Chapter Title : വർഷയുടെ വസന്തങ്ങൾ 1 [ആദിദേവ്]

നാട്ടിൽ വരാറുള്ളൂ. ശിവരാമൻ്റെ മരണശേഷം സരസ്വതിക്കും വർഷയ്ക്കും എന്താവശ്യങ്ങൾക്കും ഓടി വന്നു സഹായിക്കാൻ ശിവരാമൻ്റെ സുഹൃത്തായ വിശ്വനാഥനെയുള്ളു. വീട്ടിൽ നിന്നും 1 കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ് അയാൾ താമസിക്കുന്നത്.

വർഷ അയാളോട് അധികം സംസാരിക്കാറില്ല, എപ്പോഴും പെണ്ണിനെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത രീതിയിൽ തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കും, കണ്ണിറുക്കി കാണിക്കും അർത്ഥം വച്ചുള്ള സംസാരം, മുലയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നാൽ പിന്നെ കണ്ണെടുക്കില്ല,നാവു നീട്ടി കാണിക്കുകയും, ചുഴറ്റുകയും, നാവിൽ കടിച്ച് പിടിച്ച് കാണിക്കും. അയാൾ വന്നാൽ പിന്നെ വർഷ പുറത്തിറങ്ങില്ല. അമ്മയോടും, വരുണിനോടും അയാളെപ്പറ്റി പറഞ്ഞാൽ ഉടൻ വരുന്ന മറുപടി, ഇതാണ്.

സരസ്വതി: നിനക്ക് വെറുതെ തോന്നുന്നതാ, മോളേ. എനിക്ക് വർഷങ്ങളായി അറിയാവുന്ന വ്യക്തിയല്ലെ, മാത്രവുമല്ല എൻ്റെ ഭർത്താവിൻ്റെ ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്തല്ലേ, രാമേട്ടൻ ഇങ്ങേരെയല്ലാതെ വേറെയാരെയും വീട്ടിൽ കേറ്റിയിട്ടില്ല. മോൾ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് അവനെ വിഷമിപ്പിക്കരുത്. കേട്ടോ.”

വർഷ : ഇല്ലമ്മേ, എനിക്ക് തോന്നിയതാവും, ഞാൻ ആരെയും വിഷമിപ്പിക്കില്ല.

(അവൾക്ക് ചെറുതായ് നൊന്തു. ആ നോവിലേക്ക് മുള്ള് കയറ്റിയത് വരുണിൻ്റെ വാക്കുകൾ ആണ്.)

വരുൺ: മോളേ പൊന്നുസേ..ഞാൻ ജനിച്ചത് മുതൽ അയാളെ കാണാൻ തുടങ്ങിയതാ. ഇതു വരെ ഒരു പ്രശ്നക്കാരനായി തോന്നിയിട്ടില്ല. അയാൾ അങ്ങനെയൊന്നും നിന്നോട് പെരുമാറില്ല. അതെനിക്കൊറപ്പാണ്. നിൻ്റെ ഭാഗത്തു നിന്നെന്തെങ്കിലും കുഴപ്പമുണ്ടായാലേയുള്ളൂ. ഞാനുമായി രാത്രിയിൽ ഉള്ള നിൻ്റെ വീഡിയോ കോൺഫറൻസ് കൂടിയപ്പോൾ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞില്ലേ രാത്രിയിലുള്ള നിൻ്റെ കൈ ക്രിയയ്ക് ഒരു പരിധി വേണമെന്ന്, അതാ നിനക്ക് ആരെയും വിശ്വാസമില്ലാത്തത്. നാളെ എന്നെയും നീ സംശയിക്കില്ല എന്നെന്തുറപ്പാണ്. എനിക്ക് നിന്നയെ സംശയമുള്ളൂ..”

വർഷ: വരുണേട്ട, ഫോൺ വയ്ക്ക്, എനിക്കൊരു