Chapter Title : വൈഷ്ണവം 6 [ഖല്ബിന്റെ പോരാളി]
കൊണ്ടിരുന്നു. കണ്ണന് ചിന്നുവിനെയും...
എന്തോ ഒരു വല്ലാത്ത അകര്ഷം അവന് അവളില് തോന്നിയിരിക്കുന്നു. അവളുടെ കുസൃതികള്, ചിരികള്, നോട്ടങ്ങള്, ചലനങ്ങള് എല്ലാം മുമ്പെങ്ങും തരാത്ത ഒരു അനുഭുതി നല്കുന്ന പോലെ...
അപ്പോഴെക്കും ബിച്ചില് സാമന്യം നല്ല തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു. കാമുകി കാമുകډാരും അച്ഛനും അമ്മയും മക്കളും, യുവക്കളും അങ്ങിനെ ആകെ ജനപ്രളയം തന്നെയായിരുന്നു.
കടല് അസ്തമിക്കാന് പോകുന്ന സൂര്യന്റെ പ്രഭയില് ഓറഞ്ച് നിറത്തിലേക്ക് മാറിയിരുന്നു. കിളികള് കൂടണയാനായി പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
നല്ല മൂഡിലായിരുന്ന വൈഷ്ണവ് നേരം മൂവിയിലെ ഡയലോഗ് ആലോചിച്ചിരുന്നു...
ബീച്ചിന്റെ സൈഡ്, സണ്സെറ്റ്, ആദ്യ ഉമ്മ.... ഉമ്മ വേണ്ട... അവള് എന്ത് വിചാരിക്കും... തല്ക്കാലാം കൈയില് പിടിക്കാം മെല്ലേ മെല്ലെ മതി... അങ്ങിനെ ചിന്തിച്ച് കയ്യിലേക്ക് പിടിക്കാന് നേരമാണ്.....
ചേട്ടാ.... കടല വേണോ...
ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് പാത്രത്തില് കടലപൊതിയുമായി ഒരു ചെക്കന്... അവന് കണ്ണന്റെ അടുത്ത് നില്ക്കുന്നു.
ശോ... നാശം... നല്ല മൂഡിലേക്ക് വന്നതായിരുന്നു. കണ്ണന് മനസില് ആലോചിച്ച് അവനെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി...
ചേട്ടാ... കടല വേണോ, ചൂട് കടല..... അവന് വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
ഈ കട്ടുറുമ്പിനെ ഒഴുവാക്കണമല്ലോ... കണ്ണന് മനസില് ആലോചിച്ചു. പിന്നെ അവനോടായി ചോദിച്ചു.
എത്രയാടാ....
ഒരെണ്ണത്തിന് ഇരുപത്...
ഇരുപതോ... കണ്ണന് സംശയിച്ചു...
വാങ്ങിക്ക് ചേട്ടാ... റോമാന്സിന് ബെസ്റ്റാ.... ചെക്കന് പറഞ്ഞു... അപ്പോഴാണ് ചിന്നു തന്റെ നോട്ടം മാറ്റി ചെക്കനെ നോക്കുന്നത്...
റോമാന്സിന്... കടല... ഒരു ചിരിയോടെ കണ്ണന് ചെക്കനെ കളിയാക്കുന്ന പോലെ നോക്കി...
വാങ്ങിക്ക് ചേട്ടാ... ചേച്ചി ഒന്ന് പറഞ്ഞ് കൊടുക്ക്... ചെക്കന് ചിന്നുവിനോടായി അടുത്തത്.
ചെക്കന്റെ സംസാരം കേട്ട് ചിന്നു കണ്ണനെ നോക്കി കണ്ണടച്ചു. പിന്നെ കണ്ണന് മനസില്ല മനസ്സോടെ പോക്കറ്റില് കൈയിട്ട് ക്യാഷ് എടുത്തു എന്നിട്ട് ചെക്കനോടായി പറഞ്ഞു...
എന്നാ ഒന്നെടുക്ക്....
ഒന്നോ... അപ്പോ ചേച്ചിയ്ക്ക് കൊടുക്കുന്നില്ലേ... ചെക്കന് സംശയം ചോദിച്ചു.
ചേച്ചിയ്ക്ക് ഞാന് കൊടുത്തൊള്ളം... കണ്ണന് അവനോടായി പറഞ്ഞു. പിന്നെ കൈനിട്ടി കടലപൊതി വാങ്ങി. ക്യാഷ് കൊടുത്തു...
എന്നാലും രണ്ടാള്ക്കും കുടെ ഒരെണ്ണം... ചെക്കന് പിന്നെയും തല ചൊറിഞ്ഞ് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു...
പിന്നെ റോമാന്സിന് ഒന്നാണ് നല്ലത്... തല്കാലം അത് മതി...
💬 Comments
View all comments