Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 8 [ചെകുത്താൻ]

നിന്നെ എപ്പോ തല്ലിക്കൊന്നെന്ന് ചോദിച്ചാൽ മതി

കർണന്റെ കവജ കുണ്ഡലം പോൽ നീ എനിക്കൊപ്പമുള്ളപ്പോയോ...അങ്ങനെ കൊല്ലാൻ പറ്റുമോ...

അപ്പൊ നീയെന്നെ ദാനം കൊടുത്തുകളയുമോ...

പ്രാണനായിരുന്നേലും കൊടുത്തേനെ നീ എനിക്കത്തിലും മേലെയല്ലേടാ... ചേട്ടാ... പിനെഞാനെങ്ങനെ കൊടുക്കും...

സുഖിച്ചു... സുഖിച്ചു... സുഖിച്ചേ...

സുഗിപ്പിച്ചതൊന്നുമല്ല ചേട്ടൻ ഉള്ളപ്പോ എനിക്കൊരു പേടിയുമില്ല

ആണോ...

മ്മ്...

ഉറങ്ങണ്ടേ കുരിപ്പേ...

മ്ഹും...

മെഡിസിൻ കഴിച്ചതാ ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്

(പ്രത്യേക ഭവത്തോടെ നോക്കികൊണ്ട്) എന്നാ... നോക്കിയാലോ...

ഇന്നലെ നോക്കിയതിന്റെ അല്ലേ ഇവിടെ കിടക്കുന്നെ ഇനീം നോക്കാനുള്ള ആരോഗ്യമൊക്കെ ഉണ്ടോ

പിനെ എന്റെ ചെക്കന് വേണോന്ന് തോന്നിയാൽ ചാവാൻ കിടക്കുമ്പോഴും ഞാൻ റെഡിയാ

അങ്ങനിപ്പോ റെഡിയാവണ്ട മിണ്ടാതെ ഉറങ്ങ് കുരിപ്പേ

ഒരുമ്മ തന്നാൽ മിണ്ടാതെ ഉറങ്ങിക്കോളാം

ഉംംംംംംംമ്മ

ഉംംംംംംംമ്മ

എന്റെ നെഞ്ചിൽ പറ്റിക്കിടക്കുന്ന അവളെ നോക്കികിടന്ന്കൊണ്ട് അവളുടെ തലയിലും മുതുകിലും തലോടി എപ്പോഴോ പതിയെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു

ഉറക്കമുണർന്ന് കൈ എത്തിച്ചു ഫോൺ എടുത്ത് സമയം നോക്കി നാലുമണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു പാല് കുടിക്കുന്ന പൂച്ച കുഞ്ഞുപോലെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ പറ്റികിടന്ന അവളെന്റെ ഇളക്കമറിഞ്ഞെന്ന പോലെ ഒന്നിളക്കി ഒന്ന്കൂടെ ഇറുക്കെ പിടിച്ചു മുഖം നെഞ്ചിലുരച്ചു അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു മുതുകിൽ തലോടി അവളുടെ ചുണ്ട് നെഞ്ചിൽ പതിഞ്ഞു മുലക്കണ് അവളുടെ ചുണ്ടികൾക്കിടയിലായി മുലക്കണിൽ ചപ്പി വലിക്കാൻ തുടങ്ങിയ അവൾ ഉണർന്നെന്നറിഞ്ഞു അവളുടെ തലയിൽ തലോടി നെഞ്ചിൽ നിന്നും മുഖം ഉയർത്തി മുഖത്തേക്ക് നോക്കി മുലകണിൽ നാക്ക് നീട്ടി നക്കുന്ന അവളുടെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി കൊണ്ട് അവളെ വലിച്ചുയർത്തി മുഖത്തിന്‌ നേരെ കിടത്തി പരസ്പരം കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് നോക്കി കിടക്കുന്നതിനിടെ ഇരുവരുടെയും ഓരോ കൈ വിരലുകൾ മുടിയിഴകൾക്കുള്ളിലൂടെ തഴുകി നടന്നു ഭാഗ്യത്തിന് പനി ചൂട് നന്നായി കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അവളെ ഉമ്മവെച്ചു

ഉറക്കം മതിയായോ

മ്മ്...മോനോ...

മ്മ്...

ചായ വാങ്ങിത്തരാമോ...

മ്മ്... ഇപ്പൊ വാങ്ങിവരാം മോള് കിടന്നോ...

എഴുനേൽക്കാൻ നോക്കിയ എന്നെ ഇറുക്കെ പിടിച്ചു

എന്നെ പുറത്ത് കൊണ്ടുപോയി വാങ്ങിത്തരുമോ

ഹോസ്പിറ്റലിൽ അല്ലേ മോളേ പുറത്ത്പോവാൻ പറ്റില്ലല്ലോ...

മ്മ്...

അവളുടെ മുഖം വാടിയത് കണ്ട് നെഞ്ചോന്ന് പിടഞ്ഞു ഇത്രേം വർഷത്തിനിടയിൽ രാത്രിയിൽ ആരും അറിയാതെ എപ്പോഴേലും വീടിനു