Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 7 [ചെകുത്താൻ]

കാണണമായിരുന്നു എപ്പോഴാ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാവുക എന്ന്പറഞ്ഞാൽ ഞാനങ്ങോട്ട് വരാം

ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ ബുദ്ധിമുട്ടല്ലേ ഞാനങ്ങോട്ട് വരാം

വേണ്ട... നിങ്ങളിനി ബസ്സിനൊക്കെ കയറിവരണ്ടേ ഞാനങ്ങോട്ട് വന്നോളാം... ഞാനിറങ്ങി ഒരുമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അവിടെത്തും

ശെരിയെടാ...

ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു പോക്കറ്റിലേക്കിട്ട് വണ്ടിയെടുത്തു

സാവിത്രി ചേച്ചി പണ്ട് നല്ല അടിപൊളി ആയിരുന്നു ചോര ചുണ്ടും തുടുത്ത മുഖവും വശ്യത നിറഞ്ഞ ഉണ്ടകണ്ണും മാംസളമായ കഴുത്തും നാരങ്ങ വലിപ്പമുള്ള ഉരുണ്ട മുലകളും പരന്ന വയറും ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും അല്പം തള്ളി നിൽക്കുന്ന ചന്തിയും ഒക്കെയായി തലശ്ശേരിയിലെ ബഹുഭൂരി ഭക്ഷം സുന്ദരികളെപോലെ തന്നെയായിരുന്നു അവരുമെങ്കിലും കൊല്ലും കൊലയുമുള്ള വലിയവീട്ടിലെ കാർന്നോനെയും എന്തിനും പോന്ന നാലാങ്ങളമാരും പറയുന്നത് പാടെ ചെയ്യുന്ന കയ്യാളൻമാരും ഉള്ളതിനാൽ തന്നെ ആരും സാവിത്രീടെ പുറകെ പോയില്ല എന്നാൽ കോളേജിൽ പോകുന്ന ബസ്സിലെ കണ്ടക്റ്റർ കൊപ്പം സാവിത്രി ഒളിച്ചോടി എന്നവാർത്ത നാടിനെ തന്നെ ഞെട്ടിച്ചു നാലാങ്ങളമാരും കാർന്നോരെ ആളുകളും നാട് മുഴുവൻ അരിച്ചു പെറുക്കിയിട്ടും കിട്ടാതിരുന്ന സാവിത്രി രണ്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കൈയിലൊരു ചെറിയ കുഞ്ഞുമായി തിരികെ എത്തി കുടുംബത്തിന്റെ മാനം കളഞ്ഞവളെ പടിക്കകത്തുകയറ്റില്ല എന്നായിരുന്നു കാർന്നോരെയും മക്കളുടെയും തീരുമാനം പിന്നെ കുറേ കാലം അവരെപ്പറ്റി ഒരു വിവരവുമില്ല പിന്നെ ഇന്നാണ് അവരെപ്പറ്റി കേൾക്കുന്നത്

മോനേ പാറേമ്മൽ വീട് എവിടെയാ

ആരെ വീടാ

സാവിത്രി

കുറച്ച് മുന്നോട്ട് പോയാൽ ഇടത് സൈഡിൽ ഒരിടവഴിയുണ്ട് അതിലെ നേരെ മേലേക്ക് കയറിയാൽ മതി വണ്ടി പോവില്ല

ശെരി...

ഇടവഴിക്ക് അടുത്ത് വണ്ടി ഒതുക്കി കാട് പിടിച്ചു ആൾസഞ്ചാരമില്ലാത്ത പോലുള്ള മഴയത്തെ വെള്ള കുത്തിനാൽ പടവുകൾ നശിച്ച ഇടവഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ട് നടന്നു കുറച്ച് ദൂരം കഴിഞ്ഞതും വലതു വശത്തായി കട്ട കൊണ്ട് കെട്ടി അസ്പറ്റോസ് ഇട്ടൊരു ഷെഡ് കണ്ടു അകത്തുനിന്നും പാത്രങ്ങളുടെ തട്ടലും മുട്ടലും കേൾക്കാം അവിടെ ചോദിക്കാമെന്നു കരുതി അവിടേക്ക് കയറി

ആരുമില്ലേ...(ഉറക്കെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു)

ആരാ... (ചോദ്യത്തിന് പുറകെ നൈറ്റി ധരിച്ചൊരു കോലം പുറത്തേക്ക്വരുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ട്)

സാവിത്രിയേച്ചീടെ വീട്...

ആ നീയായിരുന്നോ കയറിയിരിക്ക് ഞാൻ കുടിക്കാനെടുക്കാം...(നിറം മങ്ങിയ പ്ലാസ്റ്റിക് കസേര എനിക്കുനേരെ വലിച്ചിട്ടു കൊണ്ട് പറഞ്ഞിട്ടകത്തേക്ക് പോയി)