Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 17 [ചെകുത്താൻ]

എന്നെ നോക്കുന്ന ദാസനെ പുറകോട്ട് തള്ളി ഷൈജയെയും ചെക്കന്മാരെയും നോക്കി

നീയൊന്നും കല്യാണത്തിനു കൂടണമെന്ന് എനിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടായിട്ടല്ല ചെക്കന് ആകെ ഉള്ളോരു അച്ഛൻ പെങ്ങളും കുടുംബവും എവിടെയെന്നു ബന്തുക്കൾ ചോദിച്ചാൽ കാണിക്കാൻ നീയും നിന്റെ കെട്ടിയോനും മക്കളും ഇവിടെ വേണം... അല്ല ഇറങ്ങിപോവനാ ഭാവമെങ്കിൽ...മ്മ്മ്.... മര്യാദക്കണേൽ എല്ലാർക്കും കൊള്ളാം ഇല്ലെങ്കിൽ...

ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്ന ദാസനരികിൽ നിന്നും അജയന് നേരെ തിരിഞ്ഞ് ഇടം കയ്യാൽ അവന്റെ കഴുത്തിലും വലം കയ്യാൽ കവിളിലും കുത്തിപിടിച്ചു

കല്യാണം കഴിയും വരെ അടങ്ങി ഒതുങ്ങി മര്യാദക്ക് നിന്നോണം ഇവിടുത്തെ പെണ്ണുങ്ങളെ പുറകെ ഒലിപ്പിച്ചോണ്ട് നടന്നാൽ പച്ചക്ക് കത്തിച്ചു കളയും

കൈയിൽ കിടന്നു കുതറാൻ നോക്കുന്ന അവനെയും എന്റെ കൈ പിടിച്ച് വിടീക്കാൻ നോക്കുന്ന ഷൈജയെയും തറപ്പിച്ചുനോക്കി അവനെ പുറകിലേക്ക് തള്ളി മലർന്നടിച്ചു വീണ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോ ഷൈജ അവനെ പിടിച്ചെഴുനേൽപ്പിക്കുന്നുണ്ട്

പിള്ളേരുടെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു സംസാരിച്ചിരിക്കെ ശരത്തുവന്നു

പെരുമാൾ വക്കീല് വന്നിട്ടുണ്ട് നിന്നെ ചോദിച്ചു

മ്മ്...

എഴുനേറ്റ് വക്കീലിനടുത്തു ചെന്നു വക്കീൽ ചായകുടിച്ചു കഴിഞ്ഞതും അയാളെ കൂട്ടി വണ്ടിയിൽ കയറിയിരുന്നു

എന്താ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞത്...

വിൽപത്രം എഴുതണം...

ഇതെന്താ വിൽപത്രമൊക്കെ...

എഴുതണമെന്ന് തോന്നി...

ശെരി എങ്ങനെയാ...

എഴുതികൊണ്ടിരുന്ന പേപ്പർ നീട്ടി

ഞാൻ ഇതുവരെ സമ്പാദിച്ച മുഴുവൻ സ്വത്തുക്കളും എന്തൊക്കെ ആർക്കൊക്കെ എന്നത് ഇതിലുണ്ട് ഇനി സമ്പാദിക്കാൻ പോകുന്നത് വിലയിട്ടു പതിനാല് തുല്ല്യ ഷെയർ ആക്കണം വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല ഇതിൽ എഴുതിയ പോലെ തന്നെ

ഉപ്പാക്കും ഉമ്മാക്കും കൂടെ ഒരുഷെയർ ഇത്താത്തമാർക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ഓരോ ഷെയർ ആദി അമൽ