിട്ടുപോവാല്ലേ.... കണ്ണേട്ടാ..... എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കല്ലേ..... ചിന്നു ആ കാലുകളെ നോക്കി വിളിച്ചുകൂവി.... പക്ഷേ ആ കാലുകള്‍ അകന്നുപോകുന്നത് അവള്‍ അറിഞ്ഞു.... വിഷമം കൂടി വന്നപ്പോള്‍ മുട്ടിലിക്കുന്ന ചിന്നു കൈകള്‍ മുഖത്ത് പൊത്തി പൊട്ടികരഞ്ഞു... ആ കരച്ചിലിനിടയില്‍ കണ്ണേട്ടാ എന്ന് ഇടയ്ക്ക് കയറി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... കണ്ണന്‍റെ കാലടികള്‍ ഡോറിനടുത്തേക്ക് നടന്നകലുന്നത് ചിന്നുവറിഞ്ഞു. ക്യാമ്പിന്‍റെ വാതില്‍ വലിച്ച് തുറക്കുന്നതും. അതുവരെ കേട്ട കാലടി ശബ്ദം കേള്‍ക്കാതെയാവുകയും ചെയ്തു. പിന്നെ വാതില്‍ പതിയെ അടയുന്ന ശബ്ദമാണ് അവള്‍ കേട്ടത്..... ഇനി എന്തെന്നറിയതെ ചിന്നു അവിടെയിരുന്നു.... അവളുടെ എങ്ങി എങ്ങിയുള്ള കരച്ചില്‍ മാത്രം അവിടെ കേട്ടു.... പെട്ടെന്ന് വേറെ വെറേയൊരു കാലാടികള്‍ അവള്‍ക്ക് നേരെ വരുന്നതായി ചിന്നു അറിഞ്ഞു. പക്ഷേ അവള്‍ക്ക് അത് ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ മനസ് വന്നില്ല....

തന്‍റെ അടുത്തെത്തിയ കാലുകള്‍ നിന്നു. ഒരു കൈ അവളുടെ തോളില്‍ വന്ന് തൊട്ടു......ചിന്നു..... ഒരു സ്ത്രി ശബ്ദത്തിലുള്ള വിളിയും പിറകില്‍ നിന്ന് കേട്ടു..... ആദ്യമായാണ് അവിടെയെത്തിട്ട് ഒരാള്‍ ആ പേര് വിളിക്കുന്നത്.... അവള്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ കൊതിച്ച ആള്‍ തന്നെ ഒഴുവാക്കി പോയിരിക്കുന്നു.... ചിന്നു ആരാണെന്നറിയാന്‍ തിരിഞ്ഞുനോക്കി..... മിഥുനേച്ചി.... ആ മുഖം കണ്ട് ചിന്നുവിന്‍റെ ചുണ്ടുകള്‍ മന്ത്രിച്ചു.... ചിന്നു.... ഇങ്ങനെ കരയല്ലേ..... മിഥുന പറഞ്ഞു... ചേച്ചി..... എന്‍റെ കണ്ണേട്ടന്‍.... എന്നെ..... ചിന്നുവിന് പറഞ്ഞുമുഴുവിപ്പിക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ല.... ദേ... ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞാല്‍ വാതിലിക്കല്‍ നില്‍ക്കുന്ന അവന്‍ അങ്ങ് പോകും.... പിന്നെ എന്നെ കൊണ്ടുപോയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു കരയരുത്.... മിഥുന ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.... ചിന്നു അത് കേട്ട് സംശയത്തോടെ വാതിലിലേക്ക് പാളി നോക്കി. വാതിലിക്കല്‍ ചുമരും ചാരി പുഞ്ചിരിക്കുന്ന നില്‍ക്കുന്ന കണ്ണേട്ടനെ കണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ വിടര്‍ന്നു.... കണ്ണേട്ടാ.... ചിന്നു അവശേഷിക്കുന്ന കണ്ണുനീര്‍ കുടെ തുടച്ച് മാറ്റി കണ്ണനെ