Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 6 [ചെകുത്താൻ]

എനിക്കിപ്പോ കല്യാണം വേണ്ട

അതെന്താ...

ചേച്ചി ഒറ്റയ്ക്ക്

ഞാനെങ്ങനെയാ ഒറ്റയ്ക്കാകുന്നെ അമ്മ ഉണ്ട് പ്രകാശുണ്ട് അക്ക ഉണ്ട് കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് പോയാലും നിങ്ങളൊക്കെ വരില്ലേ പിനെ എന്താ

അതല്ല ചേച്ചി കല്യാണം കഴിക്കാതെ

(ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത് വിജയിച്ചോ എന്ന സംശയത്തോടെ) എനിക്ക് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു തീർക്കാൻ ഉണ്ട് അതെല്ലാം കഴിയുമ്പോയേക്കും നീ കിളവി ആവും അപ്പൊ പിനെ എഴുപതാം കല്യാണം നടത്തിയാൽ മതി പിനെ നിനക്ക് ആരോടേലും ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ ഇപ്പോ പറയണം

ഇല്ല...

എന്നാ ഞാൻ ചെക്കനെ നോക്കിക്കോട്ടെ

അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല

നിങ്ങളാരും എനിക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടോ ഭാരമോ അല്ല എന്നാലും നിങ്ങൾ കല്യാണം കഴിച്ച് കാണണമെന്ന് എനിക്ക് നല്ല ആഗ്രഹമുണ്ട് എന്റെ ജീവിതത്തിൽ കല്യാണം ഉണ്ടാവുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല എനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു ജീവിതം തുലക്കരുത് നിങ്ങളെ നോക്കാനാ അപ്പ എന്നെ ഏൽപ്പിച്ചത് നിങ്ങളെ ജീവിതം ഇല്ലാതാക്കാൻ അല്ല ആലോചിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞാൽ മതി

തമിഴ് ഇവൾക്ക് സമ്മതമാണെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ രണ്ടാളുടെയും കല്യാണം ഒരുമിച്ച് നടത്തിയാൽ പോരെ

മ്മ്...

അമ്മയോട് ഇനി അങ്ങനെ ഒന്നും സംസാരിക്കരുത് നമ്മുടെഅമ്മയാണ്, അമ്മയെ നിനക്കിപ്പോ മനസിലായെന്നുവരില്ല മനസ്സിലാവുമ്പോ ആഗ്രഹിച്ചാലും ആ കാലിൽ കെട്ടിപിടിച്ചു കരയാൻ പോലും ചിലപ്പോ എന്റെ മോൾക്ക് കഴിഞ്ഞെന്നും വരില്ല.

ഞാൻ അവരോട് പറഞ്ഞ തീരുമാനം അറിഞ്ഞു അമ്മ സങ്കടപ്പെട്ടു കരഞ്ഞെങ്കിലും അമ്മയെ പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിച്ചു.

നാലാം ദിവസം രാജീവും അമ്മയും മാമൻമാരും വന്നു അമ്മ മാലതി കുറച്ച് തടിച്ച് അഞ്ചര ആറടി ഉയരമുണ്ട് മുഖത്ത് വിടർന്ന ചിരിയിലും ഗൗരവം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു മാലതി രാജീവ്‌ ആറടിയോളം ഉയരമുണ്ട് ഇരു നിറമുള്ള ഭംഗി ഉള്ള ചെറുപ്പക്കാരൻ മാമൻ ഷെൽവൻ, സുശീലൻ എല്ലാരും പരിചയപെട്ടു പെണ്ണിനെ കണ്ട് കഴിഞ്ഞ്

ഷെൽവൻ : പെണ്ണിന് എന്ത് കൊടുക്കും

മാലതി : (അനിഷ്ടത്തോടെ)ചേട്ടാ...

സുശീലൻ : നീ എന്തിനാ ചേട്ടനെ മുടക്കുന്നെ ചേട്ടൻ ചോദിച്ചതിലെന്താ തെറ്റ്, ഇവനും നിനക്കും ഇവളെ ഇഷ്ടമായി എന്നത് ശെരി എന്നുവെച്ചു നാട്ടുനടപ്പ് വെച്ച് ഇതെല്ലാം ഞങ്ങൾ ചോദിക്കണ്ടേ

എല്ലാം കേട്ട് മിണ്ടാതിരിക്കുന്ന രാജീവിനെ നോക്കി മുഖം തിരിച്ചതും കാണുന്നത്