Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 8 [ചെകുത്താൻ]

കാലം അമ്മേന്ന് വിളിച്ചത്... ച്ചേ... (പുച്ഛത്തോടെ എന്നെ നോക്കി എഴുനേറ്റ് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ അവനെ പിടിച്ചുനിർത്തി)

എന്താ നീ പറഞ്ഞേന്ന് വല്ല ബോധവുമുണ്ടോ നിനക്ക്

നല്ല ബോധത്തോടെ തന്നെയാ പറഞ്ഞേ... രണ്ടാളും ഇനി എന്റെ മുന്നിൽ വന്നു പോവരുത്... കഴപ്പ് മൂത്ത് കണ്ടവന്റെ മുന്നിൽ തുണിയുരിഞ്ഞ

പട്ടെ... (അവന്റെ കവിളിൽ എന്റെ കൈ പതിഞ്ഞു കോളറിൽ കുത്തിപിടിച്ചുകൊണ്ട്) നീ... എന്താ വിചാരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നെ... അവളെ പറ്റി പറയാൻ നിനക്കെന്ത് യോഗ്യതയുണ്ട്...

അടി കിട്ടിയ കവിളിൽ കൈ വെച്ചുകൊണ്ട് ദേഷ്യത്തോടെ നിൽക്കുന്ന എന്നെ നോക്കിനിൽക്കുന്ന അവന്റെ മുഖത്തു നോക്കി

നിന്റമ്മ മരിക്കുമ്പോ നിനക്ക് ഒരു വയസ് തികഞ്ഞിട്ടില്ല അന്നുമുതൽ നിന്നെ നോക്കുന്നതവളാ അവൾക്ക് കല്യാണ പ്രായമായപ്പോ വീട്ടുകാര് കല്യാണം കഴിക്കാൻ നിർബന്തിച്ചിട്ടും നിന്നെ ഒറ്റക്കാക്കി പോവാതിരിക്കാൻ വീട്ടുകാരോട് വാശി പിടിച്ച് ജയിക്കില്ലെന്നായപ്പോ ട്യൂമർ ബാധിച്ച നിന്റെ അച്ഛന് കഴുത്ത്‌ നീട്ടി സ്വന്തം ജീവിതവും ആഗ്രഹവും തുലച്ചു നിനക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കാൻ ഇറങ്ങിവളാ അവൾ... അവളെ അമ്മേന്ന് വിളിച്ചത് നിനക്ക് മോശമായി പോയെന്ന് തോന്നിയല്ലേ... ആ പാവം ഇത് കേട്ടാൽ ചങ്ക് പൊട്ടി ചത്തു പോവും അതറിയുമോ നിനക്ക്... അവളെ മറന്നു നിനക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കാൻ തീരുമാനിച്ച അവൾ കഴപ്പ് മൂത്ത് കണ്ടവനെല്ലാം കാലകത്തുന്നവളാണെന്ന് കരുതി നീ... അവളെ പറ്റി പറഞ്ഞ നിന്റെ നാക്ക് ഇനി ഒരക്ഷരം മിണ്ടാത്തപോലെ പൊങ്ങാതാക്കാൻ എനിക്കറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല... അവളെ കൂടെ കൂടി നിന്നെ ഞാനും ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചുപോയി അതുകൊണ്ട് മാത്രമാ... നിന്റെ അമ്മ ജീവനോടെ ഉണ്ടായിരുന്നേൽ പോലും അവൾക്ക് പകരമാവാൻ ചിലപ്പോ അവർക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല... ലക്ഷമീടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു ആണേ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളൂ അത് നിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഈ ഞാൻ മാത്രമാ നീ പറഞ്ഞപോലെ കഴപ്പ് മൂത്തിട്ടല്ല കണ്ടപ്പോ മുതൽ മനസിൽ പതിഞ്ഞുപോയ ഇഷ്ടം കൊണ്ടാ അത് ഞങ്ങളെ മരണം വരെ അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കുകയും ചെയ്യും...

അവനെ പുറകോട്ട് തള്ളി വണ്ടിയിൽ വന്നിരുന്നു ദേഷ്യത്താൽ വിറക്കുന്ന കൈകളാൽ ഒരു സിഗരറ്റ് കത്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എനിക്കടുത്തേക്ക് വന്ന്

കല്യാണകാര്യം പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ കരുതി അമ്മയെ കല്യാണം കഴിപ്പിക്കുന്ന