Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 8 [ചെകുത്താൻ]

അവളെ നോക്കി തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും

പോവല്ലേ...

അവളുടെ നേർത്ത സ്വരം കേട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോ എന്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്ന അവളെ കണ്ട് തിരികെ ചെന്ന് അല്പം അകലെയായി കോലയിലെ തൂണിൽ ചാരി ഇരിക്കെ ബലത്തിനെന്ന പോൽ അവൾ പുറകിലേക്ക് നീങ്ങി ഭിത്തിയിൽ ചാരിയിരുന്നു പരസ്പരം നോക്കികൊണ്ട് ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ സമയം പോകുന്നതറിയാതെ ഞങ്ങളിരുന്നു

ഒരു കൈയിൽ വടിയും മറു കൈയാൽ അമ്മയുടെ കൈയിലും പിടിച്ചുകൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് വരുന്ന ബാലേട്ടനെ നോക്കി

അമ്മ : മോൻ പോയില്ലായിരുന്നോ ഞാനിവനോട് പറയുവായിരുന്നു മോൻ പോയി കാണുമെന്ന്

പോവാൻ ഇറങ്ങിയപ്പോഴാ ബാലേട്ടൻ എണീറ്റെന്നു പറഞ്ഞേ പിനെ കണ്ടിട്ട് പോവാമെന്നു കരുതി

ഞാൻ പറഞ്ഞ കള്ളം കേട്ട് അവളുടെ കണ്ണുരുണ്ട് താഴെ വരുമെന്ന് തോന്നി

അമ്മ : എണീറ്റപ്പോ കക്കൂസിൽ പോണമെന്നു പറഞ്ഞു പിനെ കുളിയും കൂടെ കഴിഞ്ഞപ്പൊ സമയം പോയി...

ബാലേട്ടനെ അമ്മ അവിടെയുള്ള കസേരയിലേക്കിരുത്തി ആള് ഇന്നലത്തേക്കാളും ക്ഷീണിച്ചപോലെ തോന്നി

ബാലേട്ടൻ : ഇന്നലെ പകൽ മുഴുവൻ നടപ്പും ഇരിപ്പും അല്ലായിരുന്നോ അതിന്റെ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു ഇന്ന് ഭയങ്കര ക്ഷീണം

മരുന്നൊക്കെ ഇല്ലേ...

ബാലേട്ടൻ : അതേ ഉള്ളൂ... കഴിക്കാൻ ഇച്ചിരി വൈകിയാൽ പോലും തലക്കകത്തു ഭയങ്കര കുത്തലാ... ഇല്ലായിരുന്നേൽ വേണ്ടെന്നു വെക്കാമായിരുന്നു... ചികിൽസിക്കുന്നതിൽ കാര്യമില്ലെന്ന് എനിക്കും ഇവർക്കും നന്നായിട്ടറിയാം മരിക്കാൻ പേടിയുണ്ടായിട്ടല്ല മരുന്നില്ലേൽ സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത വേദനയാ... ചികിത്സിച്ചു ചികിത്സിച്ചു പറമ്പിൽ തുടങ്ങി തറവാട് വരെ വിറ്റു പൈസ ചോദിക്കുമോന്നു പേടിച്ച് ബന്ധുക്കൾ പോലും തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെയായി

എല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് വിതുമ്പുന്ന അമ്മയെയും പ്രത്യേകിച്ചൊരു വികാരവുമില്ലാതെ ഇരിക്കുന്ന