Chapter Title : വരുണിന്റെ പ്രയാണങ്ങൾ [Baadal]

കേട്ടുവോ? “അതെ... സ്കൂട്ടറിന്റെ ശബ്ദം തന്നെ... അതു തന്റെ അച്ഛന്റെ സ്കൂട്ടറിന്റെ ആയിരിക്കുമോ ആവോ?” അവൻ ഓടിച്ചെന്ന് റോഡിലേക്ക് നോക്കി.

“അതെ... ഒരു സ്കൂട്ടർ തന്നെ... അതു തങ്ങളുടെ കോമ്പൗണ്ടിലേക്ക് തന്നെയാണ് വരുന്നത്...” ശരിയായിരുന്നു... അതു പ്രഭാകരൻ റെ സ്കൂട്ടർ തന്നെ ആയിരുന്നു. അതു പതിയെ അവരുടെ കാർ ഷെഡിലേക്ക് വന്നു നിന്നു... പക്ഷേ അതിൽ ഗീത ഇല്ലായിരുന്നു.

സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാൻഡിൽ വച്ചിട്ട് വരാന്തയിലേക്ക് കയറിയ പ്രഭാകരൻ ചോദിച്ചു” ഹ്മ്മ്...എന്താടാ ഇങ്ങനെ വന്നു നിൽക്കുന്നത്? എന്തുപറ്റി?”
വരുൺ ഒന്നു മിടിഇറക്കി... “അത്... അമ്മ ഇതുവരെ വന്നില്ല...”
പ്രഭാകരൻ: “ ങേ... വന്നില്ലെന്നോ? “

പ്രഭാകരൻ ഫോണെടുത്ത് ഗീതയെ വിളിച്ചപ്പോൾ വീണ്ടും ബീപ് ബീപ് ശബ്ദമായിരുന്നു കേട്ടിരുന്നത്... ഒരുപ്രാവശ്യം കൂടി പ്രഭാകരൻ ഫോണെടുത്തു അയാളുടെ ഭാര്യയെ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും ഫോണിൽ വേറെ കോൾ വന്നു... ഏതോ രാഷ്ട്രീയ പരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ... അത് അറ്റൻഡ് ചെയ്തു കൊണ്ട് അയാൾ അകത്തേക്ക് പോയി. വരും പിന്നാലെ ചെന്നു. എന്നാൽ അഞ്ചു മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞിട്ടും അയാൾ ചിരിച്ചു തൊലിച്ച് ഫോണിൽ മുഴുകി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വരുണന് ദേഷ്യം തോന്നി. അയാൾ തന്റെ അമ്മയെ മറന്ന മട്ടാണ്...

അപ്പോൾ ആദ്യമായി വരുൺ ചിന്തിച്ചു... “ എന്തൊരു മനുഷ്യൻ ആണ് ഇത്?” ഇത്രയും ഇന്റൻസിറ്റിയിൽ ഒരിക്കലും തന്റെ അച്ഛനോട് വരുവിന് വെറുപ്പ് തോന്നിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല... അവൻ ആലോചിച്ചു, “ഈശ്വരാ... ഇനി ഈ മനുഷ്യന്റെ അവഗണന കാരണം എന്റെ അമ്മ വല്ലവരുടെയും കൂടെ ഇറങ്ങി പോയിട്ടുണ്ടാവുമോ ആവോ?” എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് അറിയില്ല... അമ്മയെക്കുറിച്ചുള്ള ആധി മൂലം സങ്കടപ്പെടുന്ന ആ നിമിഷം പോലും പെട്ടെന്നുതന്നെ അവന്റെ കുണ്ണച്ചാര് ഒന്ന് നിറഞ്ഞു വീർത്തു പറന്നു പൊങ്ങി സമ്മർ സോൾട്ട് അടിച്ചു താഴേക്ക് വന്നു...

വീണ്ടും അത് പൊങ്ങാൻ തുടങ്ങി... “ ഒളിച്ചോടി പോയെങ്കിൽ തന്റെ അമ്മ ഇപ്പോൾ ആരോടൊപ്പം ആയിരിക്കും? അയാൾ തന്റെ അമ്മയെ എന്ത് ചെയ്യുകയായിരിക്കും? ഈവിധ തോന്നലുകൾ ഒക്കെ അവന്റെ മനസ്സിൽ അലയടിച്ചു ഉയർന്നപ്പോൾ അവന്റെ കൊച്ചു വരുൺ ഫുൾ ടെമ്പറിൽ ആയി. പെട്ടെന്ന് ഒരു വാണമടിക്കാനുള്ള ത്വര അവനിൽ ഉയർന്നു.