Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 14 [ചെകുത്താൻ]

അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച വലം കൈയിൽ പിടിച്ചു ഇടം കയ്യാൽ അവളുടെ തട്ടം വലിച്ചൂരി കർണന്റെ വേഗം നിർമിച്ച കാറ്റിൽ അവളുടെ നീളമേറിയ ചെമ്പൻ മുടിയിഴകൾ ഏന്റെ മുഖത്ത് പാറി പറന്നു

ഇടം കൈയിലെ തട്ടം ഇരിക്കുന്നതിനടിയിലേക്ക് വെച്ച് അവളുടെ ഇടം കൈക്കടിയിലൂടെ കൈയിട്ടവളുടെ വലതു തോളിൽ പിടിച്ചവളെ എനിലേക്കമർത്തി അവളുടെ കുലുങ്ങുന്ന മാറിടങ്ങൾ കൈത്തണ്ടയിൽ തലോടികൊണ്ടിരിക്കെ ഏന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞു കവിളിൽ നിന്നും കഴുത്തിലേക്കിറങ്ങി കഴുത്തിൽ അമർത്തി ഉമ്മവെച്ചു അവളുടെ ഇടം കൈ തലക്ക് പിറകിൽ പിടുത്തമിട്ടു കഴുത്തിലേക്ക് ചേർത്തമർത്തെ വിരിച്ചുപിടിച്ച വലം കൈ വലം തുടയിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു

മജ്നൂ... (തളർന്ന സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു)

കഴുത്തിൽ നിന്നും മുഖമെടുത്തു ഏതോ ഉൾപ്രേരണയാൽ ആകാശം നോക്കി "ആാാാാ..." അലറി വിളിച്ചതും അതുവരെ കാതിൽ പതിഞ്ഞ ഉൾകാടിന്റെയും വന്യമൃഗങ്ങളുടെയും ശബ്ദങ്ങളെല്ലാം നിലച്ചു ചീവീടുകൾ പോലും നിശബ്ദമായ ഭയാനകമായ നിശബ്ദതയിൽ ഇലകൾ പോലും ചലിക്കാൻ മറന്നു കുതിര കുളമ്പടി മുഴങ്ങി കേട്ടു "ഹ്രീ..." കർണൻ ഉച്ചത്തിൽ ചിനച്ചു കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു കർണന്റെ വേകത്തിനൊപ്പമെത്താൻ അർജുനും റോസിയും റോക്കിയും ശ്രെമപെട്ടു

എന്താ... എന്തുപറ്റി...

അലറാൻ തോന്നി...

നീ അലറിയതും കാട് തന്നെ നിശബ്ദമായി മജ്നൂ...

നീ അലറി നോക്ക്...

തല ചെരിച്ചനെ നോക്കിയവൾ ആകാശം നോക്കി "മജ്നൂ..." അവളുടെ മുഴുവൻ ശബ്ദത്തിലുള്ള വിളി കാടിനുള്ളിൽ പ്രതിഫലിച്ചു

"ക്കൂൂൂൂ..." വരവറിയിക്കാനായി ഞാൻ കൂവി വിളിച്ച പിറകെ

നിശബ്ദത മാറി കാട് വിറപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഗർജ്ജനങ്ങളും ആനകളുടെ ചിഹ്നം വിളികളും പക്ഷികളുടെ കലപില ശബ്ദവുമുയർന്നു

കണ്മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞ കുഞ്ഞു വെട്ടം വലുതായി കാണാൻ തുടങ്ങേ ഏറുമാടങ്ങളിൽനിന്നും കൂവൽ കേട്ടു

ഗ്രാമത്തിനു മുന്നിലെത്തുമ്പോ എല്ലാരും അവിടെയുണ്ട് അവർക്കടുത്തുചെന്ന് കുനിഞ്ഞുവണങ്ങുന്ന അവരെ നോക്കി കർണന്റെ മേൽനിന്നുമിറങ്ങി നൂറയെ കൈപിടിച്ചിറക്കി അകത്തേക്ക് നോക്കി കൈ കൂപ്പി തൊഴുതു "മഹാദേവാ... എനിക്ക് പ്രിയപെട്ടവരെ ഓർത്ത് ഏന്റെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഭയം സൃഷ്ടിയും സംരക്ഷകനും സംഹാരക്കനുമായ നിന്റെ മുന്നിൽ നീ അവരെ സംരക്ഷിക്കും എന്ന പൂർണ വിശ്വാസത്തോടെ ഇറക്കിവെക്കുകയാണ്..." മനസിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എല്ലാ ഭയത്തെയും മനസിൽ നിന്ന് നീക്കി ജനങ്ങളെ