Chapter Title : വശീകരണ മന്ത്രം 10 [ചാണക്യൻ]

നിനക്കെപ്പോ വേണംന്ന് പറഞ്ഞാ മതി"

രാധിക മറുപുറത്ത് അല്പം ഗൗരവത്തിലായി.

ഡീ ഇതൊക്കെ ഈ കാലത്ത് നടക്കുവോ? "

"നടക്കും...ഞാനല്ലേ പറയുന്നേ..ഇതും കൊണ്ട് ഞാനെത്രയെണ്ണത്തിനെ വളച്ചിട്ടുണ്ടെടി"

രാധികയുടെ കള്ള ചിരി മീനാക്ഷിയുടെ കാതിൽ പതിഞ്ഞു.

"അമ്പടി കള്ളി അപ്പൊ ഇങ്ങനാണല്ലേ നീ ഇടക്കിടക്ക് സ്കൂളീന്ന് മുങ്ങണത്.

മീനാക്ഷിയുടെ അതിശയം ആ വാക്കുകളിൽ അകമ്പടിയായി ഉണ്ടായി.

"അല്ലാതെ പിന്നെങ്ങനാന്നാ നിന്റെ വിചാരം?

എനിക്ക് മനസിൽ തോന്നിയവനെ ഞാൻ വശീകരിച്ചെടുത്തു കൊണ്ടു പോകും

എന്റെ കടി തീരുന്നവരെ ഞാനവന് കാലകത്തി കൊടുക്കും

പിന്നൊഴിവാക്കി അടുത്തവനെ ചാക്കിട്ടു പിടിക്കും"

രാധികയുടെ കുണുങ്ങിയുള്ള ചിരി അവിടെ മുഴങ്ങി.

"ഓഹ് എന്തെളുപ്പത്തിലാ പറയുന്നേ..... ഒരുമാതിരി കടേന്ന് സാധങ്ങളൊക്കെ പർച്ചേസ് ചെയ്യുന്ന പോലെ"

"മോളെ നീ അധികം പുച്ഛിക്കല്ലേ....

എത്രയെണ്ണം പുറകെ നടന്നു നിന്റെ ഉപ്പ് നോക്കാൻ...

അതും നല്ല ചൊങ്കന്മാര്...

എന്നിട്ട് നീ അടുപ്പിച്ചോ ഒന്നിനെയെങ്കിലും?

ഹോ നിനക്ക് പകരം ഞാനെങ്ങനുമായിരുന്നേൽ ഒരേ സമയം രണ്ടു ചെറുക്കന്മാരുടെ കൂടെ അർമാദിച്ചേനെ"

"എടി ഇതെന്തൊരു കാമപ്രാന്താ ഇതിനൊരു അന്ത്യമില്ലേ?"

"ഇല്ല മോളെ ഞാനും എന്റെ കഴപ്പും ഇച്ചിരി മുറ്റിയതാ "

രാധികയുടെ പൊട്ടിച്ചിരി മീനാക്ഷിക്ക്
അപ്പോഴും കേൾക്കാമായിരുന്നു.

"ഹ്മ്മ് നീ എത്രതെണ്ണത്തിന്റെ കൂടെ വേണേലും കിടന്നോ നോ പ്രോബ്ലം പക്ഷെ എനിക്ക് അനന്തുവിനെ മതി"

"ഓഹ് അവളുടെയൊരു അനന്തു അവനാരാടി കാമദേവനോ?"

രാധിക ദേഷ്യം പിടിച്ചു.

"ഹാ ഒരു കുഞ്ഞു കാമദേവനാ മോളെ"

എങ്കിൽ നീയാ ചെക്കന്റെ ഫോട്ടോ വാട്സ്ആപ്പ് ചെയ്യ് ഞാനൊന്നു നോക്കട്ടെ"

"അയക്കാടി..ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യം എന്തായി?"

"ഹ്മ്മ് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ റെഡിയാണെന്ന് അവനെ നിനക്ക് വശീകരിച്ചെടുത്താൽ പോരെ "

"അതുമതി"

"ഹാ ശരി നീയൊരു കാര്യം ചെയ്യ്

ഒരു മന്ത്രം ഉണ്ട് വശ്യ കാര്യ സാധ്യത്തിനാ

ആ മന്ത്രം കൃത്യം 21 ദിവസം മുടക്കം വരാതെ ഡെയിലി 108 തവണ ചൊല്ലണം

പിന്നെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നിസാരം"

"എടീ ഇതൊക്കെ ഉള്ളതാണോ?"

മീനാക്ഷി സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

"അതേടി ഇതും കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ ഓരോ ചെക്കന്മാരെ വളച്ചെടുത്തു സുഖിക്കുന്നത്

എന്റെ കാലു വരെ ഇവന്മാര് നക്കി