Chapter Title : വരുണിന്റെ പ്രയാണങ്ങൾ [Baadal]
വീണ്ടും ബീപ് ബീപ് ശബ്ദമായിരുന്നു കേട്ടിരുന്നത്... ഒരുപ്രാവശ്യം കൂടി പ്രഭാകരൻ ഫോണെടുത്തു അയാളുടെ ഭാര്യയെ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും ഫോണിൽ വേറെ കോൾ വന്നു... ഏതോ രാഷ്ട്രീയ പരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ... അത് അറ്റൻഡ് ചെയ്തു കൊണ്ട് അയാൾ അകത്തേക്ക് പോയി. വരും പിന്നാലെ ചെന്നു. എന്നാൽ അഞ്ചു മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞിട്ടും അയാൾ ചിരിച്ചു തൊലിച്ച് ഫോണിൽ മുഴുകി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വരുണന് ദേഷ്യം തോന്നി. അയാൾ തന്റെ അമ്മയെ മറന്ന മട്ടാണ്...
അപ്പോൾ ആദ്യമായി വരുൺ ചിന്തിച്ചു... “ എന്തൊരു മനുഷ്യൻ ആണ് ഇത്?” ഇത്രയും ഇന്റൻസിറ്റിയിൽ ഒരിക്കലും തന്റെ അച്ഛനോട് വരുവിന് വെറുപ്പ് തോന്നിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല... അവൻ ആലോചിച്ചു, “ഈശ്വരാ... ഇനി ഈ മനുഷ്യന്റെ അവഗണന കാരണം എന്റെ അമ്മ വല്ലവരുടെയും കൂടെ ഇറങ്ങി പോയിട്ടുണ്ടാവുമോ ആവോ?” എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് അറിയില്ല... അമ്മയെക്കുറിച്ചുള്ള ആധി മൂലം സങ്കടപ്പെടുന്ന ആ നിമിഷം പോലും പെട്ടെന്നുതന്നെ അവന്റെ കുണ്ണച്ചാര് ഒന്ന് നിറഞ്ഞു വീർത്തു പറന്നു പൊങ്ങി സമ്മർ സോൾട്ട് അടിച്ചു താഴേക്ക് വന്നു...
വീണ്ടും അത് പൊങ്ങാൻ തുടങ്ങി... “ ഒളിച്ചോടി പോയെങ്കിൽ തന്റെ അമ്മ ഇപ്പോൾ ആരോടൊപ്പം ആയിരിക്കും? അയാൾ തന്റെ അമ്മയെ എന്ത് ചെയ്യുകയായിരിക്കും? ഈവിധ തോന്നലുകൾ ഒക്കെ അവന്റെ മനസ്സിൽ അലയടിച്ചു ഉയർന്നപ്പോൾ അവന്റെ കൊച്ചു വരുൺ ഫുൾ ടെമ്പറിൽ ആയി. പെട്ടെന്ന് ഒരു വാണമടിക്കാനുള്ള ത്വര അവനിൽ ഉയർന്നു. മാത്രമല്ല... ആ പ്രായമല്ലേ? കൊടിമരം ഉയർന്നാൽ അത്ര പെട്ടെന്ന് ഒന്നും അതിനെ താഴ്ത്താൻ പറ്റില്ല... ഇനി അത് തന്റെ അച്ഛൻ എങ്ങാനും കണ്ടു പിടിച്ചാലോ? ( ശരിക്കും
💬 Comments
View all comments